Uncategorised

Uncategorised (465)

Ειλεός εκ χολολίθου: Διάγνωση με αξονική τομογραφία

ΤΥΠΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ - ΣΥΝΤΟΜΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Ειλεός εκ χολόλιθου: Διάγνωση με αξονική τομογραφία

Π. Αργυροπούλου [1], Π. Γκόγκος [1], Γ. Αλεξιάδης [1], Α. Πολυχρονίδης [2]

[1] Τμήμα Αξονικού Τομογράφου, Γ.Π. Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης
[2] Β' Πανεπιστημιακή Χειρουργική Κλινική

Ο ειλεός εκ χολόλιθου είναι εντερική απόφραξη μηχανικής αιτιολογίας που δημιουργείται από την ενσφήνωση ενός η περισσότερων χολόλιθων στο έντερο. Οι χολόλιθοι περνούν στο δωδεκαδάκτυλο ή σπάνια στο κόλον, διαβρώνοντας το φλεγμαίνων τοίχωμα της χοληδόχου κύστης και δημιουργώντας συρίγγιο μεταξύ της χοληδόχου κύστης και του εντέρου. Η συχνότερη θέση ενσφήνωσης του χολόλιθου είναι ο ειλεός και ακολουθούν η νήστιδα και το στομάχι. Ο ειλεός εκ χολόλιθου είναι σχετικά σπάνιο αίτιο εντερικής απόφραξης στο γενικό πληθυσμό. Η συχνότητα του είναι μεγαλύτερη στους ηλικιωμένους ασθενείς. Ευθύνεται για το 25% περίπου των μηχανικών αποφράξεων του λεπτού εντέρου σε ασθενείς ηλικίας πάνω από 65 ετών. Η κλινική εικόνα είναι συνήθως ασαφής, με υποτροπιάζοντα συμπτώματα ατελούς μηχανικής απόφραξης, χωρίς ειδικά σημεία από το χοληφόρο σύστημα. Στην καθυστερημένη προεγχειρητική διάγνωση και στις σύνοδες νόσους που έχουν οι ηλικιωμένοι αυτοί ασθενείς οφείλεται η υψηλή θνησιμότητα και θνητότητα που παρατηρείται ακόμη και σήμερα.
Η κλασσική τριάδα του Rigler που εφαρμόζεται στις απλές ακτινογραφίες κοιλίας για τη διάγνωση του ειλεού εκ χολόλιθου περιλαμβάνει: απόφραξη του λεπτού εντέρου, αεροχολία και χολόλιθο σε έκτοπη θέση. Η τριάδα του Rigler δεν είναι συχνό εύρημα στην αρχική απλή ακτινογραφία κοιλίας. Παρατηρείται μόνο στο 1/3 των περιπτώσεων. Ο Βalthazar και οι συνεργάτες του υποστηρίζουν ότι η παρουσία αέρα στη χοληδόχο κύστη είναι ένα συχνό εύρημα στον ειλεό εκ χολόλιθου. Η ανεύρεση ενός διατεταμένου με αέρα η γεμάτου με υγρό βολβού δωδεκαδάκτυλου, που αποδίδεται στην κατακράτηση υγρών στο λεπτό έντερο, με ταυτόχρονη παρουσία ενός δεύτερου υδραερικού επιπέδου δίπλα και δεξιά από το βολβό που αντιστοιχεί στη χοληδόχο κύστη βοηθούν σημαντικά στη σωστή διάγνωση.
Η αξονική τομογραφία είναι περισσότερο ευαίσθητη ως μέθοδος από την απλή ακτινογραφία κοιλίας στην ανάδειξη της τριάδας του Rigler, αφού μπορεί να αναδείξει μικρές ποσότητες αέρα στο χοληφόρο σύστημα και τον έκτοπο χολόλιθο, ακόμη και αν αυτός δεν είναι πλήρως επασβεστωμένος. Επίσης, μπορεί να αναδείξει ευχερέστερα αέρα, υδραερικό επίπεδο ή σκιαγραφική ουσία στη χοληδόχο κύστη. Επιπλέον, η αξονική τομογραφία μπορεί να αναδείξει το χολοκυστοδωδεκαδακτυλικό συρίγγιο, την πάχυνση στο τοίχωμα του δωδεκαδάκτυλου, το σημείο μετάπτωσης των διατεταμένων ελίκων στις έλικες με φυσιολογική διάμετρο και την τυχόν παρουσία ελεύθερου υγρού ενδοπεριτοναϊκά.
Παρόλο που η απλή ακτινογραφία κοιλίας παραμένει η κύρια ακτινολογική μέθοδος διερεύνησης των ασθενών με απόφραξη του λεπτού εντέρου, η αξονική τομογραφία χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο.
Η έγκαιρη προεγχειρητική διάγνωση του ειλεού εκ χολόλιθου είναι πολύ σημαντική. Η αξονική τομογραφία πρέπει να χρησιμοποιείται σε κάθε περίπτωση μηχανικής απόφραξης του λεπτού εντέρου που οι απλές ακτινογραφίες είναι μη διαγνωστικές και η κλινική εικόνα ασαφής. Η περίπτωση που παρουσιάζουμε αφορούσε μία γυναίκα ηλικίας 80 ετών που προσήλθε με κλινική εικόνα εντερικής απόφραξης. Η ασθενής δεν παρουσίαζε ειδική συμπτωματολογία από το χοληφόρο σύστημα και δεν ανέφερε γνωστή χολολιθίαση. Η απλή ακτινογραφία κοιλίας σε όρθια θέση που πραγματοποιήθηκε, ανέδειξε αεροχολία και πολλαπλές φυσαλίδες αέρα διατεταγμένες σε σειρά, σε έλικες του λεπτού εντέρου, ενδεικτικές απόφραξης του λεπτού εντέρου και πλήρωσης του με υγρό. Παρόλο που από την ακτινογραφία κοιλίας τέθηκε η υπόνοια ειλεού εκ χολόλιθου, δεν αναγνωρίστηκε εικόνα χολόλιθου στη φυσιολογική ή σε έκτοπη θέση. Λόγω της βαριάς γενικής κατάστασης της ασθενούς ζητήθηκε αξονική τομογραφία κοιλίας, προκειμένου η ασθενής να χειρουργηθεί. Η αξονική τομογραφία ανέδειξε συρίγγιο μεταξύ της χοληδόχου κύστης και του δωδεκαδακτύλου και το χολόλιθο εντός έλικας του ειλεού. Η ασθενής υποβλήθηκε σε εντερολιθοτομή. Η μετεγχειρητική της πορεία ήταν ομαλή.

Read more...

Απεικόνιση δακρυϊκής συσκευής

ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Απεικόνιση δακρυϊκής συσκευής

Α. Ταβερναράκη, Β. Καρτσούνη

Ακτινοδιαγνωστικό Τμήμα, Τμήμα Αξονικής Τομογραφίας Νοσοκομείου "Ο Αγιος Σάββας"

Η δακρυϊκή συσκευή αποτελείται από τον δακρυϊκό αδένα και την αποχετευτική δακρυϊκή οδό. Τα εκκρινόμενα δάκρυα συλλέγονται στη δακρυϊκή λίμνη, απ' όπου μέσω των δακρυϊκών σωληναρίων, του δακρυϊκού ασκού και του ρινοδακρυϊκού πόρου καταλήγουν στον κάτω ρινικό πόρο της σύστοιχης ρινικής θαλάμης. Οι ασθένειες του δακρυϊκού συστήματος εξετάζονται με τη δακρυοκυστεογραφία, A.T., MRI και US. Εξετάζεται η παθολογία τους με τις αντίστοιχες μεθόδους.

Read more...

Περίπτωση εμφυσηματώδους πυελονεφρίτιδος σε μη διαβητική ασθενή

AΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΟΥΡΟΠΟΙΟ - ΓΕΝΝΗΤΙΚΟΥ

Περίπτωση εμφυσηματώδους πυελονεφρίτιδας σε μη διαβητική ασθενή

Ι. Μοσχούρης [1], Θ. Λαμπρόπουλος [1], Ι. Βαγενά [1], Ε. Καρζή [2], Λ. Φραγκοπούλου [2], Σ. Φιλαδιτάκης [1], Δ. Ματσαϊδώνης [1]

[1] Ακτινολογικό Εργαστήριο, Γεν. Περιφ. Νοσοκομείο Πειραιώς "Τζάνειο"
[2] Τμήμα Αξονικού Τομογράφου, ΙΚΑ-Τζάνειο

Η εμφυσηματώδης πυελονεφρίτιδα (ΕΡΝ) είναι πολύ σπάνια σε μη διαβητικούς ασθενείς. Παρουσιάζεται περίπτωση ΕΡΝ του ΑΡ νεφρού σε γυναίκα 27 ετών, χωρίς ενδείξεις ΣΔ ή αποφρακτικής ουροπάθειας, αν και υπήρχε ιστορικό νεφρολιθίασης και λιθοτριψίας προ διετίας. Η α /α ΝΟΚ και η υπερηχογραφική εικόνα παρείχαν ενδείξεις προς την ορθή διάγνωση, ενώ η ΥΤ ανέδειξε την ακριβή εντόπιση των συλλογών αερίου και την έκταση της νεφρικής βλάβης. Η εξέλιξη ήταν ευνοϊκή μετά από iν αντιβίωση, χειρουργική παροχέτευση του περινεφρικού χώρου και τοποθέτηση ουρητηρικού καθετήρα.

Read more...

Η έγχρωμη Doppler υπερηχοτομογραφία στη διάγνωση των παθήσεων του οσχέου

AΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΟΥΡΟΠΟΙΟ-ΓΕΝΝΗΤΙΚΟΥ

Η έγχρωμη Doppler υπερηχοτομογραφία στη διάγνωση των παθήσεων του όσχεου

Ε. Αντύπα, Ε. Σταμούλης, Κ. Τρομπούκης, Τ. Χατζηλύρα, Α. Τσικκίνη, Η. Κάπρος, Μ. Τσουρούλας, Κ. Στριγγάρης

Κέντρο Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων, Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών "Γ. Γεννηματάς"

Σκοπός: Η αξιολόγηση της συμβολής της έγχρωμης Doppler υπερηχοτομογραφίας και της Ρower Doppler τεχνικής στη διερεύνηση των παθήσεων του όσχεου.
Υλικό-Μέθοδος: Σε διάστημα 2 ετών μελετήθηκαν 210 ασθενείς, οι οποίοι προσήλθαν στα εξωτερικά ιατρεία είτε με εικόνα οξέος ή υποξέος όσχεου είτε με ανώδυνη ψηλαφητή διόγκωση του όσχεου. Η διερεύνηση έγινε με απλή ασπρόμαυρη υπερηχοτομογραφία, με έγχρωμη Doppler υπερηχοτομογραφία και με Ρower Doppler τεχνική. Τα ευρήματα συγκρίθηκαν με τα χειρουργικά σε 67 περιπτώσεις, ενώ σε 143 ασθενείς η τελική διάγνωση επιβεβαιώθηκε με επανέλεγχο (follow up).
Αποτελέσματα: Τα ευρήματα περιελάμβαναν 115 περιπτώσεις ορχεοεπιδιδυμίτιδας, 12 νεοπλάσματα, 32 συστροφές, 24 τραυματικές κακώσεις, 14 υδροκήλες, 12 κιρσοκήλες και 1 περίπτωση ξένου σώματος (βελόνα).
Στις περιπτώσεις της ορχεοεπιδιδυμίτιδας η απλή υπερηχοτομογραφία διέγνωσε τις 95 /115, ενώ η έγχρωμη τις 112 /115. Στις περιπτώσεις συστροφής η απλή μέθοδος διέγνωσε τις 12 /32 και η έγχρωμη τις 30 /32. Στις περιπτώσεις τραυματικής κάκωσης η απλή τεχνική διέγνωσε τις 21 /24 και η έγχρωμη τις 23 /24. Στις περιπτώσεις κιρσοκήλης η απλή μέθοδος διέγνωσε τις 4 /12 και η έγχρωμη τις 12 /12. Στις περιπτώσεις των νεοπλασμάτων, υδροκηλών και ξένου σώματος και οι δύο μέθοδοι ανέδειξαν το ίδιο ποσοστό ακριβούς διάγνωσης.
Ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα σε ποσοστό 25,2% είχαμε με την απλή ασπρόμαυρη τεχνική και σε ποσοστό 3,8% με την έγχρωμη τεχνική, στο σύνολο των παθολογικών περιστατικών.
Σε όλες τις περιπτώσεις η χρήση της Ρower Doppler τεχνικής βελτίωσε τη χρωματική ευαισθησία, αυξάνοντας είτε τον αριθμό των απεικονιζόμενων αγγείων είτε την ποσότητα του χρώματος εντός των αγγείων.
Συμπέρασμα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μας, η έγχρωμη Doppler υπερηχοτομογραφία σε συνδυασμό με την Ρower Doppler τεχνική, είναι εξαιρετικά χρήσιμη για τη διάγνωση της συστροφής και της κιρσοκήλης, ενώ προσφέρει υψηλή διαγνωστική ακρίβεια στη διάγνωση των φλεγμονών και των κακώσεων. Η μέθοδος συνολικά, συνδυάζοντας την ασπρόμαυρη και την έγχρωμη απεικόνιση, θεωρούμε ότι είναι αναντικατάστατη στη διαγνωστική προσέγγιση και θεραπευτική αντιμετώπιση των παθήσεων του όσχεου.

Read more...

Περίπτωση οστεοειδούς οστεώματος αυχένος ωμογλήνης

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΟΥ

Περίπτωση οστεοειδούς οστεώματος αυχένα ωμογλήνης

Α. Βιτζηλαίου [1], Χ. Τριαντοπούλου [1], Π. Μανιάτης [1], Γ. Καραχάλιος [2], Γ. Ματαλιωτάκης [2], Γ. Ζώης [1], Η. Κουλεντιανός [1]

[1] Τμήμα Αξονικής Τομογραφίας
[2] Ορθοπαιδική Κλινική Κωνσταντοπούλειου Συγκροτήματος Π.Γ.Ν. Νέας Ιωνίας "Αγία Όλγα"

Παρουσιάζουμε την περίπτωση νεαρού ενήλικα, ο οποίος μετά από ανεπιτυχή θεραπεία με αντιφλεγμονώδη για άλγος στον αριστερό ώμο προσήλθε στην ορθοπαιδική κλινική για περαιτέρω έλεγχο.
Ο αρχικός απεικονιστικός έλεγχος έδωσε ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη οστεοειδούς οστεώματος στον αυχένα της αριστερής ωμογλήνης. Ο ασθενής τέθηκε σε θεραπεία με σαλικυλικά, η οποία ήταν ανεπιτυχής.
Τελικά, μετά από χειρουργική αφαίρεση ο ιστολογικός έλεγχος απέδειξε ότι επρόκειτο για οστεοειδές οστέωμα. Παρουσιάζουμε το περιστατικό αφενός μεν λόγω της σπανιότητας της εντόπισης, αφετέρου λόγω της άτυπης κλινικής εικόνας (μη ύφεση του πόνου με σαλικυλικά, απουσία νυκτερινής έξαρσης).

Read more...

Ιπποκάμπειος σκλήρυνση: Μελέτη με το μαγνητικό συντονισμό

ΝΕΥΡΟΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ

Ιπποκάμπειος σκλήρυνση: Μελέτη με το μαγνητικό συντονισμό

Ι. Τσιτουρίδης, Σ. Χονδροματίδου, Μ. Εμμανουηλίδου, Π. Παπαποστόλου

Τμήμα Νευροακτινολογίας, Ακτινολογικού Εργαστηρίου Γεν. Περιφ. Νοσ. Παπαγεωργίου, Θεσ/νίκης

Σκοπός: Ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι η μελέτη της ιπποκάμπειας σκλήρυνσης και η σχέση της με την επιληψία.
Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη αυτή γίνεται ανάλυση των ευρημάτων της ιπποκάμπειας σκλήρυνσης και συσχέτιση με την επιληψία. Εξετάσαμε με τομογράφο 1 T Siemens expert plus 46 ασθενείς, στους οποίους βρήκαμε απεικονιστικά ιπποκάμπειο σκλήρυνση. Οι ασθενείς επίσης που είχαν επιληψία εκτός από την κλινική εκτίμηση, έκαναν και εξωτερικό ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Από τους ασθενείς αυτούς μόνο 9 είχαν επιληψία και από αυτούς, μόνο 4 είχαν επιληψία συμβατή με την ιπποκάμπειο σκλήρυνση.
Αποτελέσματα: Από 46 ασθενείς με ιπποκάμπειο σκλήρυνση βρήκαμε ατροφική διαμόρφωση σε όλους, ατροφία της παραϊπποκάμπειου έλικας σε 10 ασθενείς, διάταση του σύστοιχου κροταφικού κέρατος σε 42 ασθενείς και εξαφάνιση των δακτυλιοειδών επαρμάτων της κεφαλής του ιππόκαμπου σε 30 ασθενείς.
Συμπέρασμα: Ο μαγνητικός συντονισμός σε συνδυασμό με το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα μπορούν να χαρακτηρίσουν το σχετικά συχνό εύρημα των αλλοιώσεων του ιππόκαμπου ως επιληπτογόνου εστίας στους ασθενείς με επιληψία.

Read more...

Γιγαντιαίο ανεύρυσμα της εξωκρανιακής μοίρας της έσω καρωτίδας: Απεικονιστική διερεύνηση

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΚΕΦΑΛΗΣ - ΤΡΑΧΗΛΟΥ

Γιγαντιαίο ανεύρυσμα της εξωκρανιακής μοίρας της έσω καρωτίδας: απεικονιστική διερεύνηση

Η. Κάπρος, Α. Παπαδόπουλος, Χρ. Σαμαρά, Ε. Αντύπα, Β. Μανιάτης, Σπ. Καββαδίας, Κ. Στριγγάρης

Κέντρο Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων Π.Γ.Ν.Α. "Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ"

Παρουσιάζεται περίπτωση γιγαντιαίου ανευρύσματος της έσω καρωτίδας που μελετήθηκε με ψηφιακή αγγειογραφία, έγχρωμο Doppler υπερηχογράφημα, ελικοειδή αξονική αγγειογραφία (SCTΑ) και μαγνητική αγγειογραφία. Με όλες τις απεικονιστικές μεθόδους απεικονίσθηκε το ανεύρυσμα, αλλά μόνο οι SSD εικόνες της SCΤΑ ανέδειξαν επακριβώς τα σημεία εισόδου και εξόδου του ανευρυσματικού σάκου και την ακριβή του σχέση με τα γειτονικά αγγεία. Σημειώνουμε τη χρησιμότητα των εικόνων SSD στον προεγχειρητικό σχεδιασμό παρομοίων αλλοιώσεων.

Read more...

Αδένωμα και υπερπλασία παραθυρεοειδών αδένων: Μελέτη με τον μαγνητικό συντονισμό

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΚΕΦΑΛΗΣ-ΤΡΑΧΗΛΟΥ

Αδένωμα και υπερπλασία παραθυρεοειδών αδένων: Μελέτη με τον μαγνητικό συντονισμό

Ι. Τσιτουρίδης, Δ. Μελίδης, Μ. Εμμανουηλίδου, Σ. Χονδροματίδου, Χ. Παπαστεργίου, Φ. Γκουτσαρίδου, Λ. Ταράζι, Π. Γκούβης, Α. Μοριχοβίτου

Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ.Π.Ν. "Παπαγεωργίου", Θεσσαλονίκη

Σκοπός: Η μελέτη αυτή έχει σκοπό να αναδείξει την εμπειρία μας από τη διερεύνηση 23 περιστατικών με αδένωμα και υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων.
Υλικό - Μέθοδος: Μελετήσαμε 23 περιστατικά με αδένωμα και υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων με τον μαγνητικό συντονισμό. Οι εξετασθέντες ήταν 18 γυναίκες και 5 άνδρες, ηλικίας 22 έως 65 ετών.
Πάρθηκαν εγκάρσιες και στεφανιαίες τομές με την τεχνική HASTE και με επιβάρυνση της Τ2 παραμέτρου και εγκάρσιες τομές πριν και μετά την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαστικού μέσου, με επιβάρυνση της Τ1 παραμέτρου.
Αποτελέσματα: Από τα 23 περιστατικά ανιχνεύσαμε τα 16, ενώ στα υπόλοιπα 7 ήταν αδύνατη η εντόπιση των βλαβών. Στα τελευταία περιστατικά έγινε εντόπιση των βλαβών με σπινθηρογραφικό έλεγχο. Όλα τα περιστατικά με υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων έδειξαν ενδιάμεσο σήμα στις εικόνες με επιβάρυνση της Τ2 παραμέτρου, ενώ από τα περιστατικά με αδένωμα όλα πλην ενός εμφάνισαν υψηλό σήμα στις εικόνες με επιβάρυνση της Τ2 παραμέτρου.
Συμπέρασμα: Συμπερασματικά πιστεύουμε ότι ο μαγνητικός συντονισμός αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για την ανίχνευση και τον χαρακτηρισμό των βλαβών των παραθυρεοειδών αδένων, σε συνδυασμό όμως πάντα με σπινθηρογραφικό έλεγχο με Tc 99mm - Sestabisi.

Read more...

Αξιολόγηση της κυστικής ίνωσης των πνευμόνων με αξονική τομογραφία υψηλής διακριτικής ικανότητας

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΘΩΡΑΚΟΣ

Αξιολόγηση της κυστικής ίνωσης των πνευμόνων με αξονική τομογραφία υψηλής διακριτικής ικανότητας

Α. Οικονόμου [1], Π. Καραγιάννη [3], Ι. Τσανάκας [3], Φ. Παπαδοπούλου [1], Ε. Ζαφιρειάδου [1], Σ. Δευτεραίος [2], Γ. Αλεξιάδης [2], Ι. Μανάβης [2]

[1] Ακτινολογικό Εργαστήριο, Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης
[2] Ακτινολογικό Εργαστήριο, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
[3] Γ' Παιδιατρική Κλινική, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Σκοπός: Η διερεύνηση του ρόλου της ΥΔΙΑΤ των πνευμόνων στην ανάδειξη των απεικονιστικών ευρημάτων της κυστικής ίνωσης των πνευμόνων.
Υλικό - Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλαμβάνονται 58 ασθενείς με Κ.Ι. οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ΥΔΙΑΤ πνευμόνων - πάχους 1,5 χιλ. και μεσοδιαστήματα 10 χιλιοστών - σε βαθιά εισπνοή και επιλεκτικές τομές σε εκπνοή. Η αξιολόγηση των απεικονιστικών ευρημάτων έγινε με βάση τις ακόλουθες 11 παραμέτρους: παρουσία βρογχεκτασίας, ενσφήνωση βλέννης, πάχυνση τοιχώματος βρόγχου, ατελεκτασία - πύκνωση, σημείο θολής ύαλου, σημείο μπουμπουκιασμένου δέντρου, εικόνα μωσαϊκού, εμφύσημα, εμφυσηματική κύστη, σακοειδείς βρογχεκτασίες - αποστήματα και την πάχυνση μεσολοβιδίων διαφραγμάτων.
Αποτελέσματα: Σε σύνολο 58 ασθενών η πιο συχνά παρατηρούμενη βλάβη στην ΥΔΙΑΤ ήταν η παρουσία βρογχεκτασιών (93,1%), ακολούθησε η καταγραφή της ατελεκτασίας - πύκνωσης (74,13%), η πάχυνση του τοιχώματος των βρόγχων (72,41%), το σημείο του μπουμπουκιασμένου δέντρου (68,96%) και η ενσφήνωση βλέννης (67,24%). Τα πιο σπάνια ευρήματα ήταν οι εμφυσηματικές κύστεις (12,06%) και το εμφύσημα (8,62%).
Συμπέρασμα: Η ΥΔΙΑΤ αποτελεί εξαιρετικά ευαίσθητη και αξιόπιστη απεικονιστική μέθοδο για την πρώιμη ανίχνευση των βλαβών των πνευμόνων και το μακροχρόνιο έλεγχο των ασθενών με Κ.Ι.

Read more...

Διαδερμική αντιμετώπιση αποφρακτικής ουροπάθειας σε 222 ασθενείς

ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΗ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ

Διαδερμική αντιμετώπιση αποφρακτικής ουροπάθειας σε 222 ασθενείς

Π. Παππάς, Θ. Αλεξόπουλος, Μ. Καραχάλιου, Α. Σκουλαρίκη, Κ. Καραπατάκη, Γ. Τζώρτζης

Ακτινολογικό Τμήμα Π.Γ.Ν. ΑΘηνών "Λαϊκό"

Σκοπός: Η μελέτη και αξιολόγηση της διαδερμικής υπερκυστικής προσπέλασης της αποχετευτικής μοίρας του ουροποιητικού συστήματος υπό απεικονιστική καθοδήγηση, με σκοπό την εκτροπή των ούρων σε 222 ασθενείς με αποφρακτική ουροπάθεια.
Υλικό - Μέθοδος: 266 διαδερμικές νεφροστομίες διενεργήθηκαν σε 222 ασθενείς (140 άνδρες και 82 γυναίκες) με μέση ηλικία 65,3 έτη (18-94 έτη). Κακοήθης υποκείμενη νόσος υπήρχε στους 180, καλοήθης στους 38, ενώ άγνωστης αιτιολογίας απόφραξη ουρητήρων αντιμετωπίστηκε σε 4 ασθενείς. Η προσπέλαση στο πυελοκαλυκικό σύστημα έγινε με συνδυασμό υπερηχογραφικής και ακτινοσκοπικής καθοδήγησης.
Αποτελέσματα: Επιτυχής διαδερμική προσπέλαση στο πυελοκαλυκικό σύστημα έγινε σε 222/222 ασθενείς (ποσοστό επιτυχίας 100%). Μονήρης δεξιά νεφροστομία έγινε σε 80 ασθενείς, μονήρης αριστερά σε 82, αμφοτερόπλευρη σε 44, ενώ σε 16 ασθενείς έγινε νεφροστομία στο νεφρικό μόσχευμα. Έγινε προσπάθεια τοποθέτησης κατιόντος ουρητηρικής ενδοπρόθεσης σε 77 ασθενείς, επιτυχής σε 63 (ποσοστό επιτυχίας 81,8%), από τους οποίους σε 7 αμφοτερόπλευρα. Οι μέσες τιμές ουρίας και κρεατινίνης 15 ημέρες μετά την επέμβαση ήταν 63 mg/ml και 2,2 mg/dl (πριν την επέμβαση: 160,8 mg/ml και 6,9 mg/dl αντίστοιχα). Σε 146 από τους 222 ασθενείς (65,7%) η νεφρική λειτουργία επανήλθε στο φυσιολογικό εντός 15 ημερών μετά την εκτροπή, σε 61 (27,6%) βελτιώθηκε ικανά, τόσο που να μη χρειασθεί εξωνεφρική κάθαρση, ενώ σε 15 (6,7%) η διαδερμική νεφροστομία ουδέν προσέφερε (ποσοστό επιτυχίας 93,3%). Δεν σημειώθηκαν σοβαρές επιπλοκές που να χρειαστούν χειρουργική αντιμετώπιση. Από τους 180 ασθενείς της μελέτης αυτής με αποφρακτική ουροπάθεια επί εδάφους κακοήθειας, διαθέσιμα στοιχεία ως προς την επιβίωση υπάρχουν για τους 132. Η μέση επιβίωση των 132 αυτών ασθενών ήταν 228,5 ημέρες.
Συμπέρασμα: Η διαδερμική υπερκυστική εκτροπή των ούρων υπό απεικονιστική καθοδήγηση είναι μέθοδος ασφαλής και αποτελεσματική για την αντιμετώπιση της αποφρακτικής ουροπάθειας.

Read more...
Subscribe to this RSS feed

This website uses cookies to manage authentication, navigation, and other functions. Accessing our website, you agree that we can use these types of cookies.

OK