Κοκκιοκυτταρικό σάρκωμα (χλώρωμα) κεντρικού νευρικού συστήματος: Ευρήματα στην αξονική και μαγνητική τομογραφία

Π. Παλλάδας [1], Δ. Βουλτσινού [1], Α. Πετρίδης [1], Ι. Σακελλάρη [2], Α. Αναγνωστόπουλος [2], Α. Δρεβελέγκας [1]

[1] Ακτινολογικό Τμήμα,
[2] Αιματολογικό Τμήμα, Γ.Π. Νοσοκομείο "Γ. Παπανικολάου"

Σκοπός της εργασίας αυτής είναι η μελέτη των ακτινολογικών ευρημάτων του κοκκιοκυτταρικού σαρκώματος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) και η διαφορική διάγνωσή του από την ενδοκρανιακή αιμορραγία, τη λοίμωξη και τους όγκους του ΚΝΣ.
Εννέα ασθενείς με κοκκιοκυτταρικό σάρκωμα του ΚΝΣ μελετήθηκαν αναδρομικά, με αξονική τομογραφία, ενώ τρεις εξ αυτών υποβλήθηκαν επιπλέον και σε μαγνητική τομογραφία. Δύο από τους ασθενείς εμφάνισαν προσβολή και του νωτιαίου μυελού. Η διάγνωση επιβεβαιώθηκε με οσφυονωτιαία παρακέντηση και εξέταση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Από τους εννέα ασθενείς, οι επτά έπασχαν από οξεία μυελογενή λευχαιμία (ΟΜΛ), ένας από χρόνια μυελογενή λευχαιμία (ΧΜΛ) και ένας από μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο (ΜΔΣ), το οποίο στη συνέχεια εξελίχθηκε σε ΟΜΛ.
Ο ακτινολογικός έλεγχος ανέδειξε, κατά πλειοψηφία, ενδοεγκεφαλικές βλάβες. Σε τρεις από τους ασθενείς παρατηρήθηκε επιπλέον μηνιγγική συμμετοχή, ενώ σε δύο, συμμετοχή του νωτιαίου μυελού. Οι βλάβες ήταν μονήρεις ή πολλαπλές, με προσβολή όλων των λοβών και μικρή υπεροχή του μετωπιαίου λοβού και της παρεγκεφαλίδας.
Τα ακτινολογικά ευρήματα, σε συνδυασμό με το ιστορικό και την οσφυονωτιαία παρακέντηση θέτουν τη διάγνωση του κοκκιοκυτταρικού σαρκώματος. Στη διαφορική διάγνωση πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ενδοκράνια αιμορραγία, οι λοιμώξεις του ΚΝΣ και οι άλλοι όγκοι του εγκεφάλου. Η έγκαιρη διάγνωση επιτρέπει την εφαρμογή της γρήγορης και σωστής θεραπείας. Μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις απαιτείται η στερεοτακτική βιοψία.

Ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής και στένωση νεφρικής αρτηρίας: Ταυτόχρονη ενδοαγγειακή αποκατάσταση

Δ. Μουρίκης [1], Α. Χατζηιωάννου [1], Η. Πριμέτης [1], Μ. Θεοδωρόπουλος [1], Κ. Κατσένης [2], Λ. Βλάχος [1]

[1] Τμήμα Επεμβατικής Ακτινολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών, "Αρεταίειο" Νοσοκομείο,
[2] Τμήμα Αγγειοχειρουργικής, "Αρεταίειο" Νοσοκομείο

Παρουσιάζονται 2 περιπτώσεις ταυτόχρονης ενδοαυλικής αποκατάστασης στένωσης νεφρικής αρτηρίας και ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Σε επανέλεγχο στους 3-4 μήνες, στον πρώτο ασθενή, ο οποίος προεπεμβατικά εμφάνιζε μετρίου βαθμού νεφρική ανεπάρκεια και υπέρταση, παρατηρήθηκε ελαφρά επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας, αλλά βελτίωση της αρτηριακής πίεσης. Στο δεύτερο ασθενή, η νεφρική λειτουργία και η αρτηριακή πίεση διατηρήθηκαν στα φυσιολογικά προεπεμβατικά επίπεδα. Συμπερασματικά, η ταυτόχρονη ενδοαυλική αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής και συνυπάρχουσας στένωσης μιας νεφρικής αρτηρίας, είναι τεχνικά δυνατή, ασφαλής και αποτελεσματική στην πρόληψη, τόσο της επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας, όσο και της πιθανής ρήξης του αορτικού ανευρύσματος, σε ηλικιωμένους, υψηλού κινδύνου ασθενείς.

Μηνιγγικές καρωτιδο-σηραγγώδεις επικοινωνίες: Ενδαγγειακή θεραπεία και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα αυτής σε 15 ασθενείς

Ι. Ιωαννίδης [1], Γ. Ορφανίδης [2], Κ. Παπαπέτρου [1], Α. Μήτσος [2], Α. Ανδρέου [1]

[1] Νευροχειρουργική Κλινική, Νοσοκομείο "ΥΓΕΙΑ"
[2] Νευροχειρουργική Κλινική, Νοσοκομείο "Γ. Γεννηματάς"

Σκοπός αυτής της μελέτης, είναι η παρουσίαση των μεθόδων και των αποτελεσμάτων της θεραπείας, η οποία εφαρμόστηκε σε 15 ασθενείς με τύπου-D μηνιγγικές καρωτιδο-σηραγγώδεις επικοινωνίες. Παρουσιάζονται επίσης τα μακροπρόθεσμα κλινικά αποτελέσματα, μετά από την εφαρμογή της ενδαγγειακής θεραπείας. Σε δύο ασθενείς χρησιμοποιήθηκε η φλεβική οδός προσπέλασης, μέσω του κάτω λιθοειδούς κόλπου και έγινε αποκλεισμός της επικοινωνίας, με την εισαγωγή σπειραμάτων (coils) εντός του σηραγγώδη κόλπου. Σε 13 ασθενείς χρησιμοποιήθηκε η αρτηριακή οδός προσπέλασης και έγινε εμβολισμός με σωματίδια των μηνιγγικών κλάδων της μιας ή και των δύο έξω καρωτίδων, που τροφοδοτούσαν την επικοινωνία. Σε 5 ασθενείς, στους οποίους διαπιστώθηκε σημαντικού βαθμού τροφοδότηση της επικοινωνίας από μηνιγγικούς κλάδους της έσω καρωτίδας, έγινε εμβολισμός και αυτών των κλάδων με σωματίδια. Σε έναν ασθενή έγινε επανάληψη του εμβολισμού 6 μήνες αργότερα. Ίαση ή σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων παρατηρήθηκε σε 14 από τους 15 ασθενείς. Ένας ασθενής παρουσίασε ελάττωση της οπτικής οξύτητας στον έναν οφθαλμό, άμεσα μετά τον εμβολισμό. Οι ενδοαγγειακές τεχνικές, με χρησιμοποίηση είτε της αρτηριακής ή της φλεβικής οδού ή συνδυασμού και των δύο, μπορούν να χρησιμοποιηθούν με επιτυχία στην αντιμετώπιση των μηνιγγικών καρωτιδο-σηραγγωδών επικοινωνιών.

Ο διαδερμικός ενδοαρτηριακός εμβολισμός των ινομυωμάτων της μήτρας: Μία ανασκόπηση

A. Xατζηδάκης [1], J. Reidy [2]

[1] Εργαστήριο Ιατρικής Απεικόνισης, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου Κρήτης
[2] Department of Radiology, Νοσοκομείο Guy's, London

Τα ινομυώματα της μήτρας είναι καλοήθη νεοπλάσματα που είναι πολύ συχνά στις γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία και τα οποία μπορεί να εμφανιστούν μονήρη ή πολλαπλά και να μείνουν ασυμπτωματικά. Όταν όμως γίνουν συμπτωματικά, χρήζουν αντιμετώπισης, συντηρητικά ή χειρουργικά. Η χειρουργική εκτομή περιλαμβάνει την ολική υστερεκτομή ή, σε περίπτωση υποβλεννογόνιων όγκων, την υστεροσκοπική εκτομή. Άλλες εναλλακτικές μέθοδοι θεραπείας των ινομυωμάτων της μήτρας είναι η ινομυωματεκτομή (myomectomy), η ινομυωματόλυση (myolysis), η παρεγχυματική θερμοθεραπεία (interstitial thermotherapy) και η φαρμακευτική ορμονοθεραπεία, με τη χορήγηση αγωνιστών της εκλυτικής ορμόνης της υπόφυσης (GnRH agonists).
Ο ενδαρτηριακός εμβολισμός χρησιμοποιείται τα τελευταία 20 χρόνια ως μία αποτελεσματική μέθοδος άμεσης θεραπείας της οξείας γυναικολογικής αιμορραγίας. Η τεχνική επεκτάθηκε τα τελευταία χρόνια στην θεραπεία ινομυωμάτων. Στην παρούσα εργασία θα γίνει αναλυτική αναφορά στη μέθοδο αυτή και ιδιαίτερα στις ενδείξεις και αντενδείξεις, την προεπεμβατική εκτίμηση, την τεχνική και τις επιπλοκές.