Κήλη Spiegel: Ευρήματα με την Υπολογιστική Τομογραφία

Ν. Βαχτσεβάνος, Δ. Κωνσταντίνου, Φ. Τζίκος, Β. Δημαρέλος, Χ. Δαμιανίδης, Γ. Γιαταγάνας, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ.Ν."Παπαγεωργίου", Θεσσαλονίκη

Περίληψη
Η κήλη Spiegel ορίζεται ως η προβολή περιτοναϊκού σάκκου, οργάνου, ή προπεριτοναϊκού λίπους διαμέσου ενός συγγενούς ή επίκτητου ελλείμματος της απονεύρωσης του Spiegel. Συνήθως εντοπίζεται άνωθεν των κάτω επιγάστριων αγγείων, στο ύψος της ημικυκλικής γραμμής. Η κήλη του Spiegel είναι σπάνια και διαγιγνώσκεται δύσκολα εξαιτίας της θέσης εντόπισης και των ασαφών μη ειδικών συμπτωμάτων της. Συνήθως εντοπίζεται ανάμεσα στα μυϊκά στρώματα του πλάγιου κοιλιακού τοιχώματος και λόγω της αυξημένης συγκέντρωσης λιπώδους ιστού στο μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών, η ανάδειξη της είναι δυσχερής. Το ποσοστό της διάγνωσης της κήλης Spiegel έχει αυξηθεί σημαντικά μετά την εισαγωγή των υπερήχων και της υπολογιστικής τομογραφίας. Η χειρουργική θεραπεία έχει ένδειξη λόγω αυξημένου κινδύνου περίσφιγξης του εντέρου.
Σκοπός: Σκοπός της μελέτης μας είναι να επισημάνουμε τα απεικονιστικά ευρήματα της κήλης Spiegel και να αναδείξουμε τη συμβολή της υπολογιστικής τομογραφίας στη διάγνωση της.
Υλικό-Μέθοδος: Μελετήσαμε 9 ασθενείς στους οποίους ανευρέθηκε κήλη Spiegel. 5 από αυτούς ήταν ασυμπτωματικοί ενώ οι υπόλοιποι 4 ασθενείς προσήλθαν με οξύ κοιλιακό άλγος.
Αποτελέσματα: Σε 4 ασθενείς εντοπίστηκε περιεσφιγμένη κήλη με συνοδό αποφρακτικό ειλεό, διάταση εντερικών ελίκων και παρουσία υδραερικών επιπέδων. Σε 2 ασθενείς βρέθηκε ευμεγέθης κήλη με ευρύ αυχένα και περιεχόμενο έλικες λεπτού εντέρου, 1 ασθενής παρουσίασε κήλη από ατροφία του ορθού κοιλιακού μυός, σε 1 ασθενή εντοπίστηκε κήλη Spiegel με συνυπάρχουσα βουβωνοκήλη και σε 1 ασθενή η κήλη ήταν μικρού μεγέθους με περιεχόμενο έλικες λεπτού εντέρου και μεσεντέριο λίπος.
Συμπέρασμα: Η κήλη του Spiegel παραμένει ασυμπτωματική και αδιάγνωστη στις περισσότερες περιπτώσεις, λόγω της ιδιαίτερης θέσης της και του μικρού μεγέθους της. Ο κίνδυνος περίσφιξης είναι αυξημένος. Η υπολογιστική τομογραφία αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για την ανάδειξη και τη διαφοροδιάγνωση της κήλης Spiegel και των επιπλοκών της.

Διαφορική διάγνωση εκκολπωματίτιδας και καρκίνου του παχέος εντέρου με Αξονικό Τομογράφο

Λ. Κοσμά, Π. Γαλάνη, Σ. Λαφογιάννη

Τμήμα Ιατρικών Απεικονίσεων ΓΝ ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ "ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ"

Περίληψη
Η εκκολπωματική νόσος είναι η πιο συχνή νόσος του παχέως εντέρου στο δυτικό κόσμο. Η αξονική τομογραφία θεωρείται μέθοδος εκλογής στην διερεύνηση της εκκολπωματίτιδας καθώς μπορεί να βάλει τη διάγνωση, να αναδείξει τις επιπλοκές και τις περισσότερες φορές να αποκλείσει την υποψία του καρκίνου. Αυτή η διαφοροδιάγνωση δεν είναι πάντα εφικτή, καθώς είναι γνωστή η επικάλυψη των απεικονιστικών ευρημάτων των δύο νόσων. Έγινε ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας και παρουσιάζουμε τα απεικονιστικά ευρήματα με τη μεγαλύτερη ευαισθησία και ειδικότητα.

Κοκκιωμάτωση Wegener: Απεικονιστικά ευρήματα στο θώρακα με Υπολογιστική Τομογραφία υψηλής ευκρίνειας σε φάση εισπνοής και εκπνοής

Ε. Δετοράκης [1], Ι. Νικολακόπουλος [1], Α. Βολουδάκη [1], Η. Κρητικός [2], Π. Σιδηρόπουλος [2], Ρ. Σπυριδάκη [2], Σ. Γκουρτσογιάννη [1], Ε. Μαγκανάς [1]

[1] Πανεπιστηιμιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Ιατρική Σχολή, Τμήμα Ακτινολογίας
[2] Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Ιατρική Σχολή, Ρευματολογική Κλινική

Περίληψη
Σκοπός: Σκοπός της εργασίας είναι η καταγραφή των ευρημάτων στο πνευμονικό παρέγχυμα και η μελέτη της προσβολής των βρόγχων και βρογχιολίων σε ασθενείς με κοκκιωμάτωση Wegener με τη βοήθεια υπολογιστικής τομογραφίας υψηλής ευκρίνειας (ΥΤΥΕ), σε φάση εισπνοής και εκπνοής.
Υλικό - μέθοδος : 21 ασθενείς με κοκκιωμάτωση Wegener υποβλήθησαν σε υπολογιστική τομογραφία υψηλής ευκρίνεια σε φάση εισπνοής και εκπνοής. Μελετήθηκαν το κυρίαρχο απεικονιστικό πρότυπο καθώς και η έκταση της προσβολής των βρόγχων και των βρογχιολίων. Kατά τη φάση εκπνοής καταγράφηκαν περιοχές παγίδευσης αέρα (air trapping) και υπολογίσθηκε η διαφορά πυκνότητας των περιοχών αυτών με τις αντίστοιχες περιοχές κατά τη φάση εισπνοής . Η εκτίμηση της στατιστικής ανάλυσης έγινε με τη βοήθεια του τέστ Kruskal-Wallis με χρήση του προγράμματος SPSS 15.
Αποτελέσματα : Η εισπνευστική ΥΤΥΕ ήταν παθολογική στους 19 από τους 21 ασθενείς (90,4%) ενώ το κυρίαρχο πρότυπο ήταν: οζώδες (κοιλοματοποιημένοι όζοι ή μη) σε 7 (38,9%) ασθενείς, θολής ύαλου σε 5 (26,3%), μαζών σε 3 (15,8%) ασθενείς, ινωτικού προτύπου σε 3 (15,8%), και πύκνωση με αεροβρογχόγραμμα σε 1 (5,3%) ασθενή . Η έκταση της προσβολής μετρήθηκε από 0 έως 36.7%. Προσβολή των βρόγχων βρέθηκε σε 14 (66,7%) ασθενείς και των βρογχιολίων αναδείχθηκε σε 5 (23,8%) ασθενείς. Σε 2 (9,5%) ασθενείς δεν αναδείχθηκαν βλάβες στην εισπνοή. Σε εκπνευστική φάση αναδείχθηκαν περιοχές παγίδευσης αέρα σε 7 (33,3%) από τους 21 ασθενείς και η ποσοστιαία έκτασή τους ήταν 0-70,8% (mean 15,8 7). Η διαφορά της μέτρησης των πυκνοτήτων μεταξύ εισπνοής και εκπνοής κυμαινόταν από 32 HU έως 89 HU (mean 60 23,5 HU). Δεν αναδείχθηκε στατιστική συσχέτιση μεταξύ των κυρίαρχων προτύπων και της έκτασης της προσβολής των βρόγχων-βρογχιολίων με την παγίδευση αέρα.
Συμπεράσματα : Τα κύρια απεικονιστικά ευρήματα που καταγράφηκαν κατά τη φάση εισπνοής ήταν οι όζοι και οι περιοχές θολής υάλου . Παθολογία των αεραγωγών αναδείχθηκε στην πλειονότητα των ασθενών . Κατά τη φάση εκπνοής σε 7 ασθενείς σημειώθηκαν περιοχές παγίδευσης αέρα, ένα νέο εύρημα το οποίο πρέπει να συνυπολογίζεται στα απεικονιστικά χαρακτηριστικά της κ. Wegener.

Μελέτη με τη Μαγνητική Αγγειογραφία των παθολογικών καταστάσεων στις αγγειακές δομές του άνω θωρακικού στομίου

Χ. Σωτηριάδης, Α. Μπιντούδη Δ. Κωνσταντίνου, Χ. Δαμιανίδης, Β. Κυριάκου, Β. Δημαρέλος, Ι. Δαυίδης, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ.Ν.Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη

Περίληψη
Σκοπός: Η ανάδειξη της συμβολής της μαγνητικής αγγειογραφίας στην μελέτη των παθολογικών ευρημάτων των αγγείων του άνω θωρακικού στομίου καθώς και η βιβλιογραφική ενημέρωση.
Υλικό-Μέθοδος: Εξετάστηκαν 40 ασθενείς σε μαγνητικό τομογράφο Siemens Expert Plus 1.0 T, με κλινική εικόνα συμβατή με βλάβη στα υποκλείδια-μασχαλιαία αγγεία. Η ακολουθία που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Flash 3D. Σε κάθε περίπτωση η ακολουθία χρησιμοποιήθηκε τρεις φορές, μία χωρίς την χορήγηση σκιαστικού και δύο μετά την χορήγηση σκιαστικού. Η ανασύνθεση των εικόνων έγινε με αλγόριθμο ΜΙΡ. Στην διερεύνηση των ασθενών με υποψία συνδρόμου του άνω θωρακικού στομίου η εξέταση πραγματοποιήθηκε σε λειτουργική και σε ουδέτερηθέση.
Αποτελέσματα: Από τους εξεταζόμενους 3 παρουσίασαν φυσιολογικά ευρήματα, 18 παρουσίασαν απεικονιστικά χαρακτηριστικά συνδρόμου του άνω θωρακικού στομίου, σε 2 αναδείχθηκε στένωση της αριστερής υποκλείδιας αρτηρίας, σε 1 στένωση της δεξιάς υποκλείδιας αρτηρίας και σε 2 πολλαπλές στενώσεις στα υποκλείδια αγγεία ενώ οι 11 παρουσίασαν θρόμβωση των φλεβικών αγγείων του άνω θωρακικού στομίου. Σε ένα βρέφος αναδείχθηκαν πολλαπλές στενώσεις και ανευρυσματικές διατάσεις στην αριστερή υποκλείδια και μασχαλιαία αρτηρία και σε έναν ασθενή ανευρυσματοειδής διάταση των κλάδων του αορτικού τόξου. Ένας ακόμη ασθενής παρουσίασε απόφραξη και ανευρυσματοειδή διάταση της δεξιάς μασχαλιαίας αρτηρίας.
Συμπέρασμα: Η μαγνητική αγγειογραφία είναι μια ασφαλής, μη παρεμβατική μέθοδος για τον έλεγχο των αγγειακών δομών του άνω θωρακικού στομίου.