Basic HTML Version
121
Λ. Κοσμά, Γ. Δημητρακοπούλου, Σ. Λαφογιάννη, Οξεία παγκρεατίτιδα.Μελέτη με αξονικό τομογράφο
ενδοσκοπικές μεθόδους απλής παροχέτευσης, όπως
γίνεται για τις ψευδοκύστεις, συνήθως καταλήγει σε
επιπλοκές που οφείλονται στην ατελή κένωση, λόγω
της παραμονής εντός αυτών νεκρωτικών τμημάτων. Η
επιτυχής παροχέτευση της WOPN απαιτεί καθετήρες
μεγάλου εύρους και πολλαπλών αυλών, για να απο-
μακρυνθούν πλήρως τα νεκρώματα (εικόνα 4,5).
Λίγες είναι οι έρευνες που έχουν δημοσιευθεί
με την απεικονιστική διαφορική διάγνωση μεταξύ
ψευδοκύστης, WOPN και αποστηματοποιημένης
συλλογής. Υποστηρίζουν ότι αυτό μπορεί να γίνει σε
ποσοστό 79,5-83,6%
14
. Σε γενικές γραμμές, όταν
αναγνωρίζονται περιπαγκρεατικές συλλογές που έ-
χουν μεγάλη έκταση, ανώμαλα όρια, επεκτείνονται
στις παρακολικές αύλακες, στο εσωτερικό τους α-
ναγνωρίζονται ανομοιογενή-συμπαγή τμήματα και
ταυτόχρονα το παγκρεατικό παρέγχυμα εμφανίζεται με
διαταραγμένο σχήμα ή ακόμα και δεν αναγνωρίζεται
Εικόνα 4.
Το παγκρεατικό παρέγχυμα ενισχύεται φυσιολογικά μετά την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού φαρμάκου.
Οι περιπαγκρεατικές συλλογές παρέμειναν μετά τις 4 εβδομάδες. Η παροχέτευση αυτών επιβεβαίωσε την παρουσία και
νεκρωτικών στοιχείων (WOPN). Η νεκρωτική παγκρεατίτιδα αφορούσε τους περιπαγκρεατικούς ιστούς.
Εικόνα 5.
Η πρώτη ει-
κόνα αφορά μια ψευδο-
κύστη και η δεύτερη μια
WOPN. Η απεικονιστική
διάγνωση δεν είναι πάντα
εύκολη.
Εικόνα 6.
Εικόνα ψευδο-
κύστης. Ορατός ο παγκρε-
ατικός πόρος.