Διαδερμική αγγειοπλαστική των λαγονίων αρτηριών. Μακροχρόνια αποτελέσματα επί 100 ασθενών.

Ι. Ιωαννίδης [1], Ι. Κορνέζος [3], Δ. Γκάργκας [2], Ι. Δερμιτζάκης [1], Α. Γουλιάμος [2], Α. Χατζηιωάννου [2], Δ. Μουρίκης [2]

[1] Γ.Ν. Νικαίας "Αγ. Παντελεήμων" Ακτινοδιαγνωστικό Τμήμα.
[2] Αρεταίειο Νοσοκομείο, Ακτινοδιαγνωστικό Τμήμα.
[3] Τζάνειο Νοσοκομείο, Ακτινοδιαγνωστικό Τμήμα.

Περίληψη
Σκοπός: Η τεκμηρίωση μέσω της μακροχρόνιας μελέτης της διαδερμικής αγγειοπλαστικής των λαγονίων αρτηριών, αποτελεί αξιόπιστη θεραπευτική μέθοδο αντιμετώπισης των στενώσεων των λαγονίων αγγείων με ικανοποιητικά αποτελέσματα στη μείωση - εξάλειψη των συμπτωμάτων ισχαιμίας των κάτω άκρων και των οργάνων της πυέλου, καθώς και η παραμονή των θεραπευτικών αποτελεσμάτων της στην πάροδο του χρόνου.
Υλικό - Μέθοδος: Το υλικό που μελετάται αφορά 100 ασθενείς που πραγματοποίησαν αγγειοπλαστική με τοποθέτηση μεταλλικών ενδοπροθέσεων (stents), στο Αρεταίειο νοσοκομείο. Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της βατότητας των αγγείων που πραγματοποιήθηκε επεμβατική πράξη, γίνεται με τη μελέτη αγγειογραφικών επαναληπτικών μεθόδων που συστήνει το τμήμα στους ασθενείς. Ο χρόνος επαναληπτικού αγγειογραφικού ελέγχου (follow-up), είναι οι 6, 12 μήνες και ακολούθως κάθε έτος.
Οι αγγειοπλαστικές πραγματοποιήθηκαν από τον 6/1992 έως τον 6/2006. Τα έτη που επανελέγχθηκαν είναι από 6/2000 έως 12/2006. Από τους 100 ασθενείς ο μικρότερος χρόνος επανελέγχου ασθενούς είναι οι 2 μήνες, ενώ ο μεγαλύτερος 144 μήνες. Μέσος όρος ηλικίας 60,67 έτη και αφορά 83 άνδρες και 17 γυναίκες.
Αποτελέσματα: Από τη μελέτη των επαναληπτικών αγγειογραφικών ελέγχων η βατότητα 6μήνου υπολογίζεται 92,5% , η βατότητα 12μήνου 82,76% και η βατότητα 24μήνου και άνω 72,3%.
Συμπεράσματα: Οι αγγειοπλαστικές τεχνικές με μπαλόνι και τοποθέτηση stent αποτελούν ασφαλείς και αξιόπιστες θεραπευτικές μέθοδοι στην αποφρακτική νόσο των λαγονίων αγγείων, τα μακροχρόνια αποτελέσματα των οποίων συμφωνούν με άλλες αναφορές σε μελέτες παρόμοιες, σύγχρονες και παλαιότερες.

Ακολουθίες διάχυσης μαγνητικού συντονισμού: Συμβολή στην διαφοροδιάγνωση οστεοπορωτικών από κακοήθη κατάγματα σπονδυλικής στήλης

Τ. Γερούκης, Ξ. Πήττα, Ε. Βαφειάδης, Π. Παλλάδας

Τμήμα Αξονικού και Μαγνητικού Τομογράφου Γενικού Περιφερικού Νοσοκομείου "Γ. Παπανικολάου"

Περίληψη
Σκοπός: Η διάκριση μεταξύ των διαφόρων τύπων καταγμάτων στην σπονδυλική στήλη έχει μεγάλη κλινική σημασία λόγω των διαφορετικών θεραπευτικών δυνατοτήτων. Σκοπός της εργασίας είναι η εκτίμηση της χρησιμότητας των ακολουθιών μοριακής διάχυσης και του υπολογισμού του συντελεστή διάχυσης (ADC) στον διαχωρισμό των καλοήθων από τα κακοήθη κατάγματα.
Υλικό και μέθοδος: Μελετήθηκαν 35 ασθενείς με ιστορικό άλγους σπονδυλικής στήλης με τις συμβατικές ακολουθίες μαγνητικού συντονισμού και με ακολουθίες μοριακής διάχυσης. Στο τέλος μετρήθηκε η τιμή του συντελεστή διάχυσης στον χάρτη ADC στην περιοχή του κατεαγόντος σπονδύλου.
Αποτελέσματα: Στις ακολουθίες διάχυσης με b-value 1000 s/mm2, τα καλοήθη οξέα κατάγματα είχαν χαμηλότερο σήμα συγκριτικά με τον φυσιολογικό μυελό των οστών ενώ τα κακοήθη παρουσίαζαν αυξημένης έντασης σήμα συγκριτικά με αυτόν. Στον δε χάρτη ADC, τα οστεοπορωτικά κατάγματα είχαν υψηλότερο συντελεστή διάχυσης. Αναλυτικότερα οι μέσες τιμές του συντελεστή διάχυσης ήταν 0.51 (+/- 0,23) x 10-3 mm2 sec-1 για τα κακοήθη κατάγματα και 1.33 (+/- 0,47) x 10-3 mm2 sec-1 για τα οστεοπορωτικά κατάγματα.
Συμπεράσματα: Οι τιμές του χάρτη ADC στα καλοήθη οξέα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης είναι σημαντικά υψηλότερες από εκείνες των παθολογικών καταγμάτων. Οι εν λόγω τιμές επιτρέπουν την ποσοτική εκτίμηση της κυτταροβρίθειας του οστικού μυελού, καθιστώντας έτσι δυνατή την διάκριση της κακοήθειας.

Η εφαρμογή του διακογχικού Doppler υπερηχογραφήματος στην επιβεβαίωση του εγκεφαλικού θανάτου

Θ. Σολδάτος [1], Γ. Καρύδας [2], Δ. Καρακίτσος [3], Μ. Τσουρούλας [1], Κ. Χατζημιχαήλ [4], Μ. Παπαθανασίου [4], Α. Γουλιάμος [5], Α. Καραμπίνης [3], Χ. Δρόσος [1]

[1] Κέντρο Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων,
[2] Τμήμα Επεμβατικής Ακτινολογίας και
[3] Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Γ.Ν.Α. "Γ. Γεννηματάς"
[4] Β' Εργαστήριο Ακτινολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Π.Γ.Ν.Α. "Αττικό"
[5] Α' Εργαστήριο Ακτινολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Π.Ν.Γ.Α. "Αρεταίειο"

Περίληψη
Στον εγκεφαλικό θάνατο (ΕΘ) τo διακρανιακό Doppler υπερηχογράφημα (ΔΚY) παρέχει αξιόπιστη επιβεβαίωση της διακοπής της εγκεφαλικής κυκλοφορίας (ΔΕΚ), ωστόσο η μέθοδος δεν είναι εφαρμόσιμη σε ασθενείς με αμφοτερόπλευρη απουσία κροταφικού ακουστικού παραθύρου. Προσθέσαμε το διακογχικό Doppler υπερηχογράφημα (ΔΧΥ) των έσω καρωτίδων στο πρωτόκολλο διάγνωσης ΕΘ με ΔΚΥ, και συγκρίναμε τα ευρήματα της νέας μεθόδου με την αγγειογραφία εγκεφάλου. Εξήντα οχτώ ασθενείς με κλινική διάγνωση ΕΘ υποβλήθηκαν σε αγγειογραφία τεσσάρων αγγείων, ΔΚΥ της βασικής αρτηρίας και των μέσων εγκεφαλικών αρτηριών, καθώς και σε ΔΧΥ των έσω καρωτίδων. Τόσο η αγγειογραφία όσο και το ΔΚΥ επιβεβαίωσαν τη ΔΕΚ σε όλους τους ασθενείς (k=1). Σε 9 περιπτώσεις με αμφοτερόπλευρη απουσία ακουστικού παραθύρου η εξέταση της πρόσθιας εγκεφαλικής κυκλοφορίας επιτεύχθηκε με ΔΧΥ των έσω καρωτίδων. Η προσθήκη του ΔΧΥ κατέστησε δυνατή την ανίχνευση της ΔΕΚ σε 15.2% περισσότερους ασθενείς σε σχέση με το συμβατικό ΔΚΥ βελτιώνοντας την απoτελεσματικότητα του τελευταίου στην επιβεβαίωση του ΕΘ.

Κολλοειδής κύστη εγκεφάλου. Διερεύνηση με την Υπολογιστική και την Μαγνητική Τομογραφία : μελέτη 12 περιστατικών

Χ. Ταρενίδου, Δ. Κωνσταντίνου, Ν. Βαχτσεβάνος, Φ. Τζίκος, Μ. Εμμανουηλίδου, Σ. Χονδροματίδου, Φ. Γκουτσαρίδου, Ι. Τσιτουρίδης

Τμήμα Νευροακτινολογίας, Γ. Ν. Παπαγεωργίου, Θεσ/νίκη

Περίληψη
Η κολλοειδής κύστη του εγκεφάλου είναι μια σπάνια, συγγενής, καλοήθης εξεργασία με τυπική θέση εντόπισης το πρόσθιο τμήμα της οροφής της 3ης κοιλίας. Η υπολογιστική (ΥΤ) και η μαγνητική Τομογραφία (ΜΤ) αποτελούν τις σύγχρονες απεικονιστικές μεθόδους για την ανάδειξη της θέσης και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της παθολογικής αυτής οντότητας. Σκοπός της μελέτης μας είναι η καταγραφή των απεικονιστικών ευρημάτων της κολλοειδούς κύστης του εγκεφάλου με την ΥΤ και την ΜΤ.
Μελετήσαμε τις εξετάσεις υπολογιστικής και μαγνητικής τομογραφίας 12 ασθενών με κολλοειδή κύστη εγκεφάλου (7 άνδρες και 5 γυναίκες). Στις εξετάσεις με την ΥΤ προ της ενδοφλέβιας χορήγησης σκιαγραφικού μέσου, σε 9 ασθενείς η βλάβη αναδείχθηκε υπέρπυκνη, σε 2 ισόπυκνη και σε 1 υπόπυκνη σε σχέση με το εγκεφαλικό παρέγχυμα. Μετά την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού μέσου παρατηρήθηκε ήπιος περιφερικός εμπλουτισμός σε 3 ασθενείς. Στις εξετάσεις με την ΜΤ η βλάβη απεικονίσθηκε στην T1WI ακολουθία με υψηλής έντασης σήμα σε 10 ασθενείς, με ίσης έντασης σήμα σε 1 και με χαμηλής έντασης σήμα επίσης σε 1 ασθενή. Στην T2WI ακολουθία απεικονίσθηκε με χαμηλό σήμα σε 9 ασθενείς, με ίσης έντασης σήμα σε 2 και με υψηλής έντασης σήμα σε 1 ασθενή. Μετά την ενδοφλέβια χορήγηση παραμαγνητικής ουσίας παρατηρήθηκε ήπιος περιφερικός εμπλουτισμός της βλάβης σε 3 ασθενείς. Σε 10 περιπτώσεις η βλάβη εντοπίζονταν στο ύψος των μεσοκοιλιακών τρημάτων του Monro, σε μία στην αμφιμηνοειδή δεξαμενή και σε μία στην υπερεφιππιακή δεξαμενή. Συνοδός υδροκεφαλία αναδείχθηκε σε 7 ασθενείς, ενώ το μέγεθος της κολλοειδούς κύστης κυμαινόταν από 8-21mm.
Συμπερασματικά πιστεύουμε ότι τόσο η υπολογιστική όσο και η μαγνητική τομογραφία αποτελούν αξιόπιστες απεικονιστικές μεθόδους για την διερεύνηση και την διάγνωση της κολλοειδούς κύστης του εγκεφάλου.