Νεφρικό καρκίνωμα εκ των αθροιστικών σωληναρίων. Παρουσίαση μιας περίπτωσης.

Ι. Μοσχούρης (1), Χ. Γλαβά (2), Ο. Αναστασοπούλου (3), Ε. Σκαφίδα (2), Δ. Ματσαϊδώνης (1)

(1) Ακτινολογικό Εργαστήριο Π.Γ.Ν.Π. "Τζάνειο"
(2) Παθολογοανατομικό Εργαστήριο Π.Γ.Ν.Π. "Τζάνειο"
(3) Ιατρικό Διαγνωστικό Κέντρο Πρέβεζας "Ασκληπιός"

Περίληψη
Περιγράφεται περίπτωση νεφρικού καρκινώματος εκ των αθροιστικών σωληναρίων σε άνδρα 61 ετών με ανώδυνη μακροσκοπική αιματουρία. Δίδεται έμφαση στα ευρήματα της υπερηχογραφίας (συμπεριλαμβανομένης της έγχρωμης doppler υπερηχογραφίας και της απεικόνισης κατόπιν έγχυσης ενισχυτή ηχογένειας), της υπολογιστικής και μαγνητικής τομογραφίας. Αν και η ακριβής προεγχειρητική διάγνωση δεν ήταν εφικτή, χρήσιμα απεικονιστικά γνωρίσματα του όγκου ήταν η κεντρική εντόπιση, χωρίς σοβαρή παραμόρφωση του νεφρικού περιγράμματος και η μειωμένη ενίσχυση σε σχέση με το νεφρικό παρέγχυμα. Η ιστοπαθολογική διάγνωση ήταν σχετικά ευχερής, βασιζόμενη στα ιδιαίτερα μικροσκοπικά και ανοσοσοϊστοχημικά χαρακτηριστικά του όγκου.

Η συμβολή της μαγνητικής πυελογραφίας στη διάγνωση των παθήσεων του ουροποιητικού συστήματος

Μ. Μιχαηλίδης, Γ. Ροδοκαλάκης, Β. Κυριάκου, Σ. Παπαϊωάννου, Χ. Δαμιανίδης, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο, Γ. Ν. Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη.

Περίληψη
Η μαγνητική πυελογραφία αποτελεί μια εναλλακτική μέθοδο για τον έλεγχο του διατεταμένου πυελοκαλυκικού συστήματος και των ουρητήρων. Βασίζεται στη χρήση των βαριών T2-Haste ακολουθιών και μπορεί γρήγορα και εύκολα, χωρίς τη χρήση σκιαγραφικού μέσου και χωρίς ιονίζουσα ακτινοβολία να απεικονίσει τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του διατεταμένου ουροφόρου συστήματος με πληροφορίες που αφορούν στο βαθμό και το επίπεδο της απόφραξης.
Σε χρονικό διάστημα 3,5 περίπου ετών, εξετάσθηκαν με την μαγνητική πυελογραφία 126 ενήλικες ασθενείς, 94 γυναίκες και 32 άνδρες, στους οποίους ο προηγηθείς υπερηχογραφικός έλεγχος είχε αναδείξει διάταση του πυελοκαλυκικού συστήματος.
Σκοπός της εργασίας μας είναι να αξιολογήσουμε την ακρίβεια της μαγνητικής πυελογραφίας στον καθορισμό της αιτιολογίας της διάτασης της ουροφόρου οδού και να παρουσιάσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της μεθόδου.

Θερμοκαυτηρίαση ηπατοκυτταρικού καρκινώματος. Η εμπειρία μας σε 258 ασθενείς.

Ε. Σωτηροπούλου (1), Σ. Μυλωνά (2), Ν. Πτώχης (3), Α. Πομώνη (3), Μ. Πομώνη (3), Θ. Λουκάς (1)

(1) Τμήμα Αξονικού Τομογράφου και Επεμβατικής Ακτινολογίας Νοσοκομείου "Σωτηρία"
(2) Τμήμα Αξονικού Τομογράφου Νοσοκομείου "Ερυθρός Σταυρός"
(3) Ακτινολογικό εργαστήριο "Ευγενίδειου" Θεραπευτηρίου

Περίληψη
Σκοπός: Στο παρόν άρθρο, παρουσιάζουμε την μακροχρόνια εμπειρία μας όσον αφορά την θεραπεία του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος με θερμοκαυτηρίαση. Eνδείξεις, κλινικά αποτελέσματα άλλων ερευνητών και επιπλοκές τίθενται προς συζήτηση. Επιπλέον περιγράφεται η τεχνική και ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείται.
Υλικό και Μέθοδος: Μεταξύ Φεβρουαρίου 1999 και Ιανουαρίου 2007, 258 ασθενείς (206 άνδρες και 52 γυναίκες), ηλικίας 28-82 χρόνων, με 360 ιστολογικά επιβεβαιωμένα ΗΚΚ υποβλήθηκαν σε 390 θεραπευτικές επεμβάσεις θερμοκαυτηρίασης. Η διάμετρος των όγκων ήταν μεταξύ 1.5cm και 5cm. Πριν από τις επεμβάσεις τα επίπεδα α-φετοπρωτεΐνης ήταν φυσιολογικά (<20 ng/ml) σε 120 ασθενείς, ελαφρώς αυξημένα (20-200ng/ml) σε 82 ασθενείς και αξιοσημείωτα υψηλά (>200 ng/ml) σε 56 ασθενείς Αριθμός αιμοπεταλίων κάτω των 50.000/ml και INR>1.5 αποτελούν αντενδείξεις για θερμοκαυτηρίαση και θα πρέπει να διορθώνονται πριν την επέμβαση. Όλοι οι ασθενείς λαμβάνουν ένα χάπι 3 mg βρωμαζεπάμη (Lexotanil ® Roche) από το στόμα και 75mg D-υδροχλωρική δεξτροπροποξυφαίνη (ZIDERON® Norma Hellas S.A) ενδομυϊκά Τα ραδιοκύματα εφαρμόζονταν για 10 με 20 λεπτά.
Για την εκτίμηση της άμεσης αντίδρασης της βλάβης στην θερμοκαυτηρίαση, πραγματοποιείται αξονική τομογραφία δύο φάσεων μετά έγχυση σκιαγραφικού, αμέσως μετά την απομάκρυνση των ηλεκτροδίων. Οι ασθενείς ελέγχονταν 1, 3 και 6 μήνες μετά την θεραπεία και στη συνέχεια ανά 6 μήνες
Αποτελέσματα: Ο έλεγχος των ασθενών τον πρώτο μήνα αποκάλυψε ολική νέκρωση των όγκων σε 311/360 περιπτώσεις (86.4%) και παραμονή κακοήθειας σε 49/360 (13.6%). Όλοι οι εναπομείναντες όγκοι αντιμετωπίστηκαν με μια δεύτερη θερμοκαυτηρίαση. Οι δείκτες επιβίωσης μετά από 1, 2, 3, 4 και 5 χρόνια ήταν 95,8%, 86,1%, 77,7%, 67,4% και 54,3% αντίστοιχα. Πτώση της α-φετοπρωτεΐνης παρατηρήθηκε σε όλους τους ασθενείς που είχαν υψηλές τιμές στην αρχή. Σοβαρές επιπλοκές δεν υπήρξαν.
Aποτελέσματα: Η θερμοκαυτηρίαση μπορεί να αποτελέσει μια διακεκριμένη θεραπεία για την αντιμετώπιση του πρώιμου, του ανεγχείρητου και του υποτροπιάζοντος ΗΚΚ.

Υποτροπή λεμφώματος Hodgkin στο κεντρικό νευρικό σύστημα με διήθηση του οφθαλμικού κόγχου. Παρουσίαση ενδιαφέροντος περιστατικού.

Α.Σκουλά, Α.Καρούτα, Ε.Λουράντος, Ο.Βλαχάκη, Δ.Χονδρός

Τμήμα αξονικού και μαγνητικού τομογράφου ΓΝΑ. "Ο Ευαγγελισμός"

Περίληψη
Παρουσιάζεται ενδιαφέρουσα περίπτωση άνδρα, 25 ετών, με ιστορικό λεμφώματος Hodgkin, ο οποίος λόγω πολλαπλών υποτροπών της νόσου υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση μυελού των οστών. Επανήλθε στο νοσοκομείο μας με έντονη νευρολογική σημειολογία και διενεργήθηκε πλήρης ακτινολογικός έλεγχος, όπου ανευρέθηκε χωροκατακτητική εξεργασία εγκεφάλου, ύποπτη για υποτροπή της νόσου. Συζητούνται η κλινική εικόνα, τα απεικονιστικά ευρήματα και η αντιμετώπιση αυτής της σπάνιας κατάστασης.