ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΚΕΦΑΛΗΣ-ΤΡΑΧΗΛΟΥ

Μελέτη ανατομικών παραλλαγών ρινός - παραρρινίων κόλπων σε εξετάσεις υπολογιστικής τομογραφίας

Γ. Γαβριδάκης[1], Π. Πρασόπουλος[1], Ε. Παπαδάκη[1], Ι. Μπιζάκης[2], Α. Βολουδάκη[1], Ν. Γκουρτσογιάννης[1]

[1] Εργαστήριο Ακτινολογίας, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου
[2] Ωτορινολαρυγγολογική κλινική, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου

Σκοπός: Η καταγραφή των ανατομικών παραλλαγών της ρινός και των παραρρινίων κόλπων με τη χρήση Υπολογιστικής Τομογραφίας (ΥΤ).
Υλικό-Μέθοδος: Διενεργήθηκαν εξετάσεις ΥΤ σε 105 διαδοχικούς ασθενείς με χρόνια παραρρινοκολπίτιδα, ρινικούς πολύποδες ή τραυματισμό του σπλαγχνικού κρανίου και αξιολογήθηκαν ως προς την ύπαρξη ανατομικών παραλλαγών στις οστικές δομές της ρινός και των παραρρινίων κόλπων. Η αξιολόγηση έγινε με βάση τις στεφανιαίες τομές της ΥΤ.
Αποτελέσματα: Οι ανατομικές παραλλαγές που αναγνωρίστηκαν ήταν: 1. Ρινική κοιλότητα: Σκολίωση ρινικού διαφράγματος σε 85 ασθενείς (80,9%), παραμόρφωση της χονδροϊνιδικής συμβολής σε 39 (37,1%), έπαρμα ρινικού διαφράγματος σε 19 (18%), παράδοξη κυρτότητα της μέσης ρινικής κόγχης σε 9 (8,5%), πνευμάτωση της μέσης ρινικής κόγχης σε 34 (32,3%), πνευμάτωση της άνω ρινικής κόγχης σε 15 (14,2 %), και πνευμάτωση της αγκιστροειδούς απόφυσης σε 4 (3,8%). 2. Ηθμοειδείς κυψέλες: Κυψέλες του Haller σε 30 ασθενείς (28,5%). 3. Μετωπιαίοι κόλποι: Απλασία σε 3 ασθενείς (2,8%), διαφραγμάτια σε 61 (58%), μετωπιαία οστεοκύστη σε 31 (29,5%), και οπίσθια επέκταση σε 12 (11,4%). 4. Ιγμόρεια άντρα: Υποπλασία σε 11 ασθενείς (10,4%), και φατνιακό κόλπωμα σε 26 (24,7%). 5. Σφηνοειδής κόλπος: Απλασία σε 3 ασθενείς (2,8%), επέκταση στη μείζονα πτέρυγα σε 36 (34,2%) και στην ελάσσονα πτέρυγα του σφηνοειδούς οστού σε 8 (7,6%), επέκταση στις πρόσθιες κλινοειδείς αποφύσεις σε 22 (20,9%), πρόσθιο κόλπωμα της μέσης γραμμής σε 15 (14,2%), κόλπωμα στο μέσο του διαφράγματος σε 28 (26,6%), και πολλαπλά διαφραγμάτια σε 53 (50,4%).
Συμπέρασμα: Η γνώση των ανατομικών παραλλαγών επιτρέπει την καλύτερη μελέτη της ανατομίας, ιδιαίτερα προεγχειρητικά, σε ασθενείς υποψήφιους για ενδοσκοπική χειρουργική. Η κλινική τους αξία έγκειται στο ότι μερικές από τις παραλλαγές αυτές συνδέονται παθογενετικά με την ανάπτυξη χρόνιων φλεγμονών.

Εικονική χολαγγειοσκόπηση σε ασθενείς με χοληδοχολιθίαση

Π. Μανιάτης[1], Χ. Τριαντοπούλου[1], Ε. Ψαθά[1], Ι. Σιάφας[1], Α. Σοφιανού[2], Χ. Δερβένης[2], Η. Κουλεντιανός[3]

[1]Τμήμα Αξονικής Τομογραφίας
[2]Α΄ Χειρουργική Κλινική
[3]Ακτινοδιαγνωστικό τμήμα Π.Γ.Ν. Ν. Ιωνίας, "Αγία Όλγα"

Σκοπός: Ο σκοπός της μελέτης μας ήταν να εκτιμήσουμε την ακρίβεια της εικονικής CT χολαγγειοσκόπησης (Virtual Computed Tomography Cholangioscopy - VCTC) σε περιπτώσεις χοληδοχολιθιάσεως, καθώς και σε ανατομικές παραλλαγές του χοληφόρου δέντρου.
Υλικό - Μέθοδος: 33 ασθενείς με κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα συμβατά με παρουσία χοληδοχολιθίασης υποβλήθηκαν σε ελικοειδή Αξονική Τομογραφία κατόπιν ενδοφλεβίου έγχυσης iotroxindimeglumine. Οι ασθενείς με επίπεδα ολικής χολερυθρίνης ορού ??3mg/dl εξαιρέθηκαν από αυτήν τη μελέτη. Οι ενδοαυλικές εικόνες του χοληφόρου δέντρου δημιουργήθηκαν μετά από την επεξεργασία των εγκάρσιων τομών με ειδικό λογισμικό. Οι εικόνες αυτές μελετήθηκαν στη συνέχεια από δυο ακτινοδιαγνώστες. Τα χολαγγεία διαιρέθηκαν σε τρία μέρη, και έτσι προέκυψαν συνολικά 99 τμήματα. H διάγνωση από την εικονική CT χολαγγειοσκόπηση συγκρίθηκε με την τελική διάγνωση, όπως προέκυψε από την ενδοσκοπική παλίνδρομη χολαγγειογραφία (Endoscopic Retrograde Cholangiography - ERC) ή τη διεγχειρητική χολαγγειογραφία.
Αποτελέσματα: Η VCTC ανέδειξε λίθους σε 9 από τους 10 ασθενείς και όλες τις ανατομικές παραλλαγές στους 5 ασθενείς χωρίς ψευδώς θετικά αποτελέσματα. Η ενδοαυλική απεικόνιση ήταν εξαιρετική σε 87 από τα 99 τμήματα του χοληφόρου δέντρου. Ο χρόνος που απαιτήθηκε (9,3±2,1min) ήταν ιδιαίτερα βραχύς.
Συμπεράσματα: Η VCTC με την ενδοφλέβια έγχυση iotroxindimeglumine μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμο κλινικό εργαλείο με αποδεκτή ακρίβεια σε επιλεγμένες περιπτώσεις.