Λιπώματα γαστρεντερικού σωλήνα. Απεικόνιση με την Αξονική και τη Μαγνητική Τομογραφία

Β. Κυριάκου, Ν. Κοτζιαμάνη, Ι. Δαυίδης, Α. Μπιντούδη, Θ. Στεργιούδα, Ν. Μπαξεβάνος, Μ. Αρβανίτη, Γ. Γιαταγάνας, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ. Ν. Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη

Περίληψη
Τα λιπώματα είναι σχετικά σπάνιοι, καλοήθεις μεσεγχυματογενείς όγκοι, που μπορεί να εντοπίζονται σε οποιοδήποτε τμήμα του γαστρεντερικού σωλήνα. Συνήθως έχουν μικρό μέγεθος και είναι ασυμπτωματικοί, ενώ τα μεγαλύτερα λιπώματα προκαλούν διάφορες κλινικές εκδηλώσεις. Η απεικόνισή τους με την αξονική και μαγνητική τομογραφία, αναδεικνύει τη λιπώδη φύση της βλάβης και θέτει τη διάγνωσή τους. Στο χρονικό διάστημα 2001-2008 ανευρέθηκαν στο τμήμα μας λιπώματα του γαστρεντερικού σωλήνα ως τυχαίο εύρημα σε 10 ασθενείς που προσήλθαν για απεικονιστικό έλεγχο άνω - κάτω κοιλίας με αξονική τομογραφία. Σε έναν από τους ασθενείς έγινε συμπληρωματικός έλεγχος με μαγνητική τομογραφία. Δίνουμε έμφαση στα απεικονιστικά χαρακτηριστικά των λιπωμάτων με την αξονική και μαγνητική τομογραφία, τα οποία θέτουν με ασφάλεια τη διάγνωσή τους και συμβάλλουν στον καλύτερο σχεδιασμό της θεραπευτικής αντιμετώπισής τους.

Διαφραγματοκοίλη: Απεικονιστική ανασκοπική διερεύνηση

Β. Κυριάκου, Σ. Παπαϊωάννου, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ.Ν. Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη

Περίληψη
Οι διαφραγματοκήλες μπορεί να αποτελούν τυχαίο εύρημα σε μια απεικονιστική εξέταση ή τη διάγνωση σε απεικονιστικό έλεγχο που γίνεται για την διερεύνηση μιας κλινικής συμπωματολογίας.
Σε όλες τις περιπτώσεις είναι απαραίτητη η ανάδειξη με ακρίβεια του ελλείμματος του διαφράγματος, του περιεχομένου της διαφραγματοκήλης και τυχόν συνοδών επιπλοκών.
Οι απεικονιστικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την ανάδειξη των διαφραγματοκηλών είναι η απλή ακτινογραφία θώρακα, η εξέταση με βάριο, ο υπερηχογραφικός έλεγχος, η αξονική και η μαγνητική τομογραφία. Η απλή ακτινογραφία θώρακα αποτελεί την πρώτη απεικονιστική μέθοδο προσέγγισης των διαφραγματοκηλών με περιορισμένες δυνατότητες απεικόνισης. Η αξονική τομογραφία αποτελεί στις περισσότερες περιπτώσεις την εξέταση εκλογής, καθώς αναδεικνύει γρήγορα, εύκολα και με ακρίβεια την παρουσία διαφραγματοκήλης, ακόμη και στην περίπτωση της τραυματικής ρήξης του διαφράγματος. Η χρήση της μαγνητικής τομογραφίας περιορίζεται στις περιπτώσεις που υπάρχει διαφοροδιαγνωστικό πρόβλημα και η αξονική τομογραφία δεν μπορεί να θέσει με ασφάλεια τη διάγνωση.
Γενικά, η αξιολόγηση του διαφράγματος και των παθήσεων του με τις διάφορες απεικονιστικές μεθόδους είναι δύσκολη και κρίνεται απαραίτητη η γνώση της φυσιολογικής ανατομίας και απεικόνισης του διαφράγματος.

Διαδερμική παροχέτευση ενδοκοιλιακών συλλογών υπό την καθοδήγηση του Αξονικού Τομογράφου

Ε. Κολλιάκου, Π. Μανιάτης, Χ. Τριαντοπούλου, Δ. Φαγκρέζος, Ι. Σιάφας, Η. Κουλεντιανός, Ι. Παπαηλιού

Τμήμα Αξονικής Τομογραφίας, Κωνσταντοπούλειο Γενικό Νοσοκομείο, Νέα Ιωνία, Αθήνα

Περίληψη
Σκοπός: Να καθορίσουμε την αποτελεσματικότητα, την ασφάλεια και τις επιπλοκές της διαδερμικής παροχέτευσης κοιλιακών αποστημάτων, υπό την καθοδήγηση του αξονικού τομογράφου.
Ασθενείς και Μέθοδος: 182 ασθενείς (101 άντρες-81 γυναίκες), με μέσο όρο ηλικίας τα 65 έτη υπεβλήθησαν σε 203 διαδικασίες παροχέτευσης κοιλιακών αποστημάτων, υπό την καθοδήγηση του αξονικού τομογράφου, με την τεχνική Seldinger ή Trocar. Στις περιπτώσεις με δύσκολα προσβάσιμη ανατομική θέση (32 περιπτώσεις) χρησιμοποιήθηκε η τεχνική Seldinger ενώ στις υπόλοιπες (171 περιπτώσεις) χρησιμοποιήθηκε η τεχνική Trocar. Η παρακολούθηση της πορείας του καθετήρα παροχέτευσης έγινε με τομές των 7-5-3 χιλιοστών κατά περίπτωση. Καταγράφηκαν ο αριθμός προσπαθειών παρακέντησης, ο χρόνος που απαιτήθηκε, οι επιπλοκές και τα αποτελέσματα.
Αποτελέσματα: Πλήρης παροχέτευση επιτεύχθηκε στα 184 από τα 203 αποστήματα (90,64%). Σε 29 περιπτώσεις κρίθηκε σκόπιμη η δεύτερη προσπάθεια παροχέτευσης (14,28%). Επιτυχής έκβαση παρατηρήθηκε στις 10 παροχετεύσεις ενώ στις υπόλοιπες 19 δεν επιτεύχθηκε η εκκένωση των αποστημάτων (εξαιτίας παχύρρευστης πυώδους συλλογής ή πολλαπλών διαφραγματίων). Η χειρουργική αποκατάσταση, όσον αφορά μόνο την αποστηματική συλλογή, κρίθηκε απαραίτητη σε 1 ασθενή. Ο μέσος χρόνος παραμονής στον αξονικό τομογράφο ήταν 30 λεπτά. Δεν παρατηρήθηκε επιβάρυνση της κλινικής κατάστασης των ασθενών από τη διαδικασία. Δεν παρατηρήθηκαν επιπλοκές.
Συμπεράσματα: Η διαδερμική παροχέτευση αποστημάτων, υπό την καθοδήγηση του αξονικού τομογράφου, είναι μία ασφαλής διαδικασία με πολύ καλά αποτελέσματα, ωστόσο απαιτείται προσεκτική επιλογή των ασθενών και της μεθόδου προσπέλασης.

Υπερηχογραφικοί ενισχυτές ηχωγένειας: Γενικές αρχές και εφαρμογές στην κοιλιακή αορτή

Μ. Κελογρηγόρης (1), Φ. Λάσπας (1), Α. Χαλαζωνίτης (2)

(1) Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Η ΕΛΠΙΣ"
(2) Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ"

Περίληψη
Η υπερηχογραφική εξέταση με ενισχυτές ηχωγένειας (Contrast Enhanced US-CEUS) αποκτά ολοένα και περισσότερες κλινικές εφαρμογές τα τελευταία χρόνια. Αυτό είναι αποτέλεσμα της εμπορικής κυκλοφορίας ενισχυτών ηχωγένειας με μικροφυσαλίδες αερίου, καθώς και λογισμικών προγραμμάτων υπερήχων χαμηλού μηχανικού δείκτη (ΜΙ), που επιτυγχάνουν εικόνες αληθινού χρόνου χωρίς διάσπαση των μικροφυσαλίδων. Πέρα από την εντόπιση και ταυτοποίηση εστιακών αλλοιώσεων του ήπατος που αποτελεί την πιο γνωστή εφαρμογή, μελέτες που έχουν δημοσιευτεί τα τελευταία χρόνια αναφέρουν ότι το CEUS μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική μέθοδος για την αξιολόγηση των παθολογικών αλλοιώσεων της κοιλιακής αορτής (ρήξη ανευρύσματος, διαχωριστικό ανεύρυσμα, ενδοδιαφυγή).