ΝΕΥΡΟΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ

Ιπποκάμπειος σκλήρυνση: Μελέτη με το μαγνητικό συντονισμό

Ι. Τσιτουρίδης, Σ. Χονδροματίδου, Μ. Εμμανουηλίδου, Π. Παπαποστόλου

Τμήμα Νευροακτινολογίας, Ακτινολογικού Εργαστηρίου Γεν. Περιφ. Νοσ. Παπαγεωργίου, Θεσ/νίκης

Σκοπός: Ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι η μελέτη της ιπποκάμπειας σκλήρυνσης και η σχέση της με την επιληψία.
Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη αυτή γίνεται ανάλυση των ευρημάτων της ιπποκάμπειας σκλήρυνσης και συσχέτιση με την επιληψία. Εξετάσαμε με τομογράφο 1 T Siemens expert plus 46 ασθενείς, στους οποίους βρήκαμε απεικονιστικά ιπποκάμπειο σκλήρυνση. Οι ασθενείς επίσης που είχαν επιληψία εκτός από την κλινική εκτίμηση, έκαναν και εξωτερικό ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Από τους ασθενείς αυτούς μόνο 9 είχαν επιληψία και από αυτούς, μόνο 4 είχαν επιληψία συμβατή με την ιπποκάμπειο σκλήρυνση.
Αποτελέσματα: Από 46 ασθενείς με ιπποκάμπειο σκλήρυνση βρήκαμε ατροφική διαμόρφωση σε όλους, ατροφία της παραϊπποκάμπειου έλικας σε 10 ασθενείς, διάταση του σύστοιχου κροταφικού κέρατος σε 42 ασθενείς και εξαφάνιση των δακτυλιοειδών επαρμάτων της κεφαλής του ιππόκαμπου σε 30 ασθενείς.
Συμπέρασμα: Ο μαγνητικός συντονισμός σε συνδυασμό με το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα μπορούν να χαρακτηρίσουν το σχετικά συχνό εύρημα των αλλοιώσεων του ιππόκαμπου ως επιληπτογόνου εστίας στους ασθενείς με επιληψία.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΚΕΦΑΛΗΣ - ΤΡΑΧΗΛΟΥ

Γιγαντιαίο ανεύρυσμα της εξωκρανιακής μοίρας της έσω καρωτίδας: απεικονιστική διερεύνηση

Η. Κάπρος, Α. Παπαδόπουλος, Χρ. Σαμαρά, Ε. Αντύπα, Β. Μανιάτης, Σπ. Καββαδίας, Κ. Στριγγάρης

Κέντρο Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων Π.Γ.Ν.Α. "Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ"

Παρουσιάζεται περίπτωση γιγαντιαίου ανευρύσματος της έσω καρωτίδας που μελετήθηκε με ψηφιακή αγγειογραφία, έγχρωμο Doppler υπερηχογράφημα, ελικοειδή αξονική αγγειογραφία (SCTΑ) και μαγνητική αγγειογραφία. Με όλες τις απεικονιστικές μεθόδους απεικονίσθηκε το ανεύρυσμα, αλλά μόνο οι SSD εικόνες της SCΤΑ ανέδειξαν επακριβώς τα σημεία εισόδου και εξόδου του ανευρυσματικού σάκου και την ακριβή του σχέση με τα γειτονικά αγγεία. Σημειώνουμε τη χρησιμότητα των εικόνων SSD στον προεγχειρητικό σχεδιασμό παρομοίων αλλοιώσεων.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΚΕΦΑΛΗΣ-ΤΡΑΧΗΛΟΥ

Αδένωμα και υπερπλασία παραθυρεοειδών αδένων: Μελέτη με τον μαγνητικό συντονισμό

Ι. Τσιτουρίδης, Δ. Μελίδης, Μ. Εμμανουηλίδου, Σ. Χονδροματίδου, Χ. Παπαστεργίου, Φ. Γκουτσαρίδου, Λ. Ταράζι, Π. Γκούβης, Α. Μοριχοβίτου

Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ.Π.Ν. "Παπαγεωργίου", Θεσσαλονίκη

Σκοπός: Η μελέτη αυτή έχει σκοπό να αναδείξει την εμπειρία μας από τη διερεύνηση 23 περιστατικών με αδένωμα και υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων.
Υλικό - Μέθοδος: Μελετήσαμε 23 περιστατικά με αδένωμα και υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων με τον μαγνητικό συντονισμό. Οι εξετασθέντες ήταν 18 γυναίκες και 5 άνδρες, ηλικίας 22 έως 65 ετών.
Πάρθηκαν εγκάρσιες και στεφανιαίες τομές με την τεχνική HASTE και με επιβάρυνση της Τ2 παραμέτρου και εγκάρσιες τομές πριν και μετά την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαστικού μέσου, με επιβάρυνση της Τ1 παραμέτρου.
Αποτελέσματα: Από τα 23 περιστατικά ανιχνεύσαμε τα 16, ενώ στα υπόλοιπα 7 ήταν αδύνατη η εντόπιση των βλαβών. Στα τελευταία περιστατικά έγινε εντόπιση των βλαβών με σπινθηρογραφικό έλεγχο. Όλα τα περιστατικά με υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων έδειξαν ενδιάμεσο σήμα στις εικόνες με επιβάρυνση της Τ2 παραμέτρου, ενώ από τα περιστατικά με αδένωμα όλα πλην ενός εμφάνισαν υψηλό σήμα στις εικόνες με επιβάρυνση της Τ2 παραμέτρου.
Συμπέρασμα: Συμπερασματικά πιστεύουμε ότι ο μαγνητικός συντονισμός αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για την ανίχνευση και τον χαρακτηρισμό των βλαβών των παραθυρεοειδών αδένων, σε συνδυασμό όμως πάντα με σπινθηρογραφικό έλεγχο με Tc 99mm - Sestabisi.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΘΩΡΑΚΟΣ

Αξιολόγηση της κυστικής ίνωσης των πνευμόνων με αξονική τομογραφία υψηλής διακριτικής ικανότητας

Α. Οικονόμου [1], Π. Καραγιάννη [3], Ι. Τσανάκας [3], Φ. Παπαδοπούλου [1], Ε. Ζαφιρειάδου [1], Σ. Δευτεραίος [2], Γ. Αλεξιάδης [2], Ι. Μανάβης [2]

[1] Ακτινολογικό Εργαστήριο, Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης
[2] Ακτινολογικό Εργαστήριο, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
[3] Γ' Παιδιατρική Κλινική, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Σκοπός: Η διερεύνηση του ρόλου της ΥΔΙΑΤ των πνευμόνων στην ανάδειξη των απεικονιστικών ευρημάτων της κυστικής ίνωσης των πνευμόνων.
Υλικό - Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλαμβάνονται 58 ασθενείς με Κ.Ι. οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ΥΔΙΑΤ πνευμόνων - πάχους 1,5 χιλ. και μεσοδιαστήματα 10 χιλιοστών - σε βαθιά εισπνοή και επιλεκτικές τομές σε εκπνοή. Η αξιολόγηση των απεικονιστικών ευρημάτων έγινε με βάση τις ακόλουθες 11 παραμέτρους: παρουσία βρογχεκτασίας, ενσφήνωση βλέννης, πάχυνση τοιχώματος βρόγχου, ατελεκτασία - πύκνωση, σημείο θολής ύαλου, σημείο μπουμπουκιασμένου δέντρου, εικόνα μωσαϊκού, εμφύσημα, εμφυσηματική κύστη, σακοειδείς βρογχεκτασίες - αποστήματα και την πάχυνση μεσολοβιδίων διαφραγμάτων.
Αποτελέσματα: Σε σύνολο 58 ασθενών η πιο συχνά παρατηρούμενη βλάβη στην ΥΔΙΑΤ ήταν η παρουσία βρογχεκτασιών (93,1%), ακολούθησε η καταγραφή της ατελεκτασίας - πύκνωσης (74,13%), η πάχυνση του τοιχώματος των βρόγχων (72,41%), το σημείο του μπουμπουκιασμένου δέντρου (68,96%) και η ενσφήνωση βλέννης (67,24%). Τα πιο σπάνια ευρήματα ήταν οι εμφυσηματικές κύστεις (12,06%) και το εμφύσημα (8,62%).
Συμπέρασμα: Η ΥΔΙΑΤ αποτελεί εξαιρετικά ευαίσθητη και αξιόπιστη απεικονιστική μέθοδο για την πρώιμη ανίχνευση των βλαβών των πνευμόνων και το μακροχρόνιο έλεγχο των ασθενών με Κ.Ι.