Απεικονιστικά ευρήματα σηπτικών εμβόλων

Π. Φιλιππούσης, Ι. Τσαγγαρίδου, Β. Σωτηροπούλου, Γ. Στάμου, Α. Τζαννετάκη, Λ. Θάνος

Τμήμα Ιατρικής Απεικόνισης και Επεμβατικής Ακτινολογίας, ΓΝΝΘΑ "Η Σωτηρία"

Περίληψη
Σκοπός: Η ανάδειξη των απεικονιστικών ευρημάτων στην υπολογιστική τομογραφία (ΥΤ) των σηπτικών εμβόλων σε υψηλού κινδύνου ασθενείς.
Υλικό-Μέθοδος: Τα τελευταία 2 χρόνια εξετάσαμε με ΥΤ θώρακος, 32 ασθενείς υψηλού κινδύνου (χρήστες ναρκωτικών ουσιών ενδοφλεβίως, ασθενείς με γνωστή ενδοκαρδίτιδα, με αναπνευστική λοίμωξη ή με λοίμωξη του ουροποιητικού) για πιθανή ύπαρξη σηπτικών εμβόλων στον πνεύμονα.
Αποτελέσματα: Τα κύρια απεικονιστικά ευρήματα πλέον συμβατά με σηπτικά έμβολα ήταν τα κάτωθι: διάσπαρτα κατά τόπους οζόμορφα πνευμονικά διηθήματα, κύρια με υπουπεζωκοτική εντόπιση, τα οποία παρουσίαζαν υπόπυκνο κέντρο και διαφορετικό βαθμό κοιλοποίησης, σε αμφότερους τους λοβούς. Σε μερικά εξ αυτών παρατηρήθηκε και το σημείο του τροφοφόρου αγγείου (το οποίο επιβεβαιώνει την αιματογενή προέλευση του σηπτικού υλικού). Συνοδά απεικονιστικά ευρήματα ήταν : υπεζωκοτική συλλογή με συνοδό παθητική ατελεκτασία και λιγότερο συχνά διογκωμένοι λεμφαδένες.
Συμπέρασμα: Η ΥΤ θώρακος σε συνδυασμό με την κλινική εικόνα, αποτελεί μια χρήσιμη μέθοδο για την διάγνωση σηπτικών εμβόλων σε υψηλού κινδύνου ασθενείς.

Συγγενές πνευμονικό φλεβολοβαίο σύνδρομο ή σύνδρομο Scimitar με δύο ανώμαλες φλέβες: Απεικονιστική
διερεύνηση με μη-παρεμβατικές μεθόδους

Ε. Βαφειάδης[1], Θ. Γιαννόπουλος[1], Μ. Σιδηροπούλου Μ[1], Ε. Διονυσιάδης Ε[2], Π. Παλλάδας[1]

[1] Τμήμα Αξονικού Τομογράφου και Υπερήχων "Γ. Παπανικολάου" Θεσσαλονίκη,
[2] Ακτινολογικό Τμήμα 424 Γ.Σ.Ν.Ε, Θεσσαλονίκη

Το συγγενές πνευμονικό φλεβολοβαίο σύνδρομο (ΣΠΦΣ) ή σύνδρομο Scimitar, αποτελεί σπάνια οντότητα που χαρακτηρίζεται από υποπλασία του δεξιού πνεύμονα, καθώς και μερική, ανώμαλη πνευμονική φλεβική αποχέτευση αυτού.
Παρουσιάζεται η περίπτωση ασυμπτωματικής γυναίκας με ΣΠΦΣ, χαρακτηριζόμενo από εκτενή ανώμαλη πνευμονική αποχέτευση, καθώς και η απεικονιστική προσέγγιση αυτού με την απλή ακτινογραφία, την υπολογιστική τομογραφία (CΤ), τη CΤ-αγγειογραφία (CΤ-Α), τη μαγνητική αγγειογραφία (ΜR-Α) και την υπερηχοκαρδιογραφία.