ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΗΠΑΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΙΚΟΕΙΔΗ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ

ΚΑΪΛΙΔΟΥ Ε., ΜΑΝΑΤΑΚΗ Α., ΚΑΤΣΙΒΑ Β., ΛΑΦΟΓΙΑΝΝΗ Σ., ΣΠΥΡΟΥ Κ., ΣΤΕΦΑΝΟΓΛΟΥ Ν., ΤΣΕΡΩΤΑΣ Π., ΤΙΜΠΙΣΡΑΝΗΣ Μ.

ΑΞΟΝΙΚΟΣ ΤΟΜΟΓΡΑΦΟΣ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΘΡΙΑΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Tο ήπαρ είναι η πλέον συχνή εντόπιση των αιματογενών μεταστάσεων. Η ελικοειδής Υ.Τ, πριν από την έγχυση σκιαγραφικού μέσου, επιτρέπει την ανίχνευση μικρών μεταστάσεων. Η ελικοειδή Υ. Τ. εξάλλου, μετά την έγχυση σκιαγραφικού μέσου, επιτρέπει τη μελέτη της απεικόνισης των μεταστάσεων κατά τις διάφορες φάσεις της σκιαγράφησης και βοηθά στη διαφορική διάγνωση της προέλευσης των μεταστάσεων αυτών.

Mονήρες μεταστατικό μελάνωμα του σπληνός

Α. Τέντες [1], Κ. Βαφειάδης [2], Σ. Μαρκακίδης [1], Α. Φίσκα [3], Θ. Δημητρίου [4]

[1] Χειρουργική Κλινική ΓΝ Διδυμοτείχου,
[2] Ακτινολογικό Εργαστήριο ΓΝ Διδυμοτείχου,
[3] Πρότυπο Διαγνωστικό Κέντρο Παθολογικής Ανατομίας και Κυτταρολογίας,
[4] Εργαστήριο Ανατομικής Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης

Παρουσιάζεται μια σπάνια περίπτωση μεταστατικού μελανώματος του σπληνός. Ο σκοπός της εργασίας είναι να τονίσει ότι η διάγνωση μονήρους μετάστασης στο σπληνικό παρέγχυμα είναι αδύνατη με τη χρήση του υπερηχογραφήματος, αξονικής τομογραφίας ή και κλινικών κριτηρίων μόνον. Η διάγνωση είναι δυνατό να τεκμηριωθεί μόνο με την ιστοπαθολογία, είτε μετά από ανοικτή επέμβαση είτε μετά από κλειστή βιοψία.

Μεταστάσεις στους σκελετικούς μυς: Διερεύνηση με την ελικοειδή υπολογιστική τομογραφία

Μ. Σιδηροπούλου, Κ. Τσιτουρίδης, Α. Μοριχοβίτου, Χ. Παπαστεργίου, Φ. Γκουτσαρίδου, Α. Βλαχοδήμος, Δ. Χαρδαλίδου, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο ΓΝ Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκης

Σκοπός της μελέτης μας είναι να καταγράψουμε και να αξιολογήσουμε τα ευρήματα της ΥΤ σε ασθενείς με μεταστάσεις στους σκελετικούς μυς από διάφορα νεοπλάσματα.
Σε διάστημα τριών ετών, 11 ασθενείς με 16 βλάβες παρουσίασαν μεταστατική νόσο στους μυς λόγω γνωστής πρωτοπαθούς κακοήθειας. Τα στοιχεία των ασθενών και τα απεικονιστικά ευρήματα μελετήθηκαν αναδρομικά.
Όλοι οι ασθενείς είχαν γνωστή πρωτοπαθή εστία κακοήθειας. Αναγνωρίστηκαν 16 μεταστατικές εστίες στους σκελετικούς μυς. Οι μύες που προσβλήθηκαν από μεταστατικές εστίες ήταν: ραχιαίοι (n=6), ορθός κοιλιακός (n=3), γλουτιαίος (n=2), υποπλάτιος (n=2), ψοϊτης (n=2) και μηριαίος (n=1).
Tο πιο κοινό πρότυπο εμπλουτισμού των σκελετικών μεταστάσεων στην ελικοειδή ΥΤ μετά τη χορήγηση σκιαστικού μέσου ήταν αυτή του ομοιογενούς εμπλουτισμού της βλάβης (43,75%).
Μεταστατικές βλάβες με δακτυλιοειδή εμπλουτισμό παρατηρήθηκαν σε 5 βλάβες. Το 18,75% των μεταστατικών βλαβών εμπλουτίστηκαν ανομοιογενώς. Μία μεταστατική βλάβη δεν εμπλουτίστηκε. Οι σκελετικές μυϊκές μεταστάσεις συνήθως παρουσιάζονται σε ασθενείς με προχωρημένου σταδίου κακοήθεια και αποτελούν τυχαίο εύρημα.