Αδενομυωμάτωση χοληδόχου κύστης: απεικόνιση με τους υπερήχους, την αξονική και τη μαγνητική τομογραφία

Μ. Μιχαηλίδης, Δ. Σιδηρόπουλος, Α. Διαμαντοπούλου, Α. Μπιντούδη, Β. Κυριάκου, Λ. Ταράζι, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο, Γ. Ν. Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η αδενομυωμάτωση της χοληδόχου κύστης χαρακτηρίζεται από υπερπλασία του βλεννογόνου και πάχυνση του μυϊκού χιτώνα της χοληδόχου κύστης, με κατά τόπους καταδύσεις του επιθηλίου εντός του τοιχώματος, οι οποίες καλούνται κόλποι του Rokitansky-Aschoff. Είναι συχνή νόσος και ανευρίσκεται σε ποσοστό 2-5% των χοληδόχων κύστεων μετά χειρουργική εξαίρεση. Σκοπός της εργασίας μας είναι η περιγραφή των απεικονιστικών ευρημάτων της αδενομυωμάτωσης στον υπερηχοτομογραφικό (US) έλεγχο και στον έλεγχο με την αξονική (CT) και τη μαγνητική τομογραφία (MRI). Μελετήθηκαν αναδρομικά τα απεικονιστικά ευρήματα 17 ασθενών με ιστολογικά επιβεβαιωμένη αδενομυωμάτωση της χοληδόχου κύστης. Όλοι οι ασθενείς είχαν υποβληθεί σε US έλεγχο και σε συμπληρωματικό έλεγχο με CT ή/και MRI, όπου τέθηκε η υπόνοια αδενομυωμάτωσης η οποία επιβεβαιώθηκε μετεγχειρητικά. Ασθενείς με απεικονιστικά ευρήματα συμβατά με αδενομυωμάτωση της χοληδόχου κύστης οι οποίοι δε χειρουργήθηκαν, αποκλείστηκαν από τη μελέτη. Πιστεύουμε ότι, αν και ο απεικονιστικός έλεγχος της χοληδόχου κύστης με US και κατόπιν με CT ή/και MRI, μπορεί να αναδείξει τις αλλοιώσεις που σχετίζονται με την αδενομυωμάτωση της χοληδόχου κύστης, πολλές φορές τα απεικονιστικά ευρήματα της πάχυνσης του τοιχώματος της χοληδόχου κύστης είναι μη ειδικά και η διαφορική διάγνωση από άλλα αίτια πάχυνσης του τοιχώματος είναι αδύνατη απεικονιστικά, καθιστώντας επιβεβλημένη την παρακολούθηση ή την χολοκυστεκτομή, ανάλογα με τη συμπτωματολογία και την επιθυμία του ασθενούς.

Υπερηχοτομογραφική εκτίμηση της οξείας αλιθιασικής χολοκυστιτίδας σε ασθενείς της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας

Τ. Γερούκης [1], Θ. Γιαννόπουλος [1], Μ. Σιδηροπούλου [1], Μ. Μπιτζάνη [2], Β. Ναλμπάντη [2], Α. Παπαχιλλέα [1], Β. Καλπακίδης [1], Π. Παλλάδας [1]

[1] Ακτινολογικό Εργαστήριο,
[2] Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Γ.Π.Ν. "Γ.Παπανικολάου", Θεσσαλονίκη

Η οξεία αλιθιασική χολοκυστίτιδα (ΟΑΧ), που αποτελεί το 90% όλων των περιστατικών οξείας χολοκυστίτιδας στη Μονάδα Εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ), αποτελεί μία δυνητικά θανατηφόρα επιπλοκή σε ασθενείς της ΜΕΘ. Ο σκοπός της μελέτης αυτής, είναι να τεκμηριωθεί η αξία μειζόνων υπερηχοτομογραφικών κριτηρίων για τη διάγνωση της ΟΑΧ, σε ασθενείς της ΜΕΘ.
33 ασθενείς της ΜΕΘ, οι οποίοι παρουσίασαν υψηλή κλινικοεργαστηριακή υποψία ΟΑΧ τον τελευταίο χρόνο, υπεβλήθησαν σε διαδοχικές υπερηχοτομογραφικές εξετάσεις, με κεφαλή των 3,5MHz. Τα μείζονα υπερηχοτομογραφικά κριτήρια, τα οποία τέθηκαν για ΟΑΧ ήταν: πάχυνση του τοιχώματος της χοληδόχου κύστης, διάταση της χοληδόχου κύστης (ύδρωπας), καθώς και η παρουσία χολικής λάσπης. Εκτιμήθηκε επίσης η παρουσία περιχολοκυστικής συλλογής και η στιβάδωση του τοιχώματος της χοληδόχου κύστης.
Διάταση της χοληδόχου κύστης παρατηρήθηκε σε 10 ασθενείς, πάχυνση τοιχώματος σε 19 και χολική λάσπη σε 25.
Μείζονα κριτήρια άνω του ενός ανευρέθησαν σε 19 ασθενείς, άνω των 2 σε 14, ενώ 5 ασθενείς παρουσίαζαν και τα 3 μείζονα υπερηχοτομογραφικά κριτήρια ταυτόχρονα.
19 ασθενείς αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά ή επεμβατικά, ενώ οι υπόλοιποι 11 αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά, με κλινική βελτίωση.
Η εφαρμογή υπερηχοτομογραφικών κριτηρίων αυξάνει την ειδικότητα διάγνωσης ΟΑΧ σε ασθενείς της ΜΕΘ και επιτρέπει την έναρξη άμεσης αντιμετώπισης επί υποψίας ΟΑΧ.

Υπερηχοτομογραφική μελέτη του μεταστατικού μελανώματος της χοληδόχου κύστεως

Ε. Αντύπα, Ε. Μανοπούλου, Α. Φωτεινός, Μ. Τσουρούλας, Γ. Ζώης

Κέντρο Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων ΓΝΑ "Γ. Γεννηματάς"

Το μελάνωμα της χοληδόχου κύστεως είναι σπάνια οντότητα. Εν τούτοις, το 50-60% των μεταστάσεων στη χοληδόχο κύστη προέρχεται από μελάνωμα. Η διάγνωση τίθεται παθολογοανατομικώς, αλλά τα ευρήματα του υπερηχοτομογραφήματος μπορούν να εγείρουν την υπόνοια αναπτύξεως κακοήθειας εντός της χοληδόχου κύστεως.
Σκοπός της μελέτης είναι η παρουσίαση μιας περίπτωσης μεταστατικού μελανώματος της χοληδόχου κύστεως, της συμβολής της υπερηχοτομογραφίας σε συνδυασμό με τη χρήση σκιαστικού μέσου και η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας.