Τόμος 42, (2):144-149, 2011

Ν. Κοτζιαμάνη, Β. Κυριάκου, Μ. Μιχαηλίδης, Ι.Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο, ΓΝ Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκης

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Παρουσίαση περιστατικού με ιεροκοκκυγικό τεράτωμα εμβρύου, η διάγνωση του οποίου έγινε με μαγνητική τομογραφία προγεννητικά. Η μάζα παρουσίασε εξωκοιλακό τμήμα με κυστικά κυρίως στοιχεία και μικρότερο ενδοπυελικό τμήμα με συμπαγή στοιχεία.

Φυματίωση μαστού: Κλινικά και απεικονιστικά ευρήματα δύο περιπτώσεων

Α.Ν. Χαλαζωνίτης [1], Γ. Τσιμιτσέλης [2], Ι. Τζοβάρα [3], Π. Χρονόπουλος [1]

[1] Ακτινολογικό Τμήμα, ΝΙΜΤΣ, Αθήνα
[2] Ακτινολογικό Τμήμα, ΝΕΕΣ, Αθήνα
[3] Ακτινολογικό Εργαστήριο, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιωάννινα

Η φυματίωση του μαστού αποτελεί σπάνια κλινική εκδήλωση, η οποία δύσκολα διαφοροδιαγιγνώσκεται ακτινολογικά μόνο με τις απεικονιστικές μεθόδους. Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται δύο περιπτώσεις φυματίωσης μαστού (πρωτοπαθούς και δευτεροπαθούς μορφής) και συνοψίζονται τα κλινικά και τα απεικονιστικά ευρήματα της νόσου.

Διάγνωση των πνευμονικών μεταστάσεων
Ο ρόλος τoυ απεικονιστικού ελέγχου

Χ. Μαρκέτος

Παθολογική - Ογκολογική Κλινική, Ογκολογικό Νοσοκομείο ΙΚΑ, "Γ. Γεννηματάς"

Οι πνεύμονες αποτελούν μία από τις συχνότερες θέσεις μετάστασης όλων των κακοήθων εξωθωρακικών νεοπλασμάτων, με ποσοστά συχνότητας που κυμαίνονται από 30% μέχρι και 50%.
Οι πνευμονικές μεταστάσεις εμφανίζονται κυρίως με τη μορφή πολλαπλών ή μονήρων όζων και λιγότερο συχνά με τη μορφή λεμφαγγειακής διήθησης, ενδοβρογχικών μεταστάσεων και νεοπλασματικής πνευμονικής εμβολής.
Η διαγνωστική προσπέλαση των ασθενών με υποψία πνευμονικών μεταστάσεων μπορεί να είναι πολύπλευρη και συχνά επεμβατική και η διάκριση από άλλες, κακοήθεις και μη πνευμονικές παθήσεις, είναι συχνά δύσκολη.
Στη διαδικασία της διάγνωσης, η θέση των απεικονιστικών μεθόδων είναι ιδιαίτερα σημαντική, περιλαμβάνοντας την ακτινογραφία θώρακα, που αποτελεί την πρωταρχική εξέταση για την ανάδειξη των πνευμονικών μεταστάσεων, την αξονική τομογραφία, η οποία, ιδιαίτερα με την τεχνική της υψηλής διακριτικής ευκρίνειας και την ελικοειδή αξονική τομογραφία, είναι περισσότερο ευαίσθητη μέθοδος στην ανάδειξη και αξιολόγηση των πνευμονικών βλαβών και ακόμη σε ειδικές περιπτώσεις, τη μαγνητική τομογραφία, το σπινθηρογράφημα πνευμόνων με τη χρήση ειδικών ραδιοϊσοτόπων, καθώς και νεότερες τεχνικές, όπως η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET) και η τομογραφία εκπομπής μονήρους φωτονίου (SPECT).
Συμπερασματικά, ο ρόλος των απεικονιστικών μεθόδων είναι σημαντικός για τη διερεύνηση των πνευμονικών μεταστάσεων και η ορθολογική εφαρμογή τους συμβάλει καθοριστικά στη διάγνωση, αλλά και στη συνολική αξιολόγηση για την περαιτέρω αντιμετώπιση των ασθενών.