Συγκριτική εκτίμηση της φορητής ακτινογραφίας θώρακος με την υπολογιστική τομογραφία θώρακος στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας

Τ. Γερούκης [1], Μ. Σιδηροπούλου [1], Κ. Μανωλοκάκη [1], Χ. Παίων [1], Μ. Μπιτζάνη [2], Β. Ναλαμπάντη [1], Φ. Κωδωνάς [2], Β. Καλπακίδης [1], Π. Παλλάδας [1]

[1] Ακτινολογικό Εργαστήριο
[2] Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Γ.Π.Ν. "Γ. Παπανικολάου" Θεσσαλονίκη

Σκοπός της μελέτης μας είναι να συγκριθούν τα ευρήματα της φορητής ακτινογραφίας θώρακος (ΦΑΘ) με τα αντίστοιχα της υπολογιστικής τομογραφίας θώρακος (ΥΤΘ) σε ασθενείς της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και να καθορισθεί η διαγνωστική εμβέλεια της ΦΑΘ και το κατά πόσο η ΥΤΘ επηρεάζει την κλινική αντιμετώπιση.
Σαράντα δύο ασθενείς που νοσηλεύονταν στη ΜΕΘ το τελευταίο έτος υπεβλήθησαν σε 45 εξετάσεις ΥΤΘ. Ανασκοπήθηκαν οι φάκελοί τους για την καταγραφή της αιτίας εισαγωγής στη ΜΕΘ, του λόγου που ζητήθηκε η ΥΤΘ και των ευρημάτων από τις ΦΑΘ και την ΥΤΘ.
Με τη ΦΑΘ αναδείχθηκαν 133 ευρήματα και με την ΥΤΘ 219. Το 88% των ευρημάτων της ΦΑΘ επιβεβαιώθηκαν από την ΥΤΘ. Η ΥΤΘ προσέθεσε 87 ευρήματα που δεν παρατηρούνταν στις προηγούμενες ΦΑΘ. Το 25,3% των νέων ευρημάτων της ΥΤΘ ήταν κλινικά σημαντικά. Τα συνηθέστερα ευρήματα ήταν πνευμονικά αποστήματα, μεγάλες υπεζωκοτικές συλλογές και ανυποψίαστη πνευμονία. Τα ευρήματα της ΥΤΘ οδήγησαν σε άμεση μεταβολή της κλινικής αντιμετώπισης σε 19 ασθενείς (42,2%).
Η ΦΑΘ παρέχει επαρκείς πληροφορίες στην πλειοψηφία των ασθενών της ΜΕΘ. Η ΥΤΘ προσθέτει στη διαγνωστική ακρίβεια και επηρεάζει την κλινική διαχείριση των ασθενών της ΜΕΘ, αποκλείοντας συγκεκριμένα κλινικά ερωτήματα, επιβεβαιώνοντας διαγνώσεις για τις οποίες ετίθετο η υποψία ακτινογραφικά και αναδεικνύοντας καινούργια ευρήματα.

Απεικονιστικά ευρήματα στο οπισθοπεριτόναιο σαν πρώτη εκδήλωση του μελανώματος

Κ. Γκόσιος [1], Γ. Πασσάς [1], Α. Ντέμου [2], Α. Φωτόπουλος [3], Λ. Δήμου [4], Δ. Κοντογιάννης [1]

[1] Τμήμα Υπολογιστικής Τομογραφίας του Π.Γ.Ν. Ιωαννίνων
[2] Τμήμα Παθολογικής Ανατομικής του Π.Γ.Ν. Ιωαννίνων
[3] Τμήμα Πυρηνικής Ιατρικής του Π.Γ.Ν. Ιωαννίνων
[4] Τμήμα Ακτινολογικό του Γ.Ν. Ιωαννίνων "Γ. ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑ"

Το μελάνωμα μεθίσταται σε όλα σχεδόν τα όργανα και τους ιστούς. Οι νεφροί αποτελούν συνήθη τόπο μετάστασης, ενώ έχουν περιγραφεί μεταστάσεις στον περινεφρικό χώρο. Στον οπίσθιο παρανεφρικό χώρο οι μεταστάσεις είναι σπάνιες.
Περιγράφονται τα ευρήματα της ταυτόχρονης διήθησης στις εν λόγω ανατομικές δομές σαν πρώτη εκδήλωση του μελανώματος.

Απεικονιστικά ευρήματα με US και CT σε καρκινοειδή όγκο της νήστιδος που αρχικά ανιχνεύθηκε με σπινθηρογράφημα με επισημασμένα ερυθρά (99mΤc-RBC)

Β. Ίτζος [1], Ε. Βαφειάδης [1], Γ. Άρσος [2], Α. Σιοζόπουλος [1], Β. Καλπακίδης [1], Π. Παλλάδας [1]

[1] Ακτινολογικό Εργαστήριο, ΓΠΝΘ Γ. Παπανικολάου, Θεσσαλονίκη
[2] Εργαστήριο Πυρηνικής Ιατρικής ΑΠΘ, Γ.Π.Ν.Θ. Ιπποκράτειο, Θεσσαλονίκη

Παρουσιάζονται τα απεικονιστικά ευρήματα των υπερήχων και της ΥΤ σε ασθενή με καρκινοειδή όγκο του λεπτού εντέρου, με εντόπιση στη νήστιδα και με ηπατικές μεταστάσεις, που εκδηλώθηκε με αιμορραγία από το ΓΕΣ και αρχικά ανιχνεύθηκε με σπινθηρογράφημα με επισημασμένα ερυθρά (99mTc-RBC). H συμβολή του σπινθηρογραφήματος και των απεικονιστικών μεθόδων ήταν σημαντική στην προεγχειρητική διάγνωση του όγκου, η υποψία του οποίου δεν είχε τεθεί κλινικά.

Αξιολόγηση των υπερηχοτομογραφικών ευρημάτων σε ασθενείς με κλινική διάγνωση οξείας σκωληκοειδίτιδας

Α.Χ. Ντάτσης [1], Λ. Διονυσόπουλος [1], Μ. Χουσεΐν [1], Π. Μορφάκη-Κωστοπούλου [2]

[1] Κλινική "Υγεία"
[2] Εργαστήριο Παθολογικής Ανατομικής του Γ.Ν.Ν. Αγρινίου

Η χρήση του υπερηχοτομογραφήματος στη διάγνωση της οξείας σκωληκοειδίτιδας ξεκίνησε σταδιακά από τη δεκαετία του 1980, σε μια προσπάθεια να αυξηθεί η διαγνωστική ακρίβεια της νόσου και να μειωθούν έτσι τα υψηλά ποσοστά αρνητικών ευρημάτων κατά την εγχείρηση. Η μελέτη μας σχεδιάστηκε με σκοπό να εκτιμήσει την αξιοπιστία του υπερηχοτομογραφήματος στους ασθενείς με κλινική διάγνωση οξείας σκωληκοειδίτιδας. Σαράντα ασθενείς, για τους οποίους είχε ληφθεί με βάση την κλασική κλινικοεργαστηριακή εικόνα η απόφαση να υποβληθούν σε σκωληκοειδεκτομή, υπεβλήθησαν σε υπερηχοτομογραφικό έλεγχο κοιλίας. Οξεία σκωληκοειδίτιδα αναδείχθηκε, τόσο χειρουργικά όσο και ιστολογικά, στους 37 (91,9%). Το υπερηχοτομογράφημα έδειξε εικόνα οξείας σκωληκοειδίτιδας στους 25 από αυτούς (ευαισθησία 67,5%). Σημαντική διαπίστωση ήταν η απουσία ψευδώς θετικών, για οξεία σκωληκοειδίτιδα, υπερηχοτομογραφικών ευρημάτων (ειδικότητα 100%). Ως εκ τούτου, η ύπαρξη θετικού υπερηχοτομογραφήματος πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπ' όψιν, ακόμη και όταν η κλινική εικόνα δεν είναι συμβατή με τη διάγνωση της νόσου. Απαραίτητη προϋπόθεση για την αύξηση της ευαισθησίας του υπερηχοτογραφήματος είναι η πείρα του ακτινολόγου που εκτελεί την εξέταση.