Τεχνικά προβλήματα κατά τη διαδερμική έγχυση αιθανόλης για τη θεραπεία του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος

Ν. Βουγιουκλής, Ε. Χαρταμπίλας, Π. Πηλαβάς, Α. Κουλερίδου, Π. Ξιάρχος

Ακτινολογικό εργαστήριο, Ιπποκράτειο ΓΠΝ Θεσσαλονίκης

Αν και η διαδερμική έγχυση αλκοόλης (ΔΕΑ) είναι μια καθιερωμένη θεραπευτική μέθοδος, δεν υπάρχουν αρκετές αναφορές για τις δυσκολίες κατά τη διάρκεια αυτής της επέμβασης. Ο σκοπός αυτής της αναδρομικής μελέτης είναι να εκτιμήσουμε τα τεχνικά προβλήματα που προκύπτουν κατά τη θεραπεία του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος (ΗΚΚ) με τη μέθοδο αυτή.
Τα προβλήματα που αναλύονται προέκυψαν κατά την εφαρμογή της ΔΕΑ σε 21 ΗΚΚ διαμέτρου <=3cm σε 17 ασθενείς σε 76 συνεδρίες, 74 με την καθοδήγηση υπερήχων και 2 με τη χρήση αξονικού τομογράφου. Η θεραπευτική αποτελεσματικότητα εκτιμήθηκε με αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Πλήρης νέκρωση επιτεύχθηκε σε 13 από τους όγκους (62%). Δεν προκλήθηκε καμία σοβαρή επιπλοκή σχετιζόμενη με τη διαδικασία. Παρατηρήθηκαν σε 7 ασθενείς τα εξής προβλήματα, τα οποία δεν κατέστησαν δυνατή την εφαρμογή της ΔΕΑ: απουσία κατάλληλου ακουστικού παραθύρου για τη θέαση της βελόνης (3), αδυναμία απεικόνισης του όγκου (1), διαφυγή της αλκοόλης γύρω από τη μάζα (1) και εγκατάλειψη της θεραπείας λόγω έντονου άλγους παρά την ενδοφλέβια χορήγηση πεθιδίνης (1). Επίσης, σε έναν ασθενή ήταν δύσκολη η έγχυση αλκοόλης λόγω ίνωσης της μάζας, η οποία όμως είχε ήδη καταστραφεί.
Συμπέρασμα: Η θεραπεία του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος με διαδερμική έγχυση αλκοόλης είναι μια αποτελεσματική μέθοδος, αλλά η εκτέλεσή της συχνά παρεμποδίζεται από διάφορα τεχνικά προβλήματα.

Σπάνια περίπτωση κακοήθους όγκου των ελύτρων των περιφερικών νεύρων: Μελέτη με ελικοειδή υπολογιστική και μαγνητική τομογραφία

Ε. Συργκάνη-Κεχαλάκη, Α. Φωτιάδου, Χ. Ναλμπαντίδου

Αξονικός Τομογράφος Γενικού Νοσοκομείου Βόλου

Παρουσιάζεται μια σπάνια περίπτωση κακοήθους όγκου των ελύτρων των περιφερικών νεύρων σε νεαρή ασθενή, η οποία προσήλθε με επώδυνη διόγκωση της αριστερής γλουτιαίας χώρας. Η ασθενής υποβλήθηκε σε Ελικοειδή Υπολογιστική Τομογραφία και Μαγνητική Τομογραφία, στις οποίες αναδείχθηκε χωροκατακτητική εξεργασία στην πορεία του αριστερού απιοειδούς μυός και του σύστοιχου μείζονος γλουτιαίου μυός. Στη συνέχεια διενεργήθηκε κυτταρολογική εξέταση, στην οποία δεν βρέθηκαν στοιχεία κακοήθειας. Ακολούθησε ιστοπαθολογική εξέταση σύμφωνα με την οποία η ως άνω βλάβη κατατάσσεται στους κακοήθεις όγκους των ελύτρων των περιφερικών νέυρων (MNST).

Υπερηχογραφική απεικόνιση του μυοτενόντιου πετάλου του ώμου

Α. Παπαθεοδώρου, Δ. Τοσονίδου, Φ. Τάκης, Π. Έλληνας, Ν. Μπατάκης

Τμήμα Ιατρικών Απεικονίσεων, Γ.Ν. "Κοργιαλένειο-Μπενάκειο" Ε.Ε.Σ. Αθήνα

Το υπερηχογράφημα της κατ' ώμον αρθρώσεως αποτελεί μία αξιόπιστη απεικονιστική μέθοδο για τον έλεγχο της παθολογίας του μυοτενοντίου πετάλου. Είναι μέθοδος ακριβής, γρήγορη, φθηνή και βοηθά τον εξετάζοντα να διαγνώσει τις παθολογικές καταστάσεις των τενόντων και του θυλάκου. Στο άρθρο παρουσιάζονται η ανατομία του μυοτενοντίου πετάλου των στροφέων του ώμου, καθώς και η υπερηχογραφική τεχνική. Γίνεται αναφορά στους περιορισμούς της μεθόδου και στα πιθανά τεχνικά και διαγνωστικά σφάλματα. Τέλος, αναλύονται τα υπερηχογραφικά ευρήματα στις διάφορες παθολογικές καταστάσεις του μυοτενοντίου πετάλου. Σκοπός του άρθρου είναι: -η περιγραφή της ανατομίας του ώμου, -η παρουσίαση της τεχνικής του υπερηχογραφήματος του μυοτενοντίου πετάλου. Επισημαίνονται τα τεχνικά και διαγνωστικά σφάλματα που πιθανόν να προκύψουν και δίδονται συμβουλές για την αποφυγή τους
η ανάλυση των υπερηχοτομογραφικών ευρημάτων στις διάφορες παθολογικές καταστάσεις της κατ' ώμον αρθρώσεως.

Αμφοτερόπλευρο ανεύρυσμα των έσω λαγονίων αρτηριών: Απεικόνιση με αξονικό τομογράφο, Παρουσίαση περιστατικού

Χ. Κούπανης [1] Κ. Μπίσμπα [1], Μ. Μιχαηλίδης[1] Σ. Δόλγυρας [2], Γ. Πραγκαλάκης [1]

[1] Τμήμα Αξονικού Τομογράφου Γενικού Νοσοκομείου Γιαννιτσών.
[2] Παθολογική κλινική Γενικού Νοσοκομείου Έδεσσας.

Τα μεμονωμένα ανευρύσματα της έσω λαγονίου αρτηρίας είναι ιδιαίτερα σπάνια. Θα παρουσιαστεί η περίπτωση ενός αμφοτερόπλευρου ανευρύσματος των έσω λαγόνιων αρτηριών σε ασθενή ηλικίας 68 ετών.