Basic HTML Version
Ελληνική Ακτινολογία, Τόμος 44, Τεύχος 2, 2013
78
περιτονίτιδα. Η διάγνωση τίθεται σε υποψία όταν η
τριάδα κατώτερου κοιλιακού άλγους, πυρετού, και
λευκοκυττάρωσης είναι παρούσα. Ωστόσο, βάσει
του τμήματος του παχέος εντέρου που εμπλέκεται, ο
πόνος μπορεί να εκδηλωθεί στον αριστερό λαγόνιο
βόθρο, καθώς και στο αριστερό ή το δεξιό υποχόνδριο.
Λόγω της ποικιλίας των άτυπων συμπτωμάτων όπως
ναυτία, έμετος, διαλείπουσα δυσκοιλιότητα, διάρροι-
ες, ή και ακόμη συμπτώματα εκ του ουροποιητικού
λόγω συριγγίου με την ουροδόχο κύστη, η κλινική
διάγνωση της εκκολπωματίτιδας είναι συχνά αβέβαιη,
με αποτέλεσμα τα ποσοστά λανθασμένης διάγνωσης
να αγγίζουν το 34%
5
.
Η ευρωπαϊκή ένωση ενδοσκοπικών χειρουργών
(EAES) έχει σχεδιάσει ένα κλινικό σύστημα ταξινό-
μησης για τη διαστρωμάτωση των ασθενών με οξεία
εκκολπωματίτιδα (Πίνακας 1)
6
. Η κατάταξη αυτή βα-
σίζεται στην κλινική εικόνα και μπορεί να βοηθήσει
στην απόφαση του κλινικού ιατρού για τα επόμενα
βήματα όσον αφορά τις διαγνωστικές εξετάσεις. Η
προσθήκη των ευρημάτων της ΥΤ σε συνδυασμό με
την κλινική εικόνα επιτρέπει στους κλινικούς ιατρούς
να καθορίσουν με ακρίβεια την ανάγκη για νοσηλεία
και χειρουργική επέμβαση
3
.
Η απεικονιστική μέθοδος εκλογής για τη διάγνωση
οξείας εκκολπωματίτιδας θεωρείται σήμερα η ΥΤ. Η
αποτελεσματικότητα της ΥΤ έναντι του βαριούχου υπο-
κλυσμού, αποτέλεσε αντικείμενο μακρών συζητήσεων
κατά το παρελθόν. Είναι πλέον ευρέως αποδεκτό ότι
ο βαριούχος υποκλυσμός είναι εγγενώς περιορισμένη
εξέταση, επειδή η εκκολπωματίτιδα είναι κατά κύριο
λόγο εξωβλεννογόνος διαδικασία. Η ΥΤ, αντίθετα,
μπορεί να απεικονίσει άμεσα τόσο τα ενδοτοιχωμα-
τικά όσο και τα εξωτοιχωματικά φλεγμονώδη στοιχεία
της νόσου και επομένως, όχι μόνο να διευκολύνει τη
διάγνωση, αλλά και να βοηθήσει στη σταδιοποίηση
της νόσου και να παρέχει πληροφορίες για μια εναλ-
λακτική διάγνωση
7
.
Δημοσιευμένες μελέτες της συνολικής ευαισθησίας
και ειδικότητας της ΥΤ παρουσιάζουν ένα εκπληκτι-
κό φάσμα από 69-95% και 75-100%, αντίστοιχα.
Πρόσφατες μελέτες για τον προσδιορισμό της συ-
νολικής ευαισθησίας και ειδικότητας στη διάγνωση
οξείας εκκολπωματίτιδας του αριστερού κόλου έχουν
δείξει εκπληκτικά υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα
στην περιοχή του +90%
8
.
Η ταξινόμηση κατά Hinchey κατά παράδοση, χρη-
σιμοποιούνταν για να διακρίνει τέσσερα στάδια της
οξείας εκκολπωματίτιδας, με βάση την κλινική εικόνα
και χειρουργικά ευρήματα. Με την ευρεία χρήση της
ΥΤ και την εδραίωση της ως την απεικονιστική μέθο-
δο εκλογής, ορισμένες τροποποιήσεις της κατάταξης
Hinchey έχουν προταθεί, προκειμένου να καθοριστούν
νέες υποκατηγορίες που λαμβάνουν υπ’ όψιν και τα
ακτινολογικά ευρήματα (Πίνακας 2)
5
.
Η διαχείριση των ασθενών με οξεία εκκολπωμα-
τίτιδα υπαγορεύεται σε μεγάλο βαθμό από το στάδιο
της νόσου κατά τη στιγμή της παρουσίασης και από
την παρατηρούμενη απόκριση στην έναρξη της θερα-
πείας. Η συντηρητική θεραπεία που χαρακτηρίζεται
από ανάπαυση του εντέρου, αντιβιοτικά και κλινική
παρακολούθηση είναι συνήθως αποτελεσματικά στην
Εικόνα 4:
Ευμέγεθες απόστημα αριστερού λαγονίου βό-
θρου από ρήξη εκκολπώματος και παροχέτευση αυτού υπό
αξονικό τομογράφο.