Διαδερμική αφαίρεση ξένων σωμάτων με την τεχνική του συρμάτινου βρόχου

Π. Παππάς, Θ. Αλεξόπουλος, Α. Λώσης, Π. Λεονάρδου, Χ. Βλάχου, Γ. Τζώρτζης

Ακτινολογικό Τμήμα, Π.Γ.Ν. Λαϊκό

Σκοπός: Η αναδρομική ανάλυση 16 ασθενών με παρουσία ξένου σώματος στο αγγειακό δίκτυο, στο χοληφόρο δένδρο και στην αποχετευτική μοίρα του ουροποιητικού συστήματος, που αντιμετωπίστηκαν με τη διαδερμική τεχνική του συρμάτινου βρόχου, υπό ακτινοσκοπική καθοδήγηση.
Υλικό και Μέθοδος: Από τον Ιούλιο του 1997 έως τον Νοέμβριο του 2000 προσήλθαν στο ακτινολογικό τμήμα του νοσοκομείου μας 16 ασθενείς, με σκοπό τη διαδερμική αφαίρεση κάποιου ξένου σώματος. Τρεις ασθενείς με ξένο σώμα στο αγγειακό δίκτυο (2 με αποσπασμένο τμήμα υποκλείδιου καθετήρα και 1 με αποσπασμένο συρμάτινο οδηγό), 2 ασθενείς με αποφραγμένη πλαστική ενδοπρόθεση του χοληδόχου πόρου και 11 ασθενείς με ξένο σώμα στο ουροποιητικό (10 αποφραγμένες ουρητηρικές ενδοπροθέσεις και 1 αποσπασμένο τμήμα ουρητηρικής ενδοπρόθεσης σε νεφρικό κάλυκα). Σε όλους τους ασθενείς η διαδερμική αφαίρεση του ξένου σώματος έγινε με την τεχνική του συρμάτινου βρόχου υπό ακτινοσκοπική καθοδήγηση.
Αποτελέσματα: Σε 16/16 ασθενείς επιτεύχθηκε η διαδερμική αφαίρεση του ξένου σώματος (ποσοστό επιτυχίας 100%). Ο χρόνος της επέμβασης ήταν ιδιαίτερα σύντομος και δεν σημειώθηκε καμία μείζονα ή ελάσσονα επιπλοκή.
Συμπέρασμα: Η τεχνική του συρμάτινου βρόχου αποτελεί μία ασφαλή, αποτελεσματική και χαμηλού κόστους μέθοδο διαδερμικής αφαίρεσης των ξένων σωμάτων, η οποία μπορεί να εφαρμοστεί με την ίδια επιτυχία είτε στο αγγειακό και το ουροποιητικό σύστημα, είτε στο χοληφόρο δένδρο.

Φλεγμονώδη ανευρύσματα κοιλιακής αορτής: μελέτη με ελικοειδή υπολογιστική τομογραφία

Μ. Γαβρά, Θ. Λουκάς, Σ. Μυλωνά, Μ. Πομώνη, Α. Παπαθεοδώρου, Ν. Μπατάκης

Τμήμα Ιατρικής Απεικόνισης, Π.Γ.Ν. Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, Κοργιαλένειο - Μπενάκειο

Σκοπός: Η εκτίμηση της συμβολής της ελικοειδούς υπολογιστικής τομογραφίας στην έγκαιρη και ακριβή διάγνωση των φλεγμονωδών ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής, τα οποία συνδυάζονται με υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα.
Υλικό και Μέθοδος: Από τον Δεκέμβριο του 1999 έως τον Δεκέμβριο του 2000, μελετήθηκαν με ελικοειδή υπολογιστική τομογραφία και ανάλογο πρωτόκολλο 14 ασθενείς με φλεγμονώδες ανεύρυσμα της κοιλιακής αορτής (13 άνδρες και 1 γυναίκα), μέσης ηλικίας 68,3 ετών. Όλοι οι ασθενείς είχαν κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα ύποπτα ανευρύσματος. Οι 13 ασθενείς από τους 14 διαγνωσθέντες με φλεγμονώδες ανεύρυσμα χειρουργήθηκαν και οι 9 εξ αυτών επανελέχθησαν μετά από το χειρουργείο.
Αποτελέσματα: Τα απεικονιστικά ευρήματα στην ελικοειδή υπολογιστική τομογραφία ήταν ενδεικτικά φλεγμονώδους ανευρύσματος με περιαορτική μάζα, που οφειλόταν σε πάχυνση του τοιχώματος και σε περιανευρυσματική ίνωση, καθώς επίσης και αύξηση της πυκνότητας του λίπους περιαορτικά. Σε δύο ασθενείς απεικονίστηκε ρήξη του ανευρύσματος.
Συμπεράσματα: Η ελικοειδής υπολογιστική τομογραφία με το ανάλογο πρωτόκολλο αποτελεί ασφαλή διαγνωστική μέθοδο για τα φλεγμονώδη ανευρύσματα της κοιλιακής αορτής. Δίδει, επίσης, ουσιαστικές πληροφορίες μετεγχειρητικά για το μόσχευμα, το αορτολαγόνιο τοίχωμα και τις οπισθοπεριτοναϊκές δομές.

Υπερηχογραφική απεικόνιση των πλακών των καρωτίδων και έλεγχος του πάχους του ενδοθηλίου σε ασθενείς με ισχαιμικού τύπου αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια

Α. Χρυσανθοπούλου, Γ. Τερζής, Ι. Δημόπουλος

Κλινικό Εργαστήριο Ακτινολογίας, Π.Π.Γ.Ν.Π. (Περιφερειακό Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών)

Σκοπός: Η μελέτη της ηχογένειας των πλακών των καρωτίδων και ο έλεγχος του πάχους του ενδοθηλίου, καθώς και η συσχέτισή του με τις αθηρωματικές πλάκες σε ασθενείς με ισχαιμικού τύπου αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Η μελέτη αφορά και παρατηρήσεις σε αντίστοιχα δεδομένα και συμπεράσματα που έχουν δημοσιευτεί στο παρελθόν.
Υλικό και Μέθοδος: Στο χρονικό διάστημα Ιούνιος 1999 - Σεπτέμβριος 2000 εξετάστηκε υπερηχογραφικά το εξωκράνιο τμήμα των καρωτίδων σε 373 ασθενείς με ισχαιμικού τύπου αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Μελετήθηκε η ηχογένεια των πλακών, καθώς και η στένωση που προκαλούσαν. Μετρήθηκε το πάχος του ενδοθηλίου των κοινών καρωτίδων και διερευνήθηκε η συνύπαρξη αυξημένου πάχους ενδοθηλίου και αθηρωματικών πλακών.
Αποτελέσματα: 263 ασθενείς είχαν αθηρωματικές πλάκες Οι χαμηλής ηχογένειας αποτελούσαν τη συχνότερη κατηγορία. Σε ασθενείς με χαμηλού - μέτριου βαθμού στένωση υπερείχε ο τύπος Ι των πλακών, ενώ σε υψηλού βαθμού στένωση ο τύπος II. Το ενδοθήλιο βρέθηκε οριακό ή αυξημένο σε 175 ασθενείς, από τους οποίους οι 158 είχαν ταυτόχρονα και αθηρωματικές πλάκες. Σε οριακή - μικρή αύξηση του πάχους συνυπάρχει κυρίως ο τύπος Ι, ενώ σε σημαντικότερη αύξηση του πάχους συνυπάρχουν κυρίως οι τύποι II και III.
Συμπεράσματα: Οι χαμηλής ηχογένειας πλάκες απαντώνται συχνότερα στους καρωτιδικούς άξονες ασθενών με ισχαιμικού τύπου αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Όσο υψηλότερος είναι ο βαθμός της στένωσης, τόσο συχνότερες είναι οι ανομοιογενείς πλάκες. Η αύξηση του πάχους του ενδοθηλίου συνδυάζεται σε σημαντικό βαθμό με την ύπαρξη αθηρωματικών πλακών, ενώ όσο μεγαλύτερη είναι η αύξηση αυτή, τόσο συνηθέστερα απαντώνται ανομοιογενείς πλάκες.

Περίπτωση νευροσαρκοείδωσης: διερεύνηση με μαγνητικό συντονισμό

Μ. Θεοφανοπούλου, Χ. Μουρτόπουλος, Α. Βιτζηλαίου, Β. Βανταλή, Χ. Δρόσος

Τμήμα Υπολογιστικής και Μαγνητικής Τομογραφίας Ογκολογικού Νοσοκομείου ΙΚΑ Γ. Γεννηματάς

Παρουσιάζουμε ένα περιστατικό νευροσαρκοείδωσης, στο οποίο οι βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος εντοπίζονταν στην περιοχή της υπόφυσης, του δεξιού απαγωγού νεύρου και των έσω ακουστικών πόρων. Παραθέτουμε, επίσης, και έναν συνοπτικό συσχετισμό των παθολογοανατομικών και των απεικονιστικών δεδομένων. Οι νευρολογικές εκδηλώσεις αποτελούν σπάνιες (περίπου 5%), αλλά γνωστές επιπλοκές της σαρκοείδωσης, ενώ η θνητότητα που σχετίζεται με την ανάπτυξη των εν λόγω βλαβών είναι μεγάλη.