Η συμβολή της ελικοειδούς υπολογιστικής τομογραφίας στη διερεύνηση του "θολερού μεσεντερίου"

Ε.Καϊλίδου[1], Β. Κατσίβα[2], Σ. Ταντελές[2], Α. Μανατάκη[2], Γ. Μιχαηλίδης[2], Α. Αθανασοπούλου[1], Μ. Τιμπισράνις[2], Ι. Παπαηλιού[1]

[1] Αξονικός Τομογράφος, Ασκληπείο Βούλας, Αθήνα,
[2] Αξονικός Τομογράφος, Ακτινολογικό Τμήμα, Θριάσιο Νοσοκομείο, Αθήνα

Περιγράφουμε, με τη βοήθεια της ελικοειδούς υπολογιστικής τομογραφίας (ΥΤ), τους απεικονιστικούς χαρακτήρες και τα διαφοροδιαγνωστικά σημεία των παθήσεων, οι οποίες προκαλούν παθολογική απεικόνιση του μεσεντερίου λίπους, δηλαδή το "θολερό μεσεντέριο". Τέθηκε η διάγνωση του "θολερού μεσεντερίου" σε νόσους που προκαλούν μεσεντέριο οίδημα, λεμφαγγειακή απόφραξη, τραύμα, ενδοκοιλιακές φλεγμονές, νεοπλασίες και ιδιοπαθή σκληρυντική μεσεντερίτιδα.

Η συμβολή του υπερηχογραφικού ελέγχου των δομών του τραχήλου στην εκτέλεση διαδερμικής τραχειοστομίας στη μονάδα εντατικής θεραπείας

Τ. Γερούκης[1], Δ. Βουλτσινού[1], Ε. Αποστολίδου[2], Α. Παπαχιλλέα[1], Β. Καλπακίδης[1], Π. Παλλάδας[1]

[1] Aκτινολογικό Τμήμα,
[2] Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, Γ. Π. Νοσοκομείο "Γ. Παπανικολάου" Θεσσαλονίκης

Το αντικείμενο της εργασίας μας είναι η απεικόνιση των δομών του προσθίου τραχήλου, με τη βοήθεια του υπερηχοτομογραφικού ελέγχου, για την ανάδειξη πιθανής φυσιολογικής παραλλαγής των δομών του τραχήλου, που είναι ιδιαίτερα συχνή στην εν λόγω περιοχή. Επίσης, η απεικόνιση της σχέσης των δομών αυτών μεταξύ τους, με σκοπό τη μείωση των επιπλοκών της διαδερμικής τραχειοστομίας. Τα ευρήματα αυτά επιτρέπουν στον κλινικό ιατρό να επιλέξει την κατάλληλη τεχνική τραχειοστομίας, καθώς και τη σωστή θέση του σημείου παρακέντησης, με αποτέλεσμα τη μείωση των επιπλοκών που προκύπτουν από μια τυφλή επεμβατική μέθοδο.
Μελετήθηκαν 26 ασθενείς (22 άνδρες και 4 γυναίκες), της μονάδας εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ), με μέσο όρο ηλικίας τα 58 έτη, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε διαδερμική τραχειοστομία. Ο υπερηχοτομογραφικός έλεγχος έγινε σε ύπτια θέση και υπερέκταση του τραχήλου, με συσκευή διαχεόμενης δέσμης (γραμμικός ηχοβολέας), κεφαλή συχνότητας 4MHz και παρεμβολή στρώματος ύδατος σε εγκάρσιες και επιμήκεις τομές.
Οι μετρήσεις αφορούσαν τις ανατομικές σχέσεις, οι οποίες επηρεάζουν την ασφάλεια της διαδερμικής τραχειοστομίας και καταμετρούσαν τις παρακάτω αποστάσεις: δέρματος - τραχείας, τέλους θυρεοειδούς χόνδρου - αρχής 2[ου] ημικρικίου, καρωτίδων - 2[ου] ημικρικίου, καθώς και τη διάμετρο των σφαγίτιδων φλεβών.
Επίσης μετρούσαν τον όγκο του θυρεοειδούς αδένα. Τα αποτελέσματα αναγράφονται σε πίνακες.

Παραμονή αρχέγονης τριδύμου αρτηρίας: απεικόνιση με τη μαγνητική αγγειογραφία

Β. Σουφτάς, Μ. Αρβανίτη, Σ. Χονδροματίδου, Φ. Γκουτσαρίδου, Μ. Εμμανουηλίδου, Ι. Τσιτουρίδης

Τμήμα Νευροακτινολογίας, Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ.Π.Ν. "Παπαγεωργίου", Θεσσαλονίκη

Η αρχέγονη τρίδυμος αρτηρία αντιπροσωπεύει μία από τις παροδικές αναστομώσεις, μεταξύ της έσω καρωτίδας και της βασικής αρτηρίας κατά την εμβρυϊκή ζωή, η οποία πολύ σπάνια παραμένει ανοικτή μετά τη γέννηση και συχνά δεν προκαλεί οποιαδήποτε νευρολογική κλινική συνδρομή.
Παρουσιάζονται δύο κλασσικές περιπτώσεις παραμονής πρωτογενούς τριδύμου αρτηρίας, που μελετήθηκαν με τη μαγνητική αγγειογραφία. Επίσης συζητούνται οι κλινικές συσχετίσεις της παραμονής αρχέγονης εμβρυϊκής επικοινωνίας μεταξύ σπονδυλοβασικού και καρωτιδικού συστήματος.

Κεντρική μυελινόλυση της γέφυρας: Απεικόνιση με μαγνητικό συντονισμό

Β.Κ. Κατσαρός[1,2], Μ. Langer[2], Π. Σπάθη[1], Χ. Δρόσος[1]

[1] Τμήματα Υπολογιστικής Τομογραφίας και Μαγνητικού Συντoνισμού, Ογκολογικό Νοσοκομείο ΙΚΑ "Γ. Γεννηματάς"
[2] Albert-Ludwigs Universitat Freiburg, Γερμανία

Περιγράφονται δύο περιπτώσεις κεντρικής μυελινόλυσης της γέφυρας. Η πρώτη περίπτωση αφορά σε μία αλκοολική γυναίκα 36 ετών, η οποία προσήλθε με ιστορικό βήχα, διάρροιας και εμέτων από δεκαημέρου. Οι εργαστηριακές εξετάσεις έδειξαν υπονατριαιμία και ελαφρά υποκαλιαιμία. Κατά τη διάρκεια λήψης του ιστορικού, διαπιστώθηκε ότι η ασθενής παρουσίαζε τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες και συμπτώματα αταξίας. Η δεύτερη περίπτωση αναφέρεται σε μία μοναχή 63 ετών, με ιστορικό αδυναμίας μετά από παρατεταμένη νηστεία, εμπύρετου, λοιμώξεως του ανώτερου αναπνευστικού και σακχαρώδους διαβήτη. Οι εργαστηριακές εξετάσεις έδειξαν υπονατριαιμία. Η κλινική διάγνωση ανέφερε ψευδοπρομηκική συνδρομή.
Η εξέταση του εγκεφάλου με υπολογιστική τομογραφία (CT) ανέδειξε στην πρώτη ασθενή μία μόλις υποσημαινόμενη υπόπυκνη περιοχή στο κέντρο της γέφυρας, η οποία δεν ενισχυόταν μετά από έγχυση σκιαγραφικού. Η συγκεκριμένη αλλοίωση δεν παρουσίαζε σημεία χωροκατακτητικής επεξεργασίας. Στην υπολογιστική τομογραφία εγκεφάλου της δεύτερης ασθενούς (CT) διαπιστώθηκε εικόνα μικροαγγειοπάθειας και ατροφίας, ασύμβατης με την ηλικία της ασθενούς.
Προς περαιτέρω αξιολόγηση οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε εξέταση εγκεφάλου με μαγνητικό συντονισμό (MRI). Στις Τ{1} - βαρύτητας εικόνες απεικονίζονταν μία συμμετρική αλλοίωση στο κέντρο της γέφυρας, με μειωμένη ένταση σήματος σε σχέση με το υπόλοιπο εγκεφαλικό παρέγχυμα. Αντίστοιχα, στις Τ{2} - βαρύτητας εικόνες, η ίδια αλλοίωση απεικονίζονταν ως παθολογική αύξηση της έντασης του σήματος στην περιοχή της γέφυρας.
Τα απεικονιστικά ευρήματα, σε συνδυασμό με το ιστορικό των ασθενών, τα εργαστηριακά ευρήματα και τα νευρολογικά σημεία που ανευρέθησαν, υποδείκνυαν ως πιθανότερη διάγνωση αυτή της κεντρικής μυελινόλυσης της γέφυρας, μία αρκετά σπάνια νοσολογική οντότητα.