Απεικονιστική προσέγγιση της νευροτοξικής δράσης της κυκλοσπορίνης

Π. Παλλάδας[1], Δ. Βουλτσινού[1], Κ. Κουτρουμανίδης[1], Α. Αναγνωστόπουλος[2], Τ. Γερούκης[1]

[1] Τμήμα αξονικού τομογράφου Γ.Π.Ν. "Γ. Παπανικολάου"
[2] Αιματολογικό Τμήμα Γ.Π.Ν "Γ. Παπανικολάου"

Σκοπός: H νευροτοξικότητα της κυκλοσπορίνης είναι γνωστή επιπλοκή, η οποία παρατηρείται σε αιματολογικούς ασθενείς στους οποίους χορηγείται σαν ανοσοκατασταλτικό φάρμακο για την πρόληψη και τη θεραπεία του GVHD, που αναπτύσσεται μετά από αλλογενή μεταμόσχευση περιφερικών αιμοποιητικών κυττάρων ή κατά τη διάρκεια θεραπευτικής αγωγής ασθενών με βαριά μορφή απλαστικής αναιμίας. Πρόκειται για μια σπάνια νευρολογική επιπλοκή, αλλά είναι σημαντικό το γεγονός ότι οι αλλοιώσεις είναι αναστρέψιμες μετά τη διακοπή της θεραπείας.
Σκοπός της εργασίας μας είναι να καταδείξουμε τον ρόλο των νεότερων απεικονιστικών μεθόδων της αξονικής τομογραφίας (ΑΤ) και του μαγνητικού συντονισμού (ΜΤ) στη διάγνωση της νευροτοξικής δράσης της κυκλοσπορίνης, και την παρακολούθηση της υποχώρησης των απεικονιστικών ευρημάτων μετά τη διακοπή της χορήγησης της.
Υλικό - Μέθοδος: Σε διάστημα 7 ετών από ένα σύνολο 150 αιματολογικών ασθενών, οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε μεταμόσχευση (1 ασθενής) ή βρίσκοναν σε θεραπεία για βαριά μορφή απλαστικής αναιμίας (1 ασθενής) και λάμβαναν κυκλοσπορίνη στο θεραπευτικό τους σχήμα, 2 ασθενείς εμφάνισαν νευροτοξικότητα μετά την έναρξη της θεραπείας.
Οι ασθενείς ήταν νεαρές γυναίκες, ηλικίας 14 και 17 ετών, οι οποίες νοσηλεύονταν στην αιματολογική κλινική του νοσοκομείου μας. Η μία ασθενής έπασχε από ομόζυγη Β μεσογειακή αναιμία, ενώ η δεύτερη από βαριάς μορφής απλαστική αναιμία. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε αξονική και μαγνητική τομογραφία.
Αποτελέσματα - Συμπεράσματα: Η αξονική τομογραφία και ο μαγνητικός συντονισμός αποκάλυψαν την παρουσία φλοιικών και υποφλοιωδών βλαβών, καθώς επίσης και βλάβες της εν τω βάθει λευκής ουσίας, οι οποίες ήταν αναστρέψιμες μετά τη διακοπή της χορηγούμενης κυκλοσπορίνης.

Η επίπτωση τυχαίων παθολογικών ευρημάτων στους παραρρίνιους κόλπους σε εξετάσεις μαγνητικής τομογραφίας εγκεφάλου ασυμπτωματικών ασθενών

Γ. Γαβριδάκης, Π. Πρασόπουλος, Ζ. Σπυριδάκη, Θ. Μαρής, Ο. Παπακωνσταντίνου, Σ. Καραμπέκιος, Ν. Γκουρτσογιάννης

Εργαστήριο Ιατρικής Απεικόνισης, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου

Σκοπός: Η διευκρίνιση της συχνότητας και της εντόπισης των τυχαίων παθολογικών ευρημάτων στους παραρρίνιους κόλπους σε εξετάσεις Μαγνητικής Τομογραφίας εγκεφάλου.
Υλικό-Μέθοδος: Στη μελέτη περιελήφθησαν οι εξετάσεις 178 ασθενών με ένδειξη νόσου του κεντρικού νευρικού συστήματος που δεν είχαν συμπτωματολογία από τους παραρρίνιους κόλπους και μελετήθηκαν κυρίως οι τομές σε Τ2 ακολουθία. Από αυτούς οι 60 (33,7%) είχαν ένα τουλάχιστον παθολογικό εύρημα.
Αποτελέσματα: Οι πολυποδόμορφες αλλοιώσεις ήταν η πιο συχνή παθολογική αλλοίωση στη μελέτη μας (ν=38, 3,09%), εντοπιζόμενες όλες στα ιγμόρεια άντρα. Άλλα παθολογικά ευρήματα ήταν η βλεννογόνια πάχυνση, το υδραερικό επίπεδο και η πλήρης κατάληψη του κόλπου.
Δεν διαπιστώθηκε σημαντική απόκλιση της επίπτωσης των παθολογικών αλλοιώσεων μεταξύ ατόμων διαφορετικού φύλου, ηλικίας, ούτε μεταξύ δεξιάς και αριστερής πλευράς.
Συμπέρασμα: Τα τυχαία παθολογικά ευρήματα στους παραρρίνιους κόλπους είναι συχνό εύρημα σε εξετάσεις Μαγνητικής Τομογραφίας εγκεφάλου και θα πρέπει να σημειώνονται με επιφύλαξη, γιατί πιθανόν στερούνται κλινικής σημασίας.

Απεικονιστικά χαρακτηριστικά των αδιαφοροποίητων μεσεγχυματογενών όγκων του ήπατος: παρουσίαση δύο περιστατικών

Α. Παπαδόπουλος[1], Β. Μανιάτης[2], Β. Φιλιππή[2], Ζ. Νικολακοπούλου[1], Ε. Βαρδάκη[1]

[1] Τμήμα Διαγνωστικών Απεικονίσεων ΠΓΝΑ "Γ. Γεννηματάς"
[2] Τμήμα Αξονικής και Μαγνητικής Τομογραφίας ΔΘΚΑ "ΥΓΕΙΑ"

Τα αμαρτώματα και τα αδιαφοροποίητα εμβρυϊκά σαρκώματα ανήκουν στους μεσεγχυματογενείς όγκους του ήπατος. Τα κλινικά και τα ιστοπαθολογικά χαρακτηριστικά τους παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες. Επειδή όμως διαφέρουν τόσο στην πρόγνωση όσο και στη θεραπευτική αντιμετώπιση, η σωστή προεγχειρητική διάγνωση είναι επιτακτική. Παρουσιάζουμε δύο περιπτώσεις αμαρτώματος και αδιαφοροποίητου εμβρυϊκού σαρκώματος αντίστοιχα, εστιάζοντας στα διαφοροδιαγνωστικά απεικονιστικά χαρακτηριστικά τους. Επιπρόσθετα αναφέρεται η αντιστοιχία των ακτινολογικών και των παθολογοανατομικών χαρακτήρων.

Πάχυνση εντερικού τοιχώματος: Αξιολόγηση με ελικοειδή υπολογιστική τομογραφία

Ε. Καϊλίδου[1], Β. Κατσίβα[2], Σ. Ταντελές[2], Α. Μανατάκη[2], Γ. Μιχαηλίδης[2], Α. Αθανασοπούλου[1], Ι. Παπαηλιού[1], Μ. Τιμπισράνης[2]

[1] Αξονικός Τομογράφος, Ασκληπιείο Βούλας, Αθήνα
[2] Αξονικός Τομογράφος, Ακτινολογικό Τμήμα, Θριάσιο Νοσοκομείο, Αθήνα

Σκοπός: Ένας μεγάλος αριθμός παθολογικών οντοτήτων, που προέρχονται από το έντερο ή και εκτός αυτού, προκαλούν πάχυνση του εντερικού τοιχώματος. Η αναγνώριση αυτής θέτει τη διάγνωση της υποκείμενης νόσου. Ο σκοπός μας είναι να περιγράψουμε την ποικιλομορφία της πάχυνσης του τοιχώματος, να ταξινομήσουμε τα ευρήματα της ΥΤ και να παρουσιάσουμε τα πιθανά διαγνωστικά λάθη. Υλικό Μέθοδος: Μελετήσαμε αναδρομικά 160 ελικοειδείς ΥΤ, στις οποίες απεικονίστηκε πάχυνση του εντέρου. Τα ευρήματα της ΥΤ συγκρίθηκαν με την τελική διάγνωση σε όλους τους ασθενείς. Οι εξετάσεις έγιναν χωρίς ενδοφλέβιο ή per os σκιαγραφικό, με per os σκιαγραφικό, με σκιαγραφικό από το ορθό, με ενδοφλέβιο χορήγηση σκιαγραφικού ή με συνδυασμό των παραπάνω. Μελετήσαμε τα εξής ευρήματα με την ΥΤ: την κατανομή στο έντερο, τον βαθμό της πάχυνσης, τη συμμετρία ή την ασυμμετρία της πάχυνσης, το περίγραμμα του εντέρου, τον τύπο της σκιαγραφήσεως και την παρουσία ή μη επιπρόσθετων ευρημάτων.
Αποτελέσματα: Η ανίχνευση ενός μόνο ευρήματος δεν ήταν ειδική. Συχνά ο συνδυασμός των ευρημάτων με την ΥΤ έδωσε την ακριβή διάγνωση σε ορισμένες περιπτώσεις, ή ελάττωσε τις πιθανές διαφοροδιαγνώσεις στις περισσότερες περιπτώσεις.
Συμπεράσματα: Η αξία της ελικοειδούς ΥΤ είναι σημαντικότατη για τη διερεύνηση της πάχυνσης του εντερικού τοιχώματος.