ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΚΕΦΑΛΗΣ-ΤΡΑΧΗΛΟΥ

Μελέτη ανατομικών παραλλαγών ρινός - παραρρινίων κόλπων σε εξετάσεις υπολογιστικής τομογραφίας

Γ. Γαβριδάκης[1], Π. Πρασόπουλος[1], Ε. Παπαδάκη[1], Ι. Μπιζάκης[2], Α. Βολουδάκη[1], Ν. Γκουρτσογιάννης[1]

[1] Εργαστήριο Ακτινολογίας, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου
[2] Ωτορινολαρυγγολογική κλινική, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου

Σκοπός: Η καταγραφή των ανατομικών παραλλαγών της ρινός και των παραρρινίων κόλπων με τη χρήση Υπολογιστικής Τομογραφίας (ΥΤ).
Υλικό-Μέθοδος: Διενεργήθηκαν εξετάσεις ΥΤ σε 105 διαδοχικούς ασθενείς με χρόνια παραρρινοκολπίτιδα, ρινικούς πολύποδες ή τραυματισμό του σπλαγχνικού κρανίου και αξιολογήθηκαν ως προς την ύπαρξη ανατομικών παραλλαγών στις οστικές δομές της ρινός και των παραρρινίων κόλπων. Η αξιολόγηση έγινε με βάση τις στεφανιαίες τομές της ΥΤ.
Αποτελέσματα: Οι ανατομικές παραλλαγές που αναγνωρίστηκαν ήταν: 1. Ρινική κοιλότητα: Σκολίωση ρινικού διαφράγματος σε 85 ασθενείς (80,9%), παραμόρφωση της χονδροϊνιδικής συμβολής σε 39 (37,1%), έπαρμα ρινικού διαφράγματος σε 19 (18%), παράδοξη κυρτότητα της μέσης ρινικής κόγχης σε 9 (8,5%), πνευμάτωση της μέσης ρινικής κόγχης σε 34 (32,3%), πνευμάτωση της άνω ρινικής κόγχης σε 15 (14,2 %), και πνευμάτωση της αγκιστροειδούς απόφυσης σε 4 (3,8%). 2. Ηθμοειδείς κυψέλες: Κυψέλες του Haller σε 30 ασθενείς (28,5%). 3. Μετωπιαίοι κόλποι: Απλασία σε 3 ασθενείς (2,8%), διαφραγμάτια σε 61 (58%), μετωπιαία οστεοκύστη σε 31 (29,5%), και οπίσθια επέκταση σε 12 (11,4%). 4. Ιγμόρεια άντρα: Υποπλασία σε 11 ασθενείς (10,4%), και φατνιακό κόλπωμα σε 26 (24,7%). 5. Σφηνοειδής κόλπος: Απλασία σε 3 ασθενείς (2,8%), επέκταση στη μείζονα πτέρυγα σε 36 (34,2%) και στην ελάσσονα πτέρυγα του σφηνοειδούς οστού σε 8 (7,6%), επέκταση στις πρόσθιες κλινοειδείς αποφύσεις σε 22 (20,9%), πρόσθιο κόλπωμα της μέσης γραμμής σε 15 (14,2%), κόλπωμα στο μέσο του διαφράγματος σε 28 (26,6%), και πολλαπλά διαφραγμάτια σε 53 (50,4%).
Συμπέρασμα: Η γνώση των ανατομικών παραλλαγών επιτρέπει την καλύτερη μελέτη της ανατομίας, ιδιαίτερα προεγχειρητικά, σε ασθενείς υποψήφιους για ενδοσκοπική χειρουργική. Η κλινική τους αξία έγκειται στο ότι μερικές από τις παραλλαγές αυτές συνδέονται παθογενετικά με την ανάπτυξη χρόνιων φλεγμονών.

Η επίπτωση τυχαίων παθολογικών ευρημάτων στους παραρρίνιους κόλπους σε εξετάσεις μαγνητικής τομογραφίας εγκεφάλου ασυμπτωματικών ασθενών

Γ. Γαβριδάκης, Π. Πρασόπουλος, Ζ. Σπυριδάκη, Θ. Μαρής, Ο. Παπακωνσταντίνου, Σ. Καραμπέκιος, Ν. Γκουρτσογιάννης

Εργαστήριο Ιατρικής Απεικόνισης, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου

Σκοπός: Η διευκρίνιση της συχνότητας και της εντόπισης των τυχαίων παθολογικών ευρημάτων στους παραρρίνιους κόλπους σε εξετάσεις Μαγνητικής Τομογραφίας εγκεφάλου.
Υλικό-Μέθοδος: Στη μελέτη περιελήφθησαν οι εξετάσεις 178 ασθενών με ένδειξη νόσου του κεντρικού νευρικού συστήματος που δεν είχαν συμπτωματολογία από τους παραρρίνιους κόλπους και μελετήθηκαν κυρίως οι τομές σε Τ2 ακολουθία. Από αυτούς οι 60 (33,7%) είχαν ένα τουλάχιστον παθολογικό εύρημα.
Αποτελέσματα: Οι πολυποδόμορφες αλλοιώσεις ήταν η πιο συχνή παθολογική αλλοίωση στη μελέτη μας (ν=38, 3,09%), εντοπιζόμενες όλες στα ιγμόρεια άντρα. Άλλα παθολογικά ευρήματα ήταν η βλεννογόνια πάχυνση, το υδραερικό επίπεδο και η πλήρης κατάληψη του κόλπου.
Δεν διαπιστώθηκε σημαντική απόκλιση της επίπτωσης των παθολογικών αλλοιώσεων μεταξύ ατόμων διαφορετικού φύλου, ηλικίας, ούτε μεταξύ δεξιάς και αριστερής πλευράς.
Συμπέρασμα: Τα τυχαία παθολογικά ευρήματα στους παραρρίνιους κόλπους είναι συχνό εύρημα σε εξετάσεις Μαγνητικής Τομογραφίας εγκεφάλου και θα πρέπει να σημειώνονται με επιφύλαξη, γιατί πιθανόν στερούνται κλινικής σημασίας.