Το υπερηχογράφημα κοιλίας ως πρώτη διαγνωστική προσέγγιση στον προχωρημένο καρκίνο του παχέος εντέρου

Β. Ίτζος[1], Φ. Τερζίδου[1], Χ. Πετρίδης[1], Α. Παπαχιλλέα[1], Σ. Παπαεμμανουήλ[2], Β. Καλπακίδης[1], Π. Παλλάδας[1]

[1] Aκτινολογικό Εργαστήριο,
[2] Παθολογοανατομικό Εργαστήριο Γ.Ν. "Γ. Παπανικολάου" Θεσσαλονίκης

Σκοπός της μελέτης ήταν να διευρύνουμε τη χρήση των υπερήχων στο ΓΕΣ και να βελτιώσουμε την ιατρική πράξη σε ασθενείς με αδιάγνωστο προχωρημένο καρκίνο του παχέος εντέρου, του οποίου η ένδειξη τίθεται πρώτα υπερηχογραφικά.
Υλικό - Μέθοδος: Σε διάστημα 3 ετών μελετήθηκαν 14 ασθενείς. Σε 9 ασθενείς με κλινική σημειολογία ύποπτη και για νεόπλασμα του παχέος εντέρου προηγήθηκε υπερηχογράφημα κοιλίας ως εξέταση ρουτίνας. Σε 3 ασθενείς που προσήλθαν με ενδείξεις ειλεού, το υπερηχογράφημα ακολούθησε αμέσως μετά τον ακτινολογικό έλεγχο με απλές α/ες κοιλίας. Σε 2 ασθενείς με ιστορικό χειρουργημένου καρκινώματος του ορθοσιγμοειδούς και με κλινική υποψία τοπικής υποτροπής προηγήθηκε το υπερηχογράφημα. Έγινε συναξιολόγηση με τα ευρήματα της ΥΤ (8 ασθενείς), του βαριούχου υποκλυσμού (1) και της κολονοσκόπησης (7).
Αποτελέσματα: Σε όλους τους ασθενείς τέθηκε υπερηχογραφικά η ένδειξη του νεοπλάσματος του παχέος εντέρου, με κριτήρια τις εικόνες ψευδόνεφρου ή τον συνδυασμό άτυπου στόχου και υπόηχης μάζας. Η απεικόνιση της συνυπάρχουσας παθολογίας (περικολικοί λεμφαδένες, μεταστατικό ήπαρ, λεμφαδένες στην πύλη του ήπατος, ασκίτης, απόφραξη παχέος εντέρου, υδρονέφρωση, μεταστάσεις πνεύμονος) ενίσχυσε τη διάγνωση προς την κατεύθυνση του νεοπλάσματος και συνέβαλε στη σταδιοποίηση σε 10 ασθενείς. Επρόκειτο για αδενοκαρκινώματα, τα οποία επιβεβαιώθηκαν με βιοψία μετά από εγχείρηση ή ενδοσκόπηση εκτός από 2 ασθενείς.
Συμπέρασμα: Σύμφωνα και με τα αποτελέσματά μας, το υπερηχογράφημα κοιλίας μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμο στην αξιολόγηση ασθενών με προχωρημένο καρκίνο του παχέος εντέρου, που έχουν ακαθόριστη συμπτωματολογία και προσεγγίζονται αρχικά με αυτό.

Εκκολπωμάτωση λεπτού εντέρου: μια παρεξηγημένη κλινική οντότητα

Β. Καρτσούνη, Ε. Μουταφτσής, Σ. Καρβέλας, Μ. Γκέλη, Γ. Σταινχάουερ, Β. Μερτικόπουλος

Π.Α.Ο.Ν.Α. "Ο Άγιος Σάββας", Α' Ακτινολογικό Τμήμα

Η εκκολπωμάτωση του λεπτού εντέρου, αν και σπάνια και κατά κανόνα ασυμπτωματική κλινική οντότητα, οφείλει να συμπεριλαμβάνεται στη διαφορική διάγνωση, όταν ο ασθενής διερευνάται για αναιμία, ακαθόριστο κοιλιακό άλγος και μετεωρισμό. Μελετήσαμε 12 ασθενείς στους οποίους ο ακτινολογικός έλεγχος (εντερόκλυση) ανέδειξε εκκολπώματα του λεπτού εντέρου κατά το χρονικό διάστημα των τελευταίων τριών ετών. Διαπιστώσαμε ότι η κλινική εικόνα 8 ασθενών αποδόθηκε στα εκκολπώματα. Τα 6 από αυτά αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά και τα 2 χειρουργικά. Η πιθανότητα επιπλοκών, συχνά οξέων, σε έδαφος εκκολπωμάτωσης καθώς και η δυνατότητα επιτυχούς θεραπείας αυτών επιβάλλει την αξιολόγηση και τον θεραπευτικό χειρισμό των γνωστών εκκολπωμάτων, καθώς και την αναζήτησή τους στα πλαίσια ενός γαστρεντερολογικού περιστατικού.

Μεταστάσεις στο διαφανές διάφραγμα: απεικόνιση με αξονική και μαγνητική τομογραφία

Χ. Χρυσικόπουλος [2], Δ. Σαββίδου [1], Β. Μανιάτης [1], Α. Ρουσάκης [1], Ι. Ανδρέου [1]

[1]Τμήμα αξονικής και μαγνητικής τομογραφίας ΔΘΚΑ "ΥΓΕΙΑ",
[2]Aκτινολογικό Τμήμα Γ.Ν. Κέρκυρας

Παρουσιάζουμε δύο περιπτώσεις μεταστάσεων στο διαφανές διάφραγμα. Η αρχική εντόπιση ήταν και στις δύο περιπτώσεις ο πνεύμονας. Στη μία περίπτωση στην αξονική τομογραφία ανεδείχθη ανώμαλη πάχυνση του διαφανούς διαφράγματος και πρόσληψη του χορηγηθέντος σκιαγραφικού. Επίσης, συνυπήρχε εκτεταμένη επενδυματική-υποεπενδυματική διήθηση του κοιλιακού συστήματος. Στη δεύτερη περίπτωση στη μαγνητική τομογραφία απεικονίστηκαν πολλαπλές αλλοιώσεις με δακτυλιοειδή πρόσληψη του σκιαγραφικού στα εγκεφαλικά ημισφαίρια, στην παρεγκεφαλίδα και στη γέφυρα. Ένας επιπρόσθετος όζος ανεδείχθη στο διαφανές διάφραγμα.

Ισχαιμικά εγκεφαλικά έμφρακτα μετά από δήγμα οχιάς

Δ. Μπουρνιάς, Ι. Χατζηγεωργίου, Τ. Οικονομίδης, Σ. Απέργης, Σ. Λώτη, Α. Προύσαλης

Ακτινοδιαγνωστικό, Παθολογικό Τμήμα Ν.Γ. Νοσοκομείου Σύρου, "Βαρδάκειο @ Πρώιο "

Παρουσιάζεται η περίπτωση γυναικός 63 ετών, η οποία παρουσίασε συμπτώματα οργανικού ψυχοσυνδρόμου και αριστερής ημιπληγίας μετά από δήγμα οχιάς. Η αξονική τομογραφία ανέδειξε ισχαιμικά έμφρακτα σε οξεία φάση στον βρεγματικό λοβό του δεξιού εγκεφαλικού ημισφαιρίου. Η συντηρητική θεραπεία βελτίωσε την εικόνα της ασθενούς. Επαναληπτική CT έδειξε τα ισχαιμικά έμφρακτα σε χρόνια φάση. Ο μηχανισμός των εμφράκτων σε αυτή την περίπτωση πιστεύεται ότι είναι οι αγγειοκινητικές διαταραχές - αγγειόσπασμος λόγω των τοξινών του δηλητηρίου.