Menu

Καρκίνωμα κύστεως θυρεογλωσσικού πόρου

Καρκίνωμα κύστεως θυρεογλωσσικού πόρου

Χρ. Σαμαρά, Η. Κάπρος, Ι. Μπεχράκης, Σπ. Καββαδίας, Ζ. Νικολακοπούλου, Β. Μανιάτης, Κ. Στριγγάρης

Κέντρο Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων, Γ.Π.Ν.Α "Γ. Γεννηματάς", Αθήνα

Η ανάπτυξη καρκινώματος εντός προϋπάρχουσας κύστεως θυρεογλωσσικού πόρου (ΚΘΠ) είναι σπάνια. Έχουν αναφερθεί 155 περιπτώσεις, εκ των οποίων 12 μελετήθηκαν απεικονιστικά με αξονική τομογραφία. Η διάγνωση τίθεται μετά τη χειρουργική αφαίρεση της βλάβης, αλλά τα ευρήματα της αξονικής τομογραφίας μπορούν να εγείρουν την υποψία της ανάπτυξης κακοήθειας. Παρουσιάζουμε μια περίπτωση καρκινώματος ΚΘΠ και την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, με έμφαση στα ευρήματα της αξονικής τομογραφίας.

Περισσότερα...

Διαδερμικές βιοψίες υπό τον αξονικό τομογράφο σε εστιακές αλλοιώσεις της ΘΜΣΣ με περιορισμένη οδό προσπέλασης

Διαδερμικές βιοψίες υπό τον αξονικό τομογράφο σε εστιακές αλλοιώσεις της ΘΜΣΣ με περιορισμένη οδό προσπέλασης

Γ. Μαντζικόπουλος, Κ. Πίκουλας, Λ. Θάνος, Δ. Πασσωμένος, Κ. Νταγιαντά-Γλαμπεδάκη

Τμήμα Ακτινολογικών Απεικονίσεων 1ου Νοσοκομείου Ι.Κ.Α. - Π.Γ.Ν.Α. Κ.Α.Τ.

Σκοπός: Η παρουσίαση της εμπειρίας του τμήματος μας στην επιλογή των περιστατικών και στις τεχνικές παρακέντησης εστιακών αλλοιώσεων της ΘΜΣΣ, που εμφανίζουν περιορισμένη οδό προσπέλασης.
Υλικό και μέθοδος: 36 περιστατικά (22 άνδρες και 14 γυναίκες), που υποβλήθηκαν σε διαδερμική βιοψία εστιακών αλλοιώσεων της ΘΜΣΣ υπό τον αξονικό τομογράφο κατά το διάστημα των τελευταίων 2 ετών. Τα ανωτέρω περιστατικά παρουσίαζαν περιορισμένης έκτασης παθολογικό μαλακό ιστό προβάλλοντα παρασπονδυλικά προσθιοπλαγίως ή λυτική αλλοίωση του σπονδυλικού σώματος με παραμένον οστικό τοίχωμα δυνάμενο να διατρηθεί χωρίς κίνδυνο. Χρησιμοποιήθηκαν βελόνες παρακέντησης 180 και 200 τύπου Franseen και Quick Core, με απλή και ομοαξονική τεχνική. Κατά περίπτωση εφαρμόσθηκε "διαστολή" του εξω-υπεζωκοτικού χώρου με φυσιολογικό ορό.
Αποτελέσματα: Όλες οι διενεργηθείσες βιοψίες απέδωσαν διαγνωστικό υλικό. 17 περιστατικά είχαν μεταστατικές βλάβες, 4 περιστατικά πλασματοκυτταρικό μυέλωμα και 15 περιστατικά είχαν φλεγμονή. Δεν υπήρξαν επιπλοκές.
Συμπεράσματα: Η διαδερμική παρακέντηση εστιακών βλαβών της ΘΜΣΣ υπό τον αξονικό τομογράφο είναι διαδικασία με υψηλό ποσοστό επιτυχίας και ιδιαίτερα χαμηλό κίνδυνο.

Περισσότερα...

Μελέτη των απεικονιστικών χαρακτηριστικών των ενδοκρανίων δερμοειδών και επιδερμοειδών κύστεων με αξονική και μαγνητική τομογραφία

ΝΕΥΡΟΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ

Μελέτη των απεικονιστικών χαρακτηριστικών των ενδοκρανίων δερμοειδών και επιδερμοειδών κύστεων με αξονική και μαγνητική τομογραφία

Γ. Μπουλογιάννη, Δ. Χουρμούζη, Α. Δρεβελέγκας, Α. Δημητριάδης

Διαγνωστικό Κέντρο "Ασκληπιός - Αριστοτέλειο", Θεσσαλονίκη

Οι ενδοκράνιες δερμοειδείς και επιδερμοειδείς κύστεις είναι σπάνιοι όγκοι με καλοήθη κλινική και βιολογική συμπεριφορά. Αποτελούν συγγενείς κύστεις που προέρχονται από επιθηλιακά έγκλειστα κατά τη διάρκεια του κλεισίματος του νευρικού σωλήνα στην πρώιμη εμβρυϊκή περίοδο. Μελετήθηκαν αναδρομικά τα απεικονιστικά χαρακτηριστικά 5 δερμοειδών και 12 επιδερμοειδων κύστεων με μαγνητική και αξονική τομογραφία.
Η μελέτη αφορούσε την εσωτερική αρχιτεκτονική των βλαβών, την ένταση του σήματος, την πυκνότητα σε σχέση με τις παρακείμενες δομές, καθώς και την παρουσία υδροκεφάλου και επιπλοκών. Οι 11 από τις 12 επιδερμοειδείς είχαν υψηλό σήμα σε σχέση με το ΕΝΥ στις Τ1W και Τ2W ακολουθίες, ενώ στην αξονική τομογραφία εμφάνισαν υπόπυκνη απεικόνιση. Μία περίπτωση επιδερμοειδούς παρουσίασε απεικόνιση ΕΝΥ τόσο στην αξονική όσο και στη μαγνητική τομογραφία. Όσον αφορά τις δερμοειδείς κύστεις, 4 από τις 5 είχαν ανομοιογενές σήμα, κυρίως υψηλό, στις Τ1W και Τ2W ακολουθίες. Καμία δεν εμπλουτίστηκε μετά τη χορήγηση σκιαστικού, ενώ από τις επιδερμοειδείς δύο μόνο εμφάνισαν δακτυλιοειδή εμπλουτισμό. Όσον αφορά τις επιπλοκές, 5 επιδερμοειδείς και μία δερμοειδής παρουσίασαν αποφρακτικό υδροκέφαλο, ενώ 3 δερμοειδείς παρουσίασαν ρήξη στους υπαραχνοειδούς χώρους. Συμπερασματικά, η αξονική τομογραφία και ιδιαίτερα ο μαγνητικός συντονισμός βοηθούν στον καθορισμό της φύσης της βλάβης, της έκτασης και της επινέμεσης των νευροαγγειακών δομών, με αποτέλεσμα τον καλύτερο χειρουργικό σχεδιασμό.

Περισσότερα...

Ειλεός εκ χολολίθου: Διάγνωση με αξονική τομογραφία

ΤΥΠΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ - ΣΥΝΤΟΜΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Ειλεός εκ χολόλιθου: Διάγνωση με αξονική τομογραφία

Π. Αργυροπούλου [1], Π. Γκόγκος [1], Γ. Αλεξιάδης [1], Α. Πολυχρονίδης [2]

[1] Τμήμα Αξονικού Τομογράφου, Γ.Π. Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης
[2] Β' Πανεπιστημιακή Χειρουργική Κλινική

Ο ειλεός εκ χολόλιθου είναι εντερική απόφραξη μηχανικής αιτιολογίας που δημιουργείται από την ενσφήνωση ενός η περισσότερων χολόλιθων στο έντερο. Οι χολόλιθοι περνούν στο δωδεκαδάκτυλο ή σπάνια στο κόλον, διαβρώνοντας το φλεγμαίνων τοίχωμα της χοληδόχου κύστης και δημιουργώντας συρίγγιο μεταξύ της χοληδόχου κύστης και του εντέρου. Η συχνότερη θέση ενσφήνωσης του χολόλιθου είναι ο ειλεός και ακολουθούν η νήστιδα και το στομάχι. Ο ειλεός εκ χολόλιθου είναι σχετικά σπάνιο αίτιο εντερικής απόφραξης στο γενικό πληθυσμό. Η συχνότητα του είναι μεγαλύτερη στους ηλικιωμένους ασθενείς. Ευθύνεται για το 25% περίπου των μηχανικών αποφράξεων του λεπτού εντέρου σε ασθενείς ηλικίας πάνω από 65 ετών. Η κλινική εικόνα είναι συνήθως ασαφής, με υποτροπιάζοντα συμπτώματα ατελούς μηχανικής απόφραξης, χωρίς ειδικά σημεία από το χοληφόρο σύστημα. Στην καθυστερημένη προεγχειρητική διάγνωση και στις σύνοδες νόσους που έχουν οι ηλικιωμένοι αυτοί ασθενείς οφείλεται η υψηλή θνησιμότητα και θνητότητα που παρατηρείται ακόμη και σήμερα.
Η κλασσική τριάδα του Rigler που εφαρμόζεται στις απλές ακτινογραφίες κοιλίας για τη διάγνωση του ειλεού εκ χολόλιθου περιλαμβάνει: απόφραξη του λεπτού εντέρου, αεροχολία και χολόλιθο σε έκτοπη θέση. Η τριάδα του Rigler δεν είναι συχνό εύρημα στην αρχική απλή ακτινογραφία κοιλίας. Παρατηρείται μόνο στο 1/3 των περιπτώσεων. Ο Βalthazar και οι συνεργάτες του υποστηρίζουν ότι η παρουσία αέρα στη χοληδόχο κύστη είναι ένα συχνό εύρημα στον ειλεό εκ χολόλιθου. Η ανεύρεση ενός διατεταμένου με αέρα η γεμάτου με υγρό βολβού δωδεκαδάκτυλου, που αποδίδεται στην κατακράτηση υγρών στο λεπτό έντερο, με ταυτόχρονη παρουσία ενός δεύτερου υδραερικού επιπέδου δίπλα και δεξιά από το βολβό που αντιστοιχεί στη χοληδόχο κύστη βοηθούν σημαντικά στη σωστή διάγνωση.
Η αξονική τομογραφία είναι περισσότερο ευαίσθητη ως μέθοδος από την απλή ακτινογραφία κοιλίας στην ανάδειξη της τριάδας του Rigler, αφού μπορεί να αναδείξει μικρές ποσότητες αέρα στο χοληφόρο σύστημα και τον έκτοπο χολόλιθο, ακόμη και αν αυτός δεν είναι πλήρως επασβεστωμένος. Επίσης, μπορεί να αναδείξει ευχερέστερα αέρα, υδραερικό επίπεδο ή σκιαγραφική ουσία στη χοληδόχο κύστη. Επιπλέον, η αξονική τομογραφία μπορεί να αναδείξει το χολοκυστοδωδεκαδακτυλικό συρίγγιο, την πάχυνση στο τοίχωμα του δωδεκαδάκτυλου, το σημείο μετάπτωσης των διατεταμένων ελίκων στις έλικες με φυσιολογική διάμετρο και την τυχόν παρουσία ελεύθερου υγρού ενδοπεριτοναϊκά.
Παρόλο που η απλή ακτινογραφία κοιλίας παραμένει η κύρια ακτινολογική μέθοδος διερεύνησης των ασθενών με απόφραξη του λεπτού εντέρου, η αξονική τομογραφία χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο.
Η έγκαιρη προεγχειρητική διάγνωση του ειλεού εκ χολόλιθου είναι πολύ σημαντική. Η αξονική τομογραφία πρέπει να χρησιμοποιείται σε κάθε περίπτωση μηχανικής απόφραξης του λεπτού εντέρου που οι απλές ακτινογραφίες είναι μη διαγνωστικές και η κλινική εικόνα ασαφής. Η περίπτωση που παρουσιάζουμε αφορούσε μία γυναίκα ηλικίας 80 ετών που προσήλθε με κλινική εικόνα εντερικής απόφραξης. Η ασθενής δεν παρουσίαζε ειδική συμπτωματολογία από το χοληφόρο σύστημα και δεν ανέφερε γνωστή χολολιθίαση. Η απλή ακτινογραφία κοιλίας σε όρθια θέση που πραγματοποιήθηκε, ανέδειξε αεροχολία και πολλαπλές φυσαλίδες αέρα διατεταγμένες σε σειρά, σε έλικες του λεπτού εντέρου, ενδεικτικές απόφραξης του λεπτού εντέρου και πλήρωσης του με υγρό. Παρόλο που από την ακτινογραφία κοιλίας τέθηκε η υπόνοια ειλεού εκ χολόλιθου, δεν αναγνωρίστηκε εικόνα χολόλιθου στη φυσιολογική ή σε έκτοπη θέση. Λόγω της βαριάς γενικής κατάστασης της ασθενούς ζητήθηκε αξονική τομογραφία κοιλίας, προκειμένου η ασθενής να χειρουργηθεί. Η αξονική τομογραφία ανέδειξε συρίγγιο μεταξύ της χοληδόχου κύστης και του δωδεκαδακτύλου και το χολόλιθο εντός έλικας του ειλεού. Η ασθενής υποβλήθηκε σε εντερολιθοτομή. Η μετεγχειρητική της πορεία ήταν ομαλή.

Περισσότερα...

Παροστικό λίπωμα ζυγωματικού οστού: Σπάνια Εντόπιση

ΤΥΠΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ-ΣΥΝΤΟΜΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Παροστικό λίπωμα ζυγωματικού οστού: Σπάνια Εντόπιση


Στ. Μανωλακάκης, Ι. Μούντανος

Διαγνωστικό Κέντρο Μεσσηνίας

Το παροστικό λίπωμα είναι ένας σπάνιος καλοήθης όγκος, αναπτυσσόμενος εκ του περιοστέου των μακρών οστών των άκρων. Συνήθως ασυμπτωματικός, όταν παρουσιάζει συμπτώματα αυτά οφείλονται σε πιεστικά φαινόμενα επί νευρικών ή αγγειακών δομών. Παρουσιάζουμε το μοναδικό περιστατικό (μετά έρευνα στο Medline) που αφορά ανάπτυξη επώδυνου παροστικού λιπώματος στο ζυγωματικό οστό.

Περισσότερα...

Μελέτη των κλειστών κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων με συγκριτική μελέτη αξονικής και μαγνητικής τομογραφίας στην πρώιμη μετατραυματική φάση

ΝΕΥΡΟΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ

Μελέτη των κλειστών κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων με συγκριτική μελέτη αξονικής και μαγνητικής τομογραφίας στην πρώιμη μετατραυματική φάση

Α.Χ. Καραντάνας[1], Κ. Πατεράκης[2], E. Καραΐσκου[1], Π. Αργύρη[1], Δ. Καφετσούλη[2], Γ. Παράφορος[3]

[1]Τμήματα Αξονικού-Μαγνητικού Τομογράφου
[2]Τμήμα Νευροχειρουργικής
[3]Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η παρουσίαση των ευρημάτων της Αξονικής (ΑΤ) και της Μαγνητικής τομογραφίας του εγκεφάλου (ΜΤ) σε ασθενείς με κλειστή κρανιοεγκεφαλική κάκωση (ΚΕΚ) κατά την πρώιμη μετατραυματική φάση. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις βλάβες του τύπου της διάχυτης αξονότμησης (ΔΑ). Δεκαπέντε άνδρες και τρεις γυναίκες ηλικίας 15-64 ετών, με ασυμβατότητα κλινικής εικόνας και ευρημάτων ΑΤ επιλέχθηκαν από σύνολο 34 ασθενών που μελετήθηκαν την τελευταία διετία και με τις δύο μεθόδους. Σύμφωνα με την κλίμακα της Γλασκώβης (GCS), 13 ασθενείς έπασχαν από βαριά ΚΕΚ (GCS<8) και 5 ασθενείς από μέτρια ΚΕΚ (GCS 9-12). Oι ασθενείς με ΔΑ κατατάχτηκαν με βάση την κλίμακα Gentry σε 3 ομάδες. Ο έλεγχος με ΜΤ διεξάχθηκε με τη λήψη ακολουθιών T1- Echo Planar Imaging, T2- GRASE, Τ2-Turbo Spin Echo και Τ2-Turbo FLAIR. Σε 2 περιπτώσεις τα αποτελέσματα ήταν όμοια και με τις δύο μεθόδους. Σε 16 ασθενείς η ΜΤ ανέδειξε επιπλέον βλάβες. Στους ασθενείς αυτούς, με τη ΜΤ παρατηρήθηκαν 27 εξωπαρεγχυματικές και 41 ενδοπαρεγχυματικές βλάβες. Η ΑT ανέδειξε 33 βλάβες, 13 εκ των οποίων ήταν ενδοπαρεγχυματικές. Δεν υπήρξε περίπτωση κάποια βλάβη να απεικονίζεται στην ΑT και όχι στη MΤ. Η μελέτη κατέστησε σαφή την υπεροχή της ΜΤ έναντι της ΑΤ στην απεικόνιση των τραυματικών βλαβών, κυρίως των μη αιμορραγικών, όπου οι ακολουθίες Τ2 προσανατολισμού σε συνδυασμό με την πολυεπίπεδη απεικόνιση σαφώς υπερτερούν της ΑΤ. Η παρουσία αιμορραγικών στοιχείων στις βλάβες τύπου ΔΑ, καθώς και η συνύπαρξη με χωροκατακτητικές συλλογές και υποφλοιώδεις βλάβες της φαιάς ουσίας αποτελούν δυσμενές προγνωστικό σημείο. Η ΜΤ είναι ένα σημαντικό μέσο για την κατανόηση της παθοφυσιολογίας των ΚΕΚ και μπορεί να συμβάλλει στην αξιόπιστη προσέγγιση της πρόγνωσής τους.

Περισσότερα...

Διάγνωση του διαχωριστικού ανευρύσματος της θωρακικής αορτής με την ελικοειδή υπολογιστική τομογραφία

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΚΑΡΔΙΑΣ ΑΓΓΕΙΩΝ

Διάγνωση του διαχωριστικού ανευρύσματος της θωρακικής αορτής με ελικοειδή υπολογιστική τομογραφία

Α. Φάκου, Κ. Χρυσανθίδης, Π. Καζακίδης, Δ. Ξενής, Δ. Κουρούσης, Α. Λιάου

Τμήμα Αξονικής Τομογραφίας Περιφερειακού Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας-Πειραιά "Άγιος Παντελεήμων"

Σκοπός: Εικοσιένας ασθενείς με διαχωριστικό ανεύρυσμα θωρακικής αορτής εξετάσθηκαν στο τμήμα υπολογιστικής τομογραφίας του Π.Γ.Ν. Νίκαιας, με σκοπό να καθοριστεί ο ρόλος της ελικοειδούς αξονικής τομογραφίας στη διάγνωση του διαχωρισμού της αορτής.
Υλικό-Μέθοδος: Εικοσιένας ασθενείς προσήλθαν στο τμήμα υπολογιστικής τομογραφίας κατά τη διάρκεια των ετών 1995-1998 αιτιώμενοι θωρακικό άλγος και με κλινική υποψία διαχωριστικού ανευρύσματος θωρακικής αορτής. Πραγματοποιήθηκαν εγκάρσιες τομές πριν το σκιαγραφικό και εγκάρσιες τομές μετά από ενδοφλέβιο έγχυση 100 ml μη ιονικού σκιαγραφικού με ογκομετρική τεχνική και με ρυθμό έγχυσης 3ml/sec και χρόνο καθυστέρησης 20sec. Το πάχος της τομής καθορίστηκε στα 10χιλ., και η ανασύνθεση στα 5χιλ. Οι εγκάρσιες τομές εκτείνονταν από την είσοδο του θώρακα έως το αορτικό τρήμα του διαφράγματος. Η εξέταση διήρκεσε 30-40 sec. Πολυεπίπεδη ανασύνθεση από τα ογκομετρικά δεδομένα έγινε σε όλους τους ασθενείς.
Αποτελέσματα: Η ανάδειξη του αποκολληθέντος έσω χιτώνα υπήρξε ευχερής σε όλους τους ασθενείς με αορτικό διαχωρισμό. Η έκταση και ο τύπος του διαχωρισμού καθορίστηκε ως ακολούθως: Δεκατέσσερις ασθενείς είχαν τύπου Α διαχωρισμό κατά Stanford και επτά τύπου Β κατά Stanford. Με την πολυεπίπεδη ανασύνθεση εκτιμήθηκε η επέκταση του διαχωρισμού στα μεγάλα αγγεία. Δύο ασθενείς παρουσίαζαν επέκταση του διαχωρισμού στην ανώνυμο αρτηρία. Σε έξι ασθενείς διαπιστώθηκε αιμοπερικάρδιο ή αιμοθώρακας δευτερογενώς λόγω ρήξης. Ένας ασθενής είχε χρονίως θρομβωμένο ψευδό αυλό και ένας άλλος οξέως θρομβωμένο ψευδό αυλό.
Συμπέρασμα: Η ελικοειδής αξονική τομογραφία αποδεικνύεται ακριβής, άμεση και ευχερής μέθοδος για την εκτίμηση του αορτικού διαχωρισμού.

Περισσότερα...

Βλεννώδες κυσταδενοκαρκίνωμα παγκρέατος επί εδάφους χρόνιας παγκρεατίτιδας: Μελέτη με υπολογιστική και μαγνητική τομογραφία

Βλεννώδες κυσταδενοκαρκίνωμα παγκρέατος επί εδάφους χρόνιας παγκρεατίτιδας: Μελέτη με Υπολογιστική και Μαγνητική Τομογραφία

Α.Χ. Καραντάνας[1], Ε. Μπακόλα[1], Γ. Παρουτόγλου[2], Ε. Καραΐσκου[1], Α. Καπετανάκης[2]

[1] Τμήμα Αξονικής-Μαγνητικής Τομογραφίας, Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας
[2] Γαστρεντερολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Περιφερειακό Νοσοκομείο Λάρισας

Το βλεννώδες κυσταδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος αποτελεί μία σπανιότατη νοσολογική οντότητα. Ο όγκος αυτός μαζί με τα ορώδη μικροκυστικά νεοπλάσματα αποτελούν το 1% των παγκρεατικών καρκίνων.
Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η παρουσίαση μίας περίπτωσης βλεννώδους κυσταδενοκαρκινώματος του παγκρέατος επί εδάφους χρονίας παγκρεατίτιδας, η οποία διερευνήθηκε στο εργαστήριό μας με υπολογιστική και μαγνητική τομογραφία. Η τελευταία κατέδειξε ότι το περιεχόμενο αυτής είχε μικτή ένταση σήματος με ανάδειξη των κυστικών στοιχείων κυρίως μετά τη χορήγηση παραμαγνητικής ουσίας. Η μικρότερη του αναμενόμενου παρουσία κυστικών στοιχείων πιθανώς σχετίζεται με την προϋπάρχουσα παγκρεατίτιδα. Η βιβλιογραφική διερεύνηση κατέδειξε ότι η συνύπαρξη των δύο οντοτήτων είναι μάλλον τυχαία.

Περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Αυτή η σελίδα χρησιμοποιεί cookies για να διαχειριστεί τα στοιχεία χρήσης, στατιστικά πλοήγησης και άλλες λειτουργίες. Επισκεπτόμενοι τη σελίδα μας συμφωνείτε οτι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε cookies.

OK