ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΗ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ

Διαδερμική αντιμετώπιση αποφρακτικής ουροπάθειας ως επιπλοκή της χειρουργικής δημιουργίας νεο(ειλεο)κύστης

Π. Παππάς, Α. Σκουλαρίκη, Δ. Κολομόδη, Μ. Καραχάλιου, Α. Κουρκούνη, Γ. Τζώρτζης

Ακτινολογικό Τμήμα ΠΓΝΑ "Λαϊκό"

Σκοπός: Σκοπός της μελέτης μας είναι να αναφέρουμε την εμπειρία μας από τη διαδερμική, μέσω νεφροστομίας, διαστολή των στενώσεων της ειλεο-ουρητηρικής συμβολής που εμφανίζονται σε ασθενείς με επέμβαση δημιουργίας νεοκύστης από ειλεό (τύπου Βricker) και τη χρόνια εφαρμογή, μετά τη διαστολή, ουρητηρικής ενδοπρόθεσης, με αλλαγή αυτής κάθε 4-6 μήνες.
Υλικό και Μέθοδος: Υλικό αποτέλεσαν 6 ασθενείς (4 άνδρες - 2 γυναίκες) που είχαν υποβληθεί σε επέμβαση νεοκύστης από ειλεό με ειλεοστομία (Bricker). Στους 4 άνδρες η επέμβαση νεοκύστης έγινε επί εδάφους κακοήθειας (Ca κύστης), ενώ στις 2 γυναίκες επί εδάφους καλοήθειας (νευρογενής κύστη). Έγινε διαδερμική διαστολή των στενώσεων (συνολικά 10 στενώσεις: σε 2 ασθενείς η στένωση αφορούσε μόνο τον ΑΡ ουρητήρα) με τη χρήση καθετήρων (καθετηριασμού χοληφόρων, αγγειοπλαστικής) και κατόπιν τοποθέτηση ουρητηρικών ενδοπροθέσεων, με την προοπτική της χρόνιας εφαρμογής τους, με αλλαγή αυτών κάθε 4-6 μήνες.
Αποτελέσματα: Έγινε επιτυχής διαστολή όλων των στενώσεων, ενώ η χρόνια εφαρμογή των ουρητηρικών ενδοπροθέσεων (με αλλαγή αυτών κάθε 4-6 μήνες) δεν επέφερε επιπλοκές ούτε κάποιο υποκειμενικό ενόχλημα στους ασθενείς.
Συμπέρασμα: Η διαδερμική, μέσω νεφροστομίας, τοποθέτηση ουρητηρικών ενδοπροθέσεων και η χρόνια εφαρμογή αυτών με αλλαγή τους κάθε 4-6 μήνες είναι μέθοδος ασφαλής, αποτελεσματική και καλά ανεκτή από τον ασθενή για την αντιμετώπιση στενώσεων της ειλεοουρητηρικής συμβολής μετά από επέμβαση δημιουργίας νεο(ειλεο)κύστης.

Εγκεφαλίτιδα από ιό Epstein-Barr

Α. Βιτζηλαίου, Β. Βανταλή, Μ. Θεοφανοπούλου, Χ. Μουρτόπουλος, Χ. Δρόσος

Τμήμα Αξονικής και Μαγνητικής Τομογραφίας Ογκολογικού Νοσοκομείου ΙΚΑ "Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ"

Η εμφάνιση εγκεφαλίτιδας στα πλαίσια λοιμώδους μονοπυρήνωσης αποτελεί μια σπάνια επιπλοκή, η οποία απασχόλησε επί μακρόν τους λοιμωξιολόγους, και τελευταία και τους ακτινολόγους, λόγω της σημαντικής συμβολής της απεικόνισης στην έγκαιρη διάγνωση της νόσου.
Παρουσιάζουμε την περίπτωση μιας 20-χρονης γυναίκας, η οποία προσήλθε με εγκεφαλίτιδα στα πλαίσια λοίμωξης από ιό Epstein-Barr και ανταποκρίθηκε στη θεραπεία με αποτέλεσμα πλήρη ίαση. Παραθέτουμε επίσης τα χαρακτηριστικά ευρήματα στην απεικόνιση με μαγνητικό συντονισμό.

Πρόσθιες ιερές μηνιγγοκήλες: Διερεύνηση με 3D-MR μυελογραφία

Κ. Λυμπερόπουλος, Α. Φωτεινός, Ζ. Νικολακοπούλου, Κ. Κοκκίνης, Ε. Βαρδάκη, Α. Τσάνης, Κ. Στριγγάρης

Κέντρο Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων, ΠΓΝΑ "Γ. Γεννηματάς", Αθήνα

Παρουσιάζουμε δύο περιπτώσεις προσθίων ιερών και ενδοϊερών κύστεων (μηνιγγοκήλες), σχετιζομένων με ιερές περινευρικές εξωσκληρίδιες νωτιαίες κύστεις (Tarlov). Παρουσιάζουμε επίσης μία νέα διαγνωστική δυνατότητα του μαγνητικού συντονισμού στη μελέτη αυτών των αλλοιώσεων, την 3D-ΜR μυελογραφία. Πιστεύουμε ότι ο συνδυασμός του μαγνητικού συντονισμού και της 3D-ΜR μυελογραφίας θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα χρήσιμος στη διάγνωση και τον προεγχειρητικό έλεγχο αυτών των βλαβών.

ΝΕΥΡΟΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ

Μελέτη των απεικονιστικών χαρακτηριστικών των ενδοκρανίων δερμοειδών και επιδερμοειδών κύστεων με αξονική και μαγνητική τομογραφία

Γ. Μπουλογιάννη, Δ. Χουρμούζη, Α. Δρεβελέγκας, Α. Δημητριάδης

Διαγνωστικό Κέντρο "Ασκληπιός - Αριστοτέλειο", Θεσσαλονίκη

Οι ενδοκράνιες δερμοειδείς και επιδερμοειδείς κύστεις είναι σπάνιοι όγκοι με καλοήθη κλινική και βιολογική συμπεριφορά. Αποτελούν συγγενείς κύστεις που προέρχονται από επιθηλιακά έγκλειστα κατά τη διάρκεια του κλεισίματος του νευρικού σωλήνα στην πρώιμη εμβρυϊκή περίοδο. Μελετήθηκαν αναδρομικά τα απεικονιστικά χαρακτηριστικά 5 δερμοειδών και 12 επιδερμοειδων κύστεων με μαγνητική και αξονική τομογραφία.
Η μελέτη αφορούσε την εσωτερική αρχιτεκτονική των βλαβών, την ένταση του σήματος, την πυκνότητα σε σχέση με τις παρακείμενες δομές, καθώς και την παρουσία υδροκεφάλου και επιπλοκών. Οι 11 από τις 12 επιδερμοειδείς είχαν υψηλό σήμα σε σχέση με το ΕΝΥ στις Τ1W και Τ2W ακολουθίες, ενώ στην αξονική τομογραφία εμφάνισαν υπόπυκνη απεικόνιση. Μία περίπτωση επιδερμοειδούς παρουσίασε απεικόνιση ΕΝΥ τόσο στην αξονική όσο και στη μαγνητική τομογραφία. Όσον αφορά τις δερμοειδείς κύστεις, 4 από τις 5 είχαν ανομοιογενές σήμα, κυρίως υψηλό, στις Τ1W και Τ2W ακολουθίες. Καμία δεν εμπλουτίστηκε μετά τη χορήγηση σκιαστικού, ενώ από τις επιδερμοειδείς δύο μόνο εμφάνισαν δακτυλιοειδή εμπλουτισμό. Όσον αφορά τις επιπλοκές, 5 επιδερμοειδείς και μία δερμοειδής παρουσίασαν αποφρακτικό υδροκέφαλο, ενώ 3 δερμοειδείς παρουσίασαν ρήξη στους υπαραχνοειδούς χώρους. Συμπερασματικά, η αξονική τομογραφία και ιδιαίτερα ο μαγνητικός συντονισμός βοηθούν στον καθορισμό της φύσης της βλάβης, της έκτασης και της επινέμεσης των νευροαγγειακών δομών, με αποτέλεσμα τον καλύτερο χειρουργικό σχεδιασμό.