Basic HTML Version
Ελληνική Ακτινολογία, Τόμος 43, Τεύχος 4, 2012
266
ξιφοειδούς σχήματος, περίπου στο 1/3 του σώματος.
Το τυφλό τραύμα είναι μια από τις κύριες αιτίες θα-
νάτου και για αυτό η πρώτη προσπάθεια για την ιατρική
φροντίδα είναι η αιμοδυναμική σταθεροποίηση του
θύματος. Εδώ, πέραν των αιματολογικών εξετάσεων,
επεμβαίνει σημαντικά η Απεικόνιση, όπως στην περί-
πτωσή μας, ώστε να αξιολογήσει τις συμπαρομαρτούσες
βλάβες, καθώς και τη μετεγχειρητική πορεία, καθότι,
όπως στην περίπτωσή μας, το ξένο σώμα αφαιρέθηκε στο
2ο χειρουργείο από τους Νευροχειρουργούς μας.
Πέραν των άμεσων βλαβών της περίπτωσής μας που
περιγράφηκαν παραπάνω, υπάρχουν και οι άμεσες
μετεγχειρητικές βλάβες που καμιά φορά επισυμβαίνουν
κυρίως σε επιπλοκές του ήπατος και χρήζουν επέμ-
βασης
8
. Για τον λόγο αυτό, η ασθενής μας υπεβλήθη
σε απεικονιστικό έλεγχο τη 4η, τη 14η και την 31η
μετεγχειρητική ημέρα. Καθυστερημένες επιπλοκές του
τραυματισμού του ήπατος περιλαμβάνουν τη δευτερο-
παθή αιμορραγία, συνήθως από ψευδοανεύρυσμα, την
ύπαρξη ενδοκοιλιακών φλεγμονωδών συλλογών και
χολωμάτων. Η πλειονότητα αυτών των βλαβών αποκα-
θίσταται με τη βοήθεια των επεμβατικών ακτινολόγων
9
,
όπως στην περίπτωσή μας που παροχετεύθηκε το χό-
λωμα με την καθοδήγηση του Αξονικού Τομογράφου.
Η MRCP δεν ανέδειξε αλλοιώσεις και για τον λόγο
αυτόν δεν πραγματοποιήθηκε ERCP, λόγω και των
επιπλοκών της.
Η κυριότερη αιτία θνητότητος είναι συνυπάρχουσα
φλεγμονή και για τον λόγο αυτόν καλύφθηκε η περί-
πτωσή μας με αντιβίωση ευρέος φάσματος για μεγάλο
χρονικό διάστημα, λόγω των ξένων στοιχείων στο σώμα
τουΟ2 και της συνυπάρχουσας οστεομυελίτιδος, παρόλο
που οι βακτηριολογικές αιματολογικές εξετάσεις στην
περίπτωση μας ήταν αρνητικές. Η διεθνής βιβλιογραφία
αναφέρει ότι η ενδοφλέβια αντιβίωση πρέπει να υπερ-
βαίνει τις 6 εβδομάδες για πλήρη κάλυψη του ασθενή
10
.
Στην ασθενή μας χορηγήθηκε ενδοφλεβίως αντιβίωση
για 5 εβδομάδες και όταν εξήλθε του Νοσοκομείου της
συνεστήθη να συνεχίσει την αντιβίωση από το στόμα
για άλλες 3 εβδομάδες.
Στο σπονδυλικό τραύμα, απλές ακτινογραφίες,
Αξονική Τομογραφία
11
και Μαγνητική Τομογραφία
12
εφόσον είναι διαθέσιμη και δεν υφίσταται μεταλλικό
ξένο σώμα, είναι οι ουσιώδεις απεικονιστικές μέθοδοι
στη διευθέτηση ενός τέτοιου περιστατικού, όπως και στη
δική μας περίπτωση. Στα διατιτραίνοντα τραύματα της
σπονδυλικής στήλης πρέπει οπωσδήποτε να λαμβάνο-
νται υπόψιν η νευρολογική εικόνα του ασθενούς
13
, η
σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης (λόγω οστι-
κής ή συνδεσμικής βλάβης) και η εντόπιση των ξένων
σωματιδίων στον σπονδυλικό σωλήνα
14
. Το τελευταίο
αφορά τη φύση και την κατασκευή του ξένου σώματος,
που είναι βασικής σημασίας, γιατί όπως στην περίπτωσή
μας το άκρο της ξιφοειδούς αποφύσεως του ξιφία ήταν
πλήρες βακτηριδίων, με επακόλουθο την οστεομυελίτιδα
και την αραχνοειδίτιδα, οπότε η αφαίρεση του είναι
επιβεβλημένη. Ο χρόνος της αφαίρεσης ποικίλλει σύμ-
φωνα με τις διεθνείς αναφορές
15-17
. Η έλλειψη σχετικής
εμπειρίας στο Νοσοκομείο μας, οδήγησε από κοινού
τους ορθοπαιδικούς και τους νευροχειρουργούς να
αφαιρέσουν το ρύγχος με οπίσθια προσπέλαση, που
στέφθηκε με επιτυχία και η ασθενής μας ανέρρωσε
ταχύτατα.
Συμπερασματικά, η διευθέτηση τέτοιων διατιτραινό-
ντων τραυμάτων εξαρτάται από πολλούς παράγοντες,
με τον τύπο και την εντόπιση του τραύματος στην πρώτη
Εικόνα 5:
ΜΤ σε α-
κολουθία Τ1-w μετά
χορήγηση Gd, όπου
αναδεικνύεται ενί -
σχυση των μηνίγγων
και μερικών ρι ζών
του σπονδυλικού σω-
λήνα (αραχνοειδίτις).
Συνυπάρχει και μικρή
αλλοίωση οστεομυελίτι-
δος στο οπίσθιο τμήμα
του σώματος του Ο2.
Εικόνα 6:
Μακροσκοπική ανάδειξη του ρύγχους του
ξιφία μετά την αφαίρεσή του.