Εκκολπωματίτιδα: Ρόλος των απεικονιστικών μεθόδων

Α.Λ. Κελέκης[1], Α. Βακάλη[1], Δ. Χριστοφορίδης[2], Α.Δ. Κελέκης[3]

[1] Ακτινολογικό τμήμα Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λωζάνης
[2] Χειρουργικό τμήμα Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λωζάνης. Ελβετία. (CHUV)
[3] Ακτινολογικό τμήμα Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Γενεύης. Ελβετία. (HUG)

Σκοπός: Ο σκοπός της μελέτης μας είναι να εξετάσουμε το ρόλο που έχει η κάθε απεικονιστική μέθοδος στη διερεύνηση της εκκολπωματίτιδος και των επιπλοκών της, σύμφωνα με την πρόσφατη διεθνή βιβλιoγραφία. Εξετάστηκε ο ρόλος της απλής ακτινογραφίας (θώρακος-κοιλίας), του υποκλυσμού, της υπερηχοτομογραφίας, της αξονικής και της μαγνητικής τομογραφίας. Η απλή ακτινογραφία απεικονίζει παθολογία στο 30-50% αλλά τείνει να είναι μη ειδική μέθοδος, ενώ ακριβέστερες πληροφορίες έχουμε με τον υποκλυσμό (υδατικού διαλύματος ή βαριούχου). Η υπερηχοτομογραφία και ο αξονικός τομογράφος είναι μέθοδοι εκλογής της απεικόνισης αποστημάτων και της θεραπευτικής αντιμετώπισής τους. Η μαγνητική τομογραφία κατέχει υψηλά ποσοστά ευαισθησίας και ειδικότητας στην ανάδειξη της νόσου και των επιπλοκών της, αλλά η μη διαθεσιμότητα του μηχανήματος σε πολλά νοσοκομεία και ειδικότερα στο χώρο των επειγόντων, καθιστούν τη χρήση της στο πρώτο στάδιο διάγνωσης ως μη αναγκαία. Σύμφωνα με τις τελευταίες μελέτες στη διεθνή βιβλιογραφία η αξονική τομογραφία εμφανίζεται ως η πιο ειδική και ευαίσθητη μέθοδος για την απεικόνιση της εκκολπωματίτιδος καθώς και των επιπλοκών της.

Ενδοαρθρικά οστεοειδή οστεώματα: Κλινική εικόνα και απεικονιστικά ευρήματα

Μ. Χασιώτου, Γ. Πιτσουλάκης, Ε. Μανώλη

Τμήμα Αξονικού και Μαγνητικού Τομογράφου Νοσοκομείου Παίδων "Αγία Σοφία"

Η εντόπιση του οστεοειδούς οστεώματος (Ο.Ο.) ενδοαρθρικά είναι ασυνήθης και προκαλεί διαγνωστικές δυσκολίες αφενός λόγω της κλινικής εικόνας και αφετέρου λόγω των απεικονιστικών ευρημάτων, τα οποία διαφέρουν σημαντικά από αυτά που παρατηρούνται όταν το Ο.Ο. εντοπίζεται σε "κλασικές θέσεις" (διαφύσεις μακρών οστών).
Η κλινική εικόνα μπορεί να υποδύεται μη σηπτική αρθρίτιδα, να προβάλει με σκολίωση ή με ριζιτική συνδρομή, να προκαλεί χωλότητα ή δυσχρησία μέλους.
Τα ενδοαρθρικά και τα παρααρθρικά Ο.Ο. συνήθως δεν συνοδεύονται από έντονη περιεστιακή σκλήρυνση, με συνέπεια να μην αναγνωρίζονται εύκολα στην απλή ακτινογραφία. Μπορεί να προέχουν τα άτυπα απεικονιστικά ευρήματα, όπως αρθρική συλλογή, τοπική οστεοπόρωση, διάσπαση του φλοιού, οστεοφύτωση, οίδημα των μαλακών μορίων, διαταραχή του αρθρικού χόνδρου ή σκλήρυνση μακράν της εστίας του όγκου, με αποτέλεσμα να καθιστούν τη διάγνωση δύσκολη. Το σπινθηρογράφημα των οστών και η αξονική τομογραφία (ΑΤ) εκτιμούν με μεγάλη ακρίβεια την παρουσία του όγκου και τα συνοδά απεικονιστικά ευρήματα. Η μαγνητική τομογραφία (ΜΤ) επιπροσθέτως εκτιμά το συνοδό οστικό οίδημα, τις αρθρικές συλλογές και την εξοίδηση του αρθρικού θυλάκου, μπορεί όμως να υπερκαλύψει τον πυρήνα ενός Ο.Ο., όταν οι διαστάσεις του είναι μικρές, και να οδηγήσει σε εσφαλμένη διάγνωση.
Μελετήθηκαν αναδρομικά τα ιστορικά 35 ασθενών με ενδοαρθρικό-παρααρθρικό Ο.Ο., και δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην κλινική εικόνα και τα απεικονιστικά τους ευρήματα.

Απεικονιστική προσέγγιση σε αγόρι με ατελή τριπλασιασμό του ουρητήρος άμφω. Ενδιαφέρουσα περίπτωση.

Μ. Χασιώτου, Ι. Δεληγιάννης, Κ. Μηλιάκου, Ε. Μανώλη, Γ. Κορμάς, Κ. Κακαβάκης

Ακτινολογικό Τμήμα, Νοσοκομείο Παίδων "Αγία Σοφία", Αθήνα.

Ο τριπλασιασμός των ουρητήρων είναι μια σπάνια ανωμαλία στην οποία τρεις ουρητήρες εξέρχονται από το νεφρό. Ένας για τον άνω πόλο, ο δεύτερος για τη μέση ζώνη του νεφρού και ο τρίτος για τον κάτω πόλο. Οι τρεις ουρητήρες μπορεί να παροχετεύουν κεχωρισμένα προς την κύστη οπότε μιλούμε για πλήρη τριπλασιασμό ή να διαμορφώνουν ένα κοινό τελικό ουρητήρα που καταλήγει στην ουροδόχο κύστη και η ανωμαλία χαρακτηρίζεται ως ατελής τριπλασιασμός των ουρητήρων.
Παρουσιάζουμε τα απεικονιστικά ευρήματα ατελούς τριπλασιασμού των ουρητήρων άμφω σε αγόρι ηλικίας 6 ετών.