Δευτεροπαθές λέμφωμα νεφρών: Απεικόνιση με την Αξονική και τη Μαγνητική Τομογραφία

Μ. Μιχαηλίδης, Ι. Δαϋίδης, Χ. Δαμιανίδης, Σ. Παπαϊωάννου, Μ. Αρβανίτη, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο, Γ. Ν. Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη.

Περίληψη
Η προσβολή των νεφρών από λέμφωμα συμβαίνει συνήθως δευτεροπαθώς στα πλαίσια προχωρημένης συστηματικής νόσου, είτε αιματογενώς, είτε από άμεση επέκταση λεμφαδενικής οπισθοπεριτοναϊκής, ενώ η πρωτοπαθής προσβολή των νεφρών από λέμφωμα είναι πολύ σπάνια.
Σκοπός της εργασίας μας είναι η περιγραφή των απεικονιστικών ευρημάτων και των προτύπων προσβολής του δευτεροπαθούς λεμφώματος του νεφρού σε 23 ασθενείς (12? και 11 ?, 6-76 ετών, μέση ηλικία 42,6 έτη ). Στους 18 ασθενείς αφορούσε νέα εντόπιση γνωστού λεμφώματος κατά τον επανέλεγχο, ενώ σε 5 ασθενείς αφορούσε νεφρική εντόπιση κατά την αρχική διάγνωση-σταδιοποίηση του λεμφώματος. Στις 19 περιπτώσεις το λέμφωμα ήταν του τύπου Νon-Hodgkin (82,6%), ενώ στις 4 ήταν του τύπου Hodgkin (17,4%). Το πρότυπο προσβολής ήταν ποικίλο (πολλαπλές ή μονήρεις μάζες νεφρών, περινεφρικές μάζες με ή χωρίς συνοδό οπισθοπεριτοναϊκή λεμφαδενοπάθεια ή νεφρική προσβολή, διάχυτη διήθηση των νεφρών) και η διαφορική διάγνωση από άλλης φύσεως βλάβες σε πολλές περιπτώσεις θα ήταν αδύνατη χωρίς τη γνώση του ιστορικού ή τη βιοψία.
Συμπερασματικά, η αξονική και η μαγνητική τομογραφία ανέδειξαν με ακρίβεια το πρότυπο και το βαθμό της νεφρικής συμμετοχής στους ασθενείς αυτούς και είχαν καθοριστικό ρόλο στη σταδιοποίηση ή επανασταδιοποίηση του λεμφώματος και στον επανέλεγχο των ασθενών αυτών.

Περιστατικό εμμένουσας αριστερής άνω κοίλης φλέβας, με συνοδό απουσία δεξιάς άνω κοίλης φλέβας

Θ. Κρατημένος (1), Ε. Λαζαρίδου (2), Α. Μπέκα (1), Δ. Έξαρχος (2), Π. Πιπερόπουλος (1)

(1) Ακτινοδιαγνωστικό Τμήμα, Γ.Ν.Α. "Ο Ευαγγελισμός"
(2) Τμήμα Αξονικού και Μαγνητικού Τομογράφου, Γ.Ν.Α "Ο Ευαγγελισμός"

Περίληψη
Η εμμένουσα αριστερή άνω κοίλη φλέβα (PLSVC) αποτελεί τη συχνότερη φλεβική παραλλαγή στο θώρακα, που όταν συνυπάρχει απουσία της δεξιάς άνω κοίλης φλέβας είναι εξαιρετικά σπάνια. Συνήθως αποτελεί τυχαίο εύρημα κατά τη διάρκεια διαγνωστικών ή θεραπευτικών επεμβατικών τεχνικών. Συνοδεύεται από ποικιλία συγγενών ανωμαλιών και ενοχοποιείται ως παράγοντας πρόκλησης καρδιακής αρρυθμίας. Περιγράφεται η περίπτωση ασθενούς 82 ετών με κολποκοιλιακό αποκλεισμό, όπου κατά την τοποθέτηση βηματοδότη τέθηκε η υπόνοια PLSVC και επιβεβαιώθηκε μετά από ψηφιακή φλεβογραφία, υπολογιστική τομογραφία (CT) και υπερηχογράφημα καρδιάς.

Δεξιό αορτικό τόξο με έκτοπη αριστερή υποκλείδιο αρτηρία. Απεικόνιση με την αξονική τομογραφία

Μ. Μιχαηλίδης, Ι. Δαυίδης, Μ. Αρβανίτη, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο, Γ. Ν. Παπαγεωργίου,
Θεσσαλονίκη.

Περίληψη
Εισαγωγή: Το δεξιό αορτικό τόξο με έκτοπη αριστερή υποκλείδιο αρτηρία αποτελεί το συχνότερο τύπο του δεξιού αορτικού τόξου και μπορεί να προκαλεί συμπτώματα λόγω πιεστικών φαινομένων στην τραχεία και στον οισοφάγο. Σκοπός της μελέτης μας είναι η ανάδειξη των απεικονιστικών ευρημάτων στην αξονική τομογραφία σε συμπτωματικούς και ασυμπτωματικούς ασθενείς με δεξιό αορτικό τόξο και έκτοπη αριστερή υποκλείδια αρτηρία.
Υλικό-μέθοδος: Έντεκα ασθενείς (5 άνδρες, 6 γυναίκες, 21-75 ετών, μέση ηλικία: 48 έτη) οι οποίοι υποβλήθηκαν σε αξονική τομογραφία θώρακος είτε λόγω συμπτωμάτων από το ανώτερο πεπτικό ή/και από το αναπνευστικό (ν=9), είτε λόγω υπόνοιας δεξιού αορτικού τόξου από την ακτινογραφία θώρακος (ν=2).
Αποτελέσματα: Η διερεύνηση με την αξονική τομογραφία μετά την ενδοφλέβια έγχυση σκιαστικού, ανέδειξε και στους έντεκα ασθενείς με λεπτομέρεια τις ανατομικές παραλλαγές του αορτικού τόξου και τα πιεστικά φαινόμενα επί της τραχείας ή/και του οισοφάγου. Ταυτόχρονα απέκλεισε την παρουσία άλλων συγγενών ανωμαλιών ή άλλου υποκείμενου αίτιου που να δικαιολογεί τα κλινικά συμπτώματα ή τα τυχαία απεικονιστικά ευρήματα στην απλή ακτινογραφία θώρακα.
Συμπέρασμα: Η αξονική τομογραφία αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για την ανάδειξη των ανατομικών παραλλαγών του αορτικού τόξου και των πιεστικών φαινομένων στην τραχεία και τον οισοφάγο.

Προεγχειρητική ανίχνευση ινσουλινώματος παγκρέατος, μέσω επιλεκτικής ενδοαρτηριακής έγχυσης ασβεστίου και λήψης αίματος από την ηπατική φλέβα

Δ. Γκάργκας, Α. Αλεξανδρής, Γ. Ιωαννίδης, Θ. Πράντζος, Α. Χατζηιωάννου, Δ. Μουρίκης, Α. Γουλιάμος

Τμήμα Ψηφιακού Αγγειογράφου. Αρεταίειο Νοσοκομείο.

Περίληψη
Η προεγχειρητική εντόπιση του ινσουλινώματος είναι επιθυμητή από πολλούς χειρουργούς. Απεικονιστικές μέθοδοι όπως το υπερηχογράφημα, η υπολογιστική τομογραφία , ο μαγνητικός συντονισμός, η πυρηνική ιατρική και η αγγειογραφία μπορούν να αποτύχουν να ανιχνεύσουν αυτούς τους μικρούς όγκους μέχρι ένα ποσοστό 10%, ενώ ένα μικρότερο ποσοστό μπορεί να χαθεί και μετά από μια προσεκτική ερευνητική λαπαροτομή και διεγχειρητικό υπερηχογράφημα.
Η επιλεκτική ενδοαρτηριακή έγχυση ασβεστίου με λήψη φλεβικού αίματος από την ηπατική φλέβα έχει αναφερθεί ως μια τεχνική με υψηλή ακρίβεια για τον προεγχειρητικό εντοπισμό των ινσουλινωμάτων. Στον ψηφιακό αγγειογράφο του Αρεταίειου Νοσοκομείου έχουν διενεργηθεί 8 περιστατικά όπου τα κλινικά συμπτώματα ήταν χαρακτηριστικά της νόσου αλλά ο απεικονιστικός αλγόριθμος απέτυχε να ανιχνεύσει κάποια βλάβη. Σε 4 από αυτά κατέστη δυνατός ο εντοπισμός του όγκου μετά την ενδοαρτηριακή έγχυση ασβεστίου και την λήψη αίματος από την δεξιά ηπατική φλέβα.