×

Warning

JUser: :_load: Unable to load user with ID: 44

Η τρισδιάστατη αγγειογραφία μαγνητικού συντονισμού μετά από ενδοφλέβια χορήγηση παραμαγνητικής ουσίας στην αξιολόγηση της θωρακικής αορτής και των κλάδων της

Η τρισδιάστατη αγγειογραφία μαγνητικού συντονισμού μετά από ενδοφλέβια χορήγηση παραμαγνητικής ουσίας στην αξιολόγηση της θωρακικής αορτής και των κλάδων της

Β. Κατσαρός, Μ. Μητροπούλου, Π. Λαμπροπούλου, Χ. Μουρτόπουλος, Δ. Κολομόδη, Π. Σπάθη, Α. Νικολάου, Χ. Δρόσος

Τμήμα Υπολογιστικής Τομογραφίας και Μαγνητικού Συντονισμού, Ογκολογικό Νοσοκομείο ΙΚΑ "Γ. Γεννηματάς"

Σκοπός: Η αξιολόγηση της μεθόδου της υπερταχείας τρισδιάστατης αγγειογραφίας μαγνητικού συντονισμού (3D-turbo MRA) μετά από ενδοφλέβια έγχυση παραμαγνητικής ουσίας (Gadolinium) στην απεικόνιση της θωρακικής αορτής και των κλάδων της.
Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκαν 105 εξετάσεις της θωρακικής αορτής και των κλάδων της σε 97 ασθενείς (ηλικία: 10-89 ετών, ΜΟ: 63.7, Φύλο: 38 γυναίκες και 59 άνδρες) σε ένα μαγνήτη 1.5Τ, με υπερταχείες ακολουθίες (Flash και Haste) με συγκράτηση της αναπνοής και χρήση επιφανειακού συνεργικού (phased-array) πηνίου. Η τρισδιάστατη ακολουθία που χρησιμοποιήθηκε, εφαρμόστηκε σε στεφανιαίο ή παραοβελιαίο επίπεδο και λαμβανόταν μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 20ml χηλοειδούς του Gd. Ακολούθησε σε όλες τις εξετάσεις ανασύνθεση, με τεχνική μεγίστης έντασης προβολής (MIP). Τα ευρήματά μας συγκρίθηκαν με άλλες αγγειογραφικές μεθόδους.
Αποτελέσματα: Η 3-D-turbo-MRA ήταν υψηλής διαγνωστικής αξίας, στα ανευρύσματα (n=40, ευαισθησία 97.5% και ειδικότητα 100%) και στον αορτικό διαχωρισμό (n=14, ευαισθησία 93.3% και ειδικότητα 100%).Σε σύνολο 97 ασθενών απεικονίστηκαν: 27 με φυσιολογική θωρακική αορτή, 2 με ανατομικές παραλλαγές της έκφυσης των μεγάλων αγγείων, 15 με αορτικό διαχωρισμό, 40 με ανεύρυσμα θωρακικής αορτής, εκ των οποίων 2 είχαν ανεύρυσμα και της κοιλιακής αορτής, 1 νόσος Takayasu, 1 σύνδρομο Marfan, 2 με στένωση του ισθμού της αορτής, 1 με σύνδρομο θωρακικής εξόδου, 2 ανευρύσματα στεφανιαίου κόλπου, 1 ρήξη αορτής, 1 ρήξη του μοσχεύματος με σχηματισμό ψευδοανευρύσματος, 4 με διάταση των πνευμονικών αρτηριών και 1 με διάταση της αζύγου και της άνω κοίλης φλέβας. Σε 1 περίπτωση η MRA ήταν ψευδώς θετική για αορτικό διαχωρισμό λόγω παρουσίας συμβατής μεταλλικής βαλβίδας και σε 1 ψευδώς αρνητική για ανεύρυσμα, λόγω πλήρους θρόμβωσης του ανευρύσματος. Παρεμπιπτόντως βρέθηκαν σε: 4 ασθενείς καρκίνος πνεύμονα, σε 1 θρόμβωση της έσω σφαγίτιδας φλέβας, σε 2 εξεταζόμενους σύνδρομο άνω κοίλης, σε 1 εχινόκοκκος κύστη πνεύμονα, σε 1 ασθενή περικαρδιακή συλλογή, σε 6 ασθενείς πλευριτική συλλογή και σε 8 εξεταζόμενους διόγκωση λεμφαδένων μεσοθωρακίου.
Συμπέρασμα: Η διαγνωστική αξία της 3-D-turbo MRA με ενδοφλέβιο χορήγηση Gd-DTPA ως νέας, απλής, ελάχιστα επεμβατικής μεθόδου, είναι σημαντική στην προσέγγιση των αγγείων του θώρακος, καθώς επιτυγχάνουμε πλήρη χαρτογράφηση τους μέσα σε 24sec με μια απλή συγκράτηση της αναπνοής.

Read more...

Διάγνωση οξέων ισχαιμικών εμφράκτων με MRI εγκέφαλου. Η αξία της τεχνικής διάχυσης

Διάγνωση οξέων ισχαιμικών εμφράκτων με MRI εγκέφαλου. Η αξία της τεχνικής διάχυσης

Β. Φιλίππη, Β. Μανιάτης, Α. Ρουσάκης, Δ. Σαββίδου, Ρ. Ευθυμιάδου, Ι. Παππάς, Ι. Ανδρέου

Τμήμα Αξονικής και Μαγνητικής Τομογραφίας ΔΘΚΑ "Υγεία"

Σκοπός: Να εκτιμηθεί η αξία της τεχνικής διάχυσης στη διάγνωση των υπεροξέων και οξέων ισχαιμικών εμφράκτων με τη μαγνητική τομογραφία.
Υλικό και μέθοδος: Μελετήθηκαν αναδρομικά οι μαγνητικές τομογραφίες 72 ασθενών (43 άντρες, 29 γυναίκες, ηλικίας 16-95 ετών, μέσος όρος τα 64 έτη) με κλινική υποψία ισχαιμικού εμφράκτου και απεικονιστική επιβεβαίωση. Ο χρόνος εγκατάστασης των συμπτωμάτων κυμαινόταν από 2 έως 24 ώρες πριν τη διενέργεια της εξέτασης. Έγινε σύγκριση των αποτελεσμάτων της τεχνικής διάχυσης με τις υπόλοιπες τεχνικές της μαγνητικής τομογραφίας.
Αποτελέσματα: Ανεδείχθησαν 79 έμφρακτα (25 υπεροξέα και 54 οξέα). Οι 78 βλάβες ήταν εμφανείς στην τεχνική διάχυσης ενώ μία υποξεία αλλοίωση δεν ανεδείχθη. Σε 17/25 υπεροξέα έμφρακτα και σε 15/54 οξέα έμφρακτα, μόνο η τεχνική διάχυσης ανέδειξε τις ισχαιμικές βλάβες.
Συμπέρασμα: Η τεχνική διάχυσης είναι ανώτερη των υπολοίπων τεχνικών μαγνητικής τομογραφίας στη διάγνωση των υπεροξέων και των οξέων ισχαιμικών εμφράκτων. Η εφαρμογή της είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τον πλήρη έλεγχο ασθενών με κλινική εικόνα αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου.

Read more...

Η ενδοαγγειακή θεραπεία της αποφρακτικής νόσου της καρωτίδας αρτηρίας Σύγχρονα δεδομένα

Η ενδοαγγειακή θεραπεία της αποφρακτικής νόσου της καρωτίδας αρτηρίας
Σύγχρονα δεδομένα

Μ. Καρύγιαννης, Γ. Παυλίδης, Π. Βλαχόπουλος

Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, Τμήμα Επεμβατικής Νευροακτινολογίας

Η θεραπευτική αντιμετώπιση της στένωσης της καρωτίδας αρτηρίας με αγγειοπλαστική και τοποθέτηση ενδοαυλικής πρόθεσης, έχει αρχίσει να καθιερώνεται τα τελευταία χρόνια σε πολλά θεραπευτικά κέντρα. Η ευρεία εξάπλωση της μεθόδου οφείλεται στα πολύ καλά κλινικά αποτελέσματα, τα οποία παρατηρήθηκαν μετά από ευρείες πολυκεντρικές μελέτες. Οι τεχνολογικές βελτιώσεις παίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της μεθόδου, η οποία σήμερα έχει κερδίσει τη θέση της σαν εναλλακτική θεραπευτική αντιμετώπιση σε σχέση με τη χειρουργική επέμβαση της καρωτιδικής στένωσης. Σκοπός του άρθρου είναι η συστηματική παρουσίαση της τεχνικής της μεθόδου, καθώς και τα συγκριτικά δεδομένα (αποτελέσματα, επιπλοκές, κόστος) μεταξύ αυτής και της ενδαρτηρεκτομής σύμφωνα με τη σύγχρονη διεθνή βιβλιογραφία.

Read more...

Περιστατικό πνευμονικής λοίμωξης σε ασθενή με νόσο Duchenne με μεγάλου βαθμού σκολίωση και βαριά αναπνευστική ανεπάρκεια

Περιστατικό πνευμονικής λοίμωξης σε ασθενή με νόσο Duchenne με μεγάλου βαθμού σκολίωση και βαριά αναπνευστική ανεπάρκεια

Ε. Βαφειάδης[1], Θ. Γιαννόπουλος[1], Μ. Σιδηροπούλου[1], Ε. Σέρασλη[2], Π. Παλλάδας[1]

[1] Τμήμα Αξονικού Τομογράφου και Υπερήχων
[2] Β' Πνευμονολογική Κλινική ΓΠΝ "Γ.Παπανικολάου" Θεσσαλονίκη


Η μυϊκή δυστροφία Duchenne συνοδεύεται από ανωμαλίες του αξονικού σκελετού, στις οποίες προεξάρχει η σκολίωση. Η σκολίωση αρχίζει με την καθήλωση σε αναπηρική πολυθρόνα και επιδεινώνεται προοδευτικά καθιστώντας συνεχώς δυσχερέστερη την αναπνευστική κατάσταση του ασθενούς. Οι πάσχοντες συνήθως καταλήγουν περί τα 20 έτη λόγω έντονων αναπνευστικών προβλημάτων.

Read more...
Subscribe to this RSS feed

This website uses cookies to manage authentication, navigation, and other functions. Accessing our website, you agree that we can use these types of cookies.

OK